استعدادیابی موسیقی مسیر موفقیت و رسیدن به هدف موسیقیایی را برای فرد مشخص می کند. استعدادیابی در تمامی زمینه ها از جمله موسیقی از مهم ترین الویت هاست، تا کسانی که نسبت به بقیه مستعدتر هستند؛ در مسیر رشد قرار گیرند. یادگیری موسیقی نیازمند مهارت های خاصی است که این مهارت ها در بستر توانایی های فرد شامل توانایی های ذهنی، ادراکی، بدنی و … شکل می گیرد. در صورتی که هنوز برای کشف استعداد کودکان خود اقدام نکرده اید، همین الان با شماره های درج شده تماس بگیرید.

منبع: استعدادیابی موسیقی چطور سنجیده می شود؟

استعدادیابی موسیقی و شاخه های آن

در زمینه استعدادیابی موسیقی زمینه ها و شاخه های متعددی وجود دارد که بهتر است فرد ابتدا نسبت به این زمینه ها و استعداد مورد نیاز برای آن ها آگاهی لازم را کسب کند. برای اشنایی با سایر انواع استعدادیابی کودکان کلیک کنید.

اطلاع از شاخه های مختلف موسیقی و استعدادهای مورد نیاز آن به فرد کمک می کند، ویژگی های خود را با ویژگی های مورد نیاز هر شاخه، تطبیق دهد و متناسب با استعداد خود در مسیر درست رشد و پیشرفت قرار گیرد. در ادامه به ارائه توضیحاتی پیرامون شاخه های مختلف موسیقی پرداخته ایم.

آهنگسازی

یک قطعه و یا اثر موسیقیایی، توسط یک آهنگساز ساخته می شود. فردی که قصد دارد در شاخه آهنگسازی از موسیقی فعالیت کند، باید داری خلاقیت و ذوق موسیقیایی باشد. داشتن خلاقیت در آهنگسازی از اهمیت بالایی برخوردار است و فردی که نتواند ایده های جدید را در جهت ساخت آهنگ های جدید ارائه دهد، نمی تواند در این شاخه موفق باشد.

البته علاوه بر ذوق موسیقیایی، یک آهنگساز باید اطلاعات کاملی از تئوری موسیقی، هارمونی، فرم، سبک شناسی و ارکستراسیون نیز کسب نمیاد.

برخورداری از برخی توانایی های مغزی در یادگیری آهنگسازی بسیار حائز اهمیت است، چراکه یادگیری این شاخه نیازمند فعالیت برخی نواحی مغز که وظیفه پردازش اطلاعات را برعهده دارند، می باشد. بنابراین یک آهنگساز باید دارای توانمندی های زیر باشد:

• توانایی شناخت بسامدهای صوت
• درک چگونگی ساخته شدن یک ملودی و تلفیق صداها به صورت هماهنگ (هارمونی)
• تشخیص رنگ صوتی
• داینامیک
• درک مناسبی از فواصل صوتی، چندصدایی ها، ریتم و اجزای آن
• تحلیل ارزش های زمانی ضرب آهنگ ها و فاصله توالی آن ها (برخورداری از درک و استعداد ریاضی)
• و …

استعدادیابی موسیقی | تنظیم آهنگ

کسی که شاخه تنظیم آهنگ را در موسیقی دنبال می کند، دارای وظیفه پشتیبانی از آهنگساز است. در واقع تنظیم آهنگ به معنای سوار کردن انواع ریتم ها بر روی آهنگ اصلی می باشد و باعث تنوع بخشی صداها می گردد.

تنظیم آهنگ با طراحی و پردازش صداها به صورت الکترونیک ارتباط دارد؛ به همین جهت علاقه مندان به تنظیم آهنگ حتی می توانند در شاخه تنظیم الکترونیک نیز فعالیت کنند. کسی که علاقه مند به تنظیم آهنگ است، باید از توانایی های مربوط به آهنگسازی برخوردار باشد.

میکس و مستر

میکس و مستر در موسیقی به معنای مهندسی صدا است و به کسی که اقدام به میکس و مستر می کند، میکسمن گفته می شود.

میکسمن در واقع به تنظیم کیفیت های مرتبط با فیزیک صوت شامل شدت، پهنای باند، جهت صداها، فاصله و دوری و نزدیکی صداها و … می پردازد.

شاخه میکس و مستر در موسیقی مناسب کسانی است که توانایی درک کمیت های مختلف فیزیکی صوت و انطباق آن ها با اعداد را دارند. از جمله توانایی های مورد نیاز برای میکس و مستر می توان به موارد زیر اشاره کرد :

• توانایی تحلیل کمی و عددی کمیت های فیزیکی صوت
• درک هندسی از صوت
• توانایی اپراتوری نرم افزار های مشخص و مورد نیاز

استعدادیابی موسیقی | نوازندگی

نوازندگی نیز از دیگر شاخه های موسیقی است که نیازمند ذوق موسیقیایی و توانایی بدنی است. باید اشاره کنیم که سازهای بسیاری برای نواختن وجود دارد که فرد باید متناسب با هر کدام از توانمندی مرتبط برخوردار باشد که در ادامه به آن ها اشاره کرده ایم :

• درامز : برخورداری از هماهنگی کامل بین تمام اعضای بدن
• ویولن :داشتن درک قوی از اصوات و پیاده سازی آن روی یک حافظه سلولی از دست و انگشتان
• سازهای بادی : داشتن ریه های قوی
• و …

خوانندگی

از دیگر شاخه های موسیقی خوانندگی است که نیازمند داشتن حنجره قوی، باکیفیت و انعطاف پذیر است. از مهم ترین توانایی های مورد نیاز برای خوانندگی می توان به موارد زیر اشاره کرد :

• داشتن ریه های قوی برای حمایت از صوت حنجره
• رعایت تغذیه مناسب و بدون ضرر برای حنجره
• انجام تمرینات مناسب تقویت حنجره
• و …

نقشه راه آموزش موسیقی

پس از شناخت شاخه های مختلف موسیقی، می توانید متناسب با استعدادهای خود قدم در راه آموزش موسیقی بگذارید. در این مسیر برخی فاکتورها از اهمیت بالایی برخوردار است که در ادامه به آن ها اشاره کرده ایم :

• علاقه : داشتن علاقه برای شروع هر کاری از جمله موسیقی از ملزومات است.
• استعدادیابی : سعی کنید برای اینکه در مسیری که قدم می گذارید، موفق شوید، استعداد و توانایی خود را تشخیص دهید.
• توجه به نیاز مارکت موسیقی ایران : علاقه و استعداد زمانی شما را به موفقیت نزدیک می کند، که مطابق با نیاز مارکت موسیقی فعالیت کنید.
• طراحی مسیر آموزش : پس از تعیین هدف و تصمیم گیری در مورد اینکه قصد دارید در کدام شاخه ها فعالیت کنید، سعی کنید برای رسیدن به این هدف برنامه ریزی نمایید. بهتر است برای طراحی مسیر آموزش با متخصصین در این امر مشورت لازم را داشته باشید.
• تعیین بودجه : سعی کنید متناسب با شرایطی که دارید، مشخص کنید که به چه میزان بودجه برای پرورش استعداد و موفقیت خود نیاز دارید.
• دسترسی به آموزش های مورد نیاز : در آموزشگاه معتبر و مناسب برای گذراندن دوره های مختلف شرکت کنید.

استعداد یابی موسیقی چگونه انجام می شود؟

در حال حاضر افراد مختلف که در شاخه های موسیقی جزو افراد موفق هستند، اقدام به برگزاری دوره های استعدادیابی موسیقی می کنند.

این افراد برای استعدادیابی موسیقی، تست های مختلفی را طراحی می کنند که در این تست ها معیارهای بسیاری بررسی و تحلیل می گردد. آزمون های استعدادیابی موسیقی با تکیه بر فاکتورهای زیر انجام می شود:

• بررسی معیارهای استعداد، ترکیبی از معیارهای عرفی، عمومی، علمی و پارامترهای مورد نظر
• ابزار شامل موارد مختلفی همچون حنجره شرکت کننده، ساز و یا نرم افزار کامپیوتری
• آزمون طراحی شده مطابق با معیارها و با استفاده از ابزارها جهت سنجش استعدادهای شرکت کننده
• مستند سازی نتایج آزمون برای هر شرکت کننده و مقایسه آن ها
• تحلیل نتایج مستند سازی شده و اعلام نتایج افراد مستعد در زمینه موسیقی

در آزمون های استعدادیابی موسیقی که مطابق با معیارها و ابزارهای تعریف شده انجام می گردد، موارد زیر بررسی و تحلیل می شود :

• توانایی های مربوط به گوش
• درک و توانایی دریافت صوت با بسامدها و شدت های مختلف
• توانایی های مغز
• تشخیص بسامد و رنگ صوت
• درک ریتم
• تشخیص جهت منبع صوت
• توانایی های بدنی و فیزیولوژیکی در جهت نوازندگی و رهبری ارکستر
• چابکی و سریع بودن اعضای بدن و انگشتان
• خصوصیات بیومتریک شامل اندازه دست ها و انگشتان، قد، طول پاها، سایز پا و …
• توانایی عضلات
• توانایی های تنفسی و ریه ها برای سازهای بادی

توجه

• ممکن است افرادی که اقدام به برگزاری دوره های استعدادیابی موسیقی می کنند نیز با شرکت کنندگان در این دوره ها صحبت کنند و با برخی تست های روانشناسی متوجه زمینه علاقه مندی آن ها شوند.
• امتیازدهی به شرکت کنندگان توسط یک هیئت ژوری که گروهی متشکل از بزرگان در حوزه موسیقی است، انجام می شود.

برای دریافت مشاوره در زمینه استعدادیابی موسیقی می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره کودک با برترین متخصصان در مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.

منبع: استعدادیابی موسیقی چطور سنجیده می شود؟

تشنج نوزاد از جمله موارد نگران کننده برای هر پدر و مادری است. نوزادان و کودکان با بیماری ها و مشکلات مختلفی ممکن است در طول زندگی روبرو شوند. برخی از این مشکلات و بیماری ها و عوارض ناشی از آن ها، صدمه و آسیب ها جدی به سلامت کودک وارد می نمایند. بنابراین به عنوان والد یا مراقبین سلامت کودک، باید با بیماری ها و روش ها مراقبت از آنان آشنا باشید. تصویه می کنیم مقاله نشانه های سلامت نوزاد را مطالعه نمایید.

یکی از بیماری هایی که ممکن است در دوران نوزادی، کودکی و پس از آن برای فرد اتفاق بیفتد، تشنج است. تشنج نوزاد علل مختلفی دارد. ممکن است تشنج نوزاد و کودک به دنبال تب بالا و یا بیماری صرع باشد. البته رخ دادن تشنج به دنبال صرع بیشتر مربوط به دوران بزرگ سالی است.

حمله تشنجی در واقع یک حمله ناگهانی و غیر قابل کنترل است که به دلایل و با علائم مختلفی خود را نشان می دهد. این حمله ناگهانی و غیر قابل کنترل منجر به تغییراتی در احساسات، رفتار، آگاهی و توانایی حرکتی فرد خواهد شد.

در ادامه مطلب به تعریف تشنج، علل، علائم و درمان ها آن اشاره شده است. برای اقدام مناسب و بالا بردن اطلاعات خود در زمینه تشنج کودک با ما همراه باشید.

منبع: تشنج نوزاد | علت، علائم و نحوه درمان تشنج نوزاد

تشنج نوزاد چیست؟

نورون ها سلول ها عصبی تشکیل دهنده مغز هستند. ارتباط یک نورون با نورون دیگر از طریق جریان الکتریکی بوده و به این روش پیام ها منتقل می شوند. به دنبال فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز، تشنج به وقوع می پیوندد.

هنگامی که نورون ها به صورت هم زمان پیام ها الکتریکی فراوانی را به سایر مناطق می فرستند، در نتیجه، مغز فرد با این امواج غیر طبیعی درگیر شده و تشنج رخ می دهد.

تغییرات رفتاری، احساسی، عدم توانایی در کنترل ادرار، گرفتگی عضلات، اختلال در حرکت معمولا همراه با تشنج ایجاد می شوند.

جریان تشنج نوزاد ممکن است بسیار سریع رخ دهد و هم چنین اکثر حملات تشنجی در نوزادان معمولا کمتر از ۳۰ ثانیه اتفاق می افتد. اگر حملات بیشتر از ۵ دقیقه به طول بینجامد، در واقع یک وضعیت اورژانس پزشکی است که نیازمند مداخلات پزشکی فوری است. شما در هر جایی که هستید می توانید از خدمات مشاوره کودک نی نی مایند بهرمند شوید.

تشنج به چه دلایلی رخ می دهد؟

نورون ها موجود در مغز با دریافت جریان الکتریکی و تولید پیام با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند؛ هر عاملی که مسیرها ارتباط بین نورون ها را مختل کند، منجر به تشنج می شود .

صرع را شایع ترین علت تشنج می دانند که بیشتر مربوط به تشنج ها دوران بزرگ سالی است. با اینکه صرع رایج ترین علت تشنج است، اما علت هر تشنجی نمی تواند باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بیماری صرع کلیک کنید.

ابتلا به عفونت، آسیب به سر، ضربه به سر نوزاد، ضربه مغزی، خونریزی داخل مغز، کاهش قند خون نوزاد، تب بالا، کاهش کلسیم موجود در خون، کمبود اکسیژن در طی زایمان، سایر اختلالات مغزی، سندروم محرومیت نوزاد از علل دیگر ابتلا به تشنج دوره نوزادی به شمار می روند.

مادران بارداری که در دوران بارداری از داروها خاص یا مواد مخدر استفاده می کنند، نوزادان آن ها پس از تولد به علت عدم دسترسی به این مواد دچار سندروم محرومیت می شوند که ممکن است موجب تشنج نوزاد نیز شود. توصیه می کنیم مقاله مصرف متادون در بارداری و عوارض اعتیاد در بارداری را مطالعه نمایید.

علائم و نشانه ها

نشانه ها مربوط به تشنج نوزاد بستگی به نوع و شدت تشنج دارد و از خفیف تا شدید متغیر است. برخی از این علائم عبارتند از:

• تکان خوردن غیر قابل کنترل اندام ها
• خیره شدن به یک نقطه و عدم توجه به اطراف
• استرس و اضطراب
• از دست رفتن هوشیاری
• احساس سردرگمی

هنگام بروز تشنج چه اقدامی باید انجام داد؟

آرامش و خونسردی خود را هنگام مشاهده تشنج کودک حفظ کنید و به مشاهده حرکات تشنجی او بپردازید. پس از مراجعه به پزشک، آنچه را که هنگام تشنج مشاهده کردید برای پزشک توصیف کنید، زیرا توصیفات شما در تشخیص علت تشنج بسیار کمک می کند.

توجه کنید که نگه داشتن دست و پا کودک هنگام حمله تشنج نمی تواند از لرزش و حرکات اندام ها جلوگیری کند. به علاوه کودک را به پهلو بخوابانید تا محتویات معده کودک هنگام استفراغ وارد ریه نشده و به این طریق از خفگی پیشگیری نمایید. مراقب باشید زبان کودک در جریان حمله تشنج، بین دندان ها گیر نکند.

سعی نمایید هر چه سریع تر کودک را به بیمارستان و مراکز درمانی انتقال دهید. در آن جا اقدامات بیشتری برای تشخیص تشنج انجام خواهد شد.

روش ها تشخیص تشنج در مراکز درمانی

پزشک ابتدا به توصیفات والدین و اطرافیان کودک در طی حمله را بررسی می کند. سایر روش ها تشخیص دیگر، شامل موارد زیر است:

آزمایش خون

جهت بررسی عواملی مانند کاهش قند خون، کاهش کلسیم خون، عدم تعادل الکترولیت ها، علائم عفونت

نوار مغزی

فعالیت الکتریکی مغز به کمک الکترودها متصل به سر کودک ثبت می شود. الگو امواج ثبت شده در نوار مغز ممکن است بروز حمله جدیدی را آشکار کند.

پونکسیون کمری | تشنج نوزاد

تهیه نمونه از مایع مغزی نخاعی جهت بررسی ابتلا به عفونت ها به عنوان یکی از علل تشنج

سایر روش ها | تشنج نوزاد

کمک گرفتن از MRI و CT scan برای بررسی ساختمان مغزی و تشخیص ناهنجاری ها مغز

درمان تشنج نوزاد

درمان به علت، شدت و نوع تشنج بستگی دارد. اغلب درمان ها به کار رفته در درمان تشنج استفاده از داروهاست. دارودرمانی با هدف یافتن بهترین دارو با کمترین عوارض برای فرد مبتلا انجام می شود.

اگر دارودرمانی پاسخ درمانی مناسب ایجاد نکند، ممکن است جراحی انجام شود. محل شروع حمله تشنجی در مغز به کمک جراحی از بین می رود.

توصیه می کنیم در صورتی که با تشنج نوزاد در فرزند خود مواجه شدید هر چه سریعتر به پزشک متخصص کودک مراجعه نمایید.

برای دریافت مشاوره کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

منبع: تشنج نوزاد | علت، علائم و نحوه درمان تشنج نوزاد

اعتیاد نوزادان به مواد مخدر از همان لحظه های آغازین تولد و به صورت ناخواسته شروع می شود که متاسفانه مسئله ای بسیار دردناک و نگران کننده است. بر اساس آمارهای به دست آمده حدود ۱۰ درصد از معتادان جامعه را زنان تشکیل می دهند که اگر این زنان باردار شوند اعتیاد آنان از طریق بند ناف و جفت و به وسیله گردش خون به نوزادان انتقال می یابد. درمان اعتیاد نوزادان مسئله بسیار مهم و حساسی است چراکه ممکن است پیامدهای جبران ناپذیری در آینده برای کودک ایجاد نماید. برای درمان و کاهش آسیب های ناشی از اعتیاد نوزادان بهتر است که از یک مشاور با تجربه و متخصصین کمک بگیرید. برای کسب اطلاعات در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.

منبع: اعتیاد نوزادان | نوزاد معتاد را چگونه با کمترین اذیت ترک دهیم ؟

اعتیاد نوزادان

مادران باید به تمامی آنچه که در بارداری می خورند، می نوشند و حتی استنشاق می کنند، توجه داشته باشند. چرا که تمامی این مواد به واسطه بند ناف و جفت می تواند به جنین برسد. در نتیجه اگر مادری اعتیاد داشته باشد به احتمال خیلی زیاد نوزاد بعد از تولد نیز به آن ماده اعتیاد خواهد داشت. اما این تنها آسیب وارده نیست؛ بلکه اعتیاد نوزادان منجر به انواع آسیب های ذهنی و جسمی خواهد شد که در ادامه آن ها را بررسی خواهیم کرد.

تاثیر مواد مخدر بر روی نوزاد

مواد مخدر در انواع و اقسام مختلفی یافت می شود که هر کدام از آن ها نیز پیامدها و عوارض متفاوتی را به دنبال دارند. در واقع شدت آسیب وارده به جنین به نوع مصرف مادر بستگی دارد. مواد مخدر علاوه بر اعتیاد فرزند پس از تولد، ممکن است در دوران جنینی در روند رشد نوزاد نیز اختلالاتی را ایجاد نمایند.

متاسفانه بسیاری از مادران به دلیل عدم آگاهی از عواقب مصرف مواد مخدر و تاثیر آن بر جنین، همچنان به مصرف آن ادامه می دهند. در ادامه به برخی از تاثیرات مواد مخدر بر روی نوزاد پرداخته خواهد شد:

-کم وزنی شدید هنگام تولد
-اختلال در عملکرد شناختی و تاخیر در آن
-مشکلات و آسیب های رفتاری
-ایجاد اضطراب
-اختلال در برقراری روابط اجتماعی و حفظ آن
-مشکل در حفظ شغل
-افزایش احتمال گرایش فرد به مواد مخدر در بزرگسالی

بیشتر بخوانید: خطرات بارداری

اعتیاد نوزادان | عوارض مواد مخدر گوناگون بر روی نوزاد

اعتیاد والدین می تواند بر روی جنین تاثیر گذار باشد و سهم مادر در این زمینه بسیار بیشتر است. چرا که اعتیاد پدر می تواند بر میزان کیفیت رشد اسپرم اثر گذاشته و سقط جنین را به دنبال داشته باشد. اما ایجاد نقص مادرزادی و انتقال اعتیاد از پدر به فرزند امکان پذیر نیست. البته احتمال اعتیاد نوزادان و فرزندانی که از پدر معتاد متولد می شوند در آینده به دلیل الگو پذیری فرزند وجود دارد. در ادامه به عوارض هر کدام از مواد مخدر بر روی نوزاد پرداخته خواهد شد:

1. اعتیاد به الکل

هر چه میزان مصرف مادر به الکل بیشتر باشد، احتمال آسیب جنین نیز افزایش می یابد. ناهنجاری جنین الکلی و یا FASD از مهم ترین عوارض مصرف الکل می باشد که علائم آن به شرح زیر هستند:

-کوچک شدن غیر طبیعی دور سر نوزاد
-پهن شدن استخوان گونه
-کندی در یاد گرفتن مهارت های حرکتی
-مشکلات یادگیری در بزرگسالی
-ضعیف بودن حافظه و تمرکز
-عدم توانایی در نگهداری دوست و شغل

2. اعتیاد نوزادان | اعتیاد به کوکائین

مصرف کوکائین در دوره بارداری، بر روی مسیرهای دوپامین و سروتونین تاثیر گذاشته و باعث تغییرات عصبی در درون رحم می گردد. وزن کم و کاهش رشد جنین از دیگر عوارض مصرف کوکائین در دوران بارداری می باشد. از جمله خطرات کوکائین در بزرگسالی می توان به موارد زیر اشاره نمود:

-احتمال خطر تشنج
-افسردگی
-اختلال اسکیزوفرنی
-پارکینسون

3. تاثیر هروئین بر روی نوزاد

تاثیر در رفتار و تکامل شناختی، از عوارض مهم هروئین بر روی نوزاد می باشد. بر اساس تحقیقات صورت گرفته تنها درصد کمی از کودکانی که در نوزادی اعتیاد را تجربه کرده اند، از تولد تا ۵ سالگی با مادر خود زندگی می کنند. همچنین وزن کم و کوچک شدن دور سر از دیگر عوارض این ماده مخدر محسوب می شود. از عوارض بلند مدت هروئین می توان موارد زیر را نام برد:

-اختلال بیش فعالی
-داشتن ضریب هوشی بسیار پایین
-تضعیف حافظه

4. اعتیاد نوزادان | تاثیر کافئین، نیکوتین و ماریجوانا

مصرف کافئین در حد اعتدال نمی تواند مشکلی داشته باشد اما اگر این میزان از ۳۰۰ میلی گرم فراتر رود، باعث کاهش وزن در نوزاد شده و نواقص قلبی را به دنبال خواهد داشت. همچنین مصرف سیگار ارتباط مستقیمی با سندروم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) دارد. مصرف نیکوتین نیز در دوران بارداری ممکن است باعث اختلال در یادگیری شده و در آینده مشکلاتی نظیر بیش فعالی و افزایش حالت اضطراب را برای فرد به دنبال داشته باشد.

برای مخدر ماری جوانا هنوز عوارض بلند مدتی ثبت نشده اما مصرف بیش از حد این مخدر، وزن کم در زمان تولد و همچنین مشکلات رفتاری را برای فرزند به همراه دارد. لازم به ذکر است که برای ترک ماری جوانا باید به مشاور و روانشناس مراجعه نمایید. چراکه روانشناسان با ارائه خدمات حرفه ای روانپزشکی و روانشناسی شما را در پروسه ترک اعتیاد یاری می دهند.

بیشتر بخوانید: عوارض اعتیاد در بارداری

درمان اعتیاد نوزادان

علائم خماری مواد مخدر پس از گذشت ۲۴ الی ۳۶ ساعت ظاهر می شود اما علائم مصرف الکل پس از ۳ الی ۱۲ ساعت خود را نشان می دهد. همچنین علائم خماری مهارکننده هایی که برای بازجذب سروتونین مورد استفاده قرار می گیرند پس از چند روز نمایان می شوند.

اگر نوزاد شما به کمک های انجام شده واکنشی نشان ندهد و علائم خماری را از خود بروز دهد، بهتر است برای جلوگیری از تشنج، کاهش وزن و تب از شیوه دارودرمانی کمک بگیرید. راهکارهای زیر برای افزایش آسایش نوزاد معتاد می تواند مفید باشد :

1. کمک به راحتی نوزاد به شیوه های مختلف
2. کاهش دادن میزان نور و صدا
3. قنداق کردن نوزاد
4. تاب دادن نوزاد
5. استفاده از دارودرمانی جهت کم کردن نشانه های خماری

نکته مهم در درمان اعتیاد نوزاد

پروسه ترک اعتیاد مواد مخدر در نوزادان اعم از هرویین، تریاک، الکل و… باید زیر نظر پزشک متخصص باشد؛ پس هیچ وقت تصمیم به ترک خودسرانه در منزل نگیرید. چرا که این کار ممکن است شرایط را از آنچه که هست بدتر کند و پیامدهای جبران ناپذیری را برای مادر و نوزاد به همراه داشته باشد.

ترک اعتیاد به خصوص برای نوزادان بسیار سخت و زمان بر بوده و به بررسی های پزشکی نیاز دارد. در واقع درمان اعتیاد قبل از بارداری می تواند بهترین گزینه برای ترک باشد تا جنین نیز از عوارض و پیامدهای اعتیاد در امان بماند. کمک گرفتن از تجربیات و راه حل های روانشناسان در این زمینه می تواند بسیار کمک کننده باشد.

برای دریافت مشاوره در زمینه اعتیاد نوزادان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

آیا دارودرمانی برای ترک اعتیاد نوزاد مفید است؟

بله در صورت تشخیص پزشک، دارودرمانی می تواند یکی از روش های تاثیرگذار در ترک اعتیاد نوزاد باشد.

علائم اعتیاد در نوزاد چند روز پس از تولد نمایان می شود؟

علائم اعتیاد چند ساعت پس از تولد یا ۱۳ روز پس از آن ظاهر می شود.

منبع: اعتیاد نوزادان | نوزاد معتاد را چگونه با کمترین اذیت ترک دهیم ؟

کنترل خشم والدین در مقابل فرزند امری ضروری است. فرزند شما ساعت های زیادی از روز را در خانه است و گاهی شیطنت ها و رفتارهایی انجام می دهد که باعث خشم والدین می شود. وقتی فرزندتان شما را عصبانی می کند عکس العملتان چیست؟ آیا از کوره در می روید و سر فرزندتان داد می زنید؟ یا سعی می کنید با حفظ آرامشتان او را متوجه اشتباهش کنید؟ یادتان باشد که عصبانیت شما در مقابل فرزندتان پیامدهای منفی بسیاری را برای هر دوی شما به همراه خواهد داشت. خشم بیش از حد شما حتی ممکن است تبعات زیادی برای شخصیت آینده کودک داشته باشد. به همین جهت در این مقاله قصد داریم راهکارهایی برای کنترل خشم والدین از فرزند را به شما معرفی کنیم. با رعایت این نکات می توانید خشمتان را کنترل کرده و رفتار صحیحی با فرزندتان داشته باشید. این را نیز به خاطر داشته باشید که کمک گرفتن از یک مشاور متخصص برای تربیت فرزندتان می تواند بسیار مفید باشد.

منبع: نحوه کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

اهمیت کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

کودک از خشم شما چیزی یاد نمی گیرد

اولین دلیل برای اینکه شما می بایست خشمتان را کنترل کنید این است که خشم بار آموزشی برای فرزند شما ندارد. در واقع با تنبیه و بدرفتاری کودک شما فقط احساس می کند که نباید این کار را انجام می داد. اما نه دلیل آن را متوجه می شود و نه رفتار جایگزین را یاد می گیرد. پس در واقع شما هرگز نمی توانید با پرخاشگری فرزند خود را تربیت کنید.

خشم شما به فرزندتان آسیب می زند | کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

پدر و مادر مهم ترین تکیه گاه های کودک در طول زندگی هستند. وقتی فرزندتان شما را عصبانی می بیند دچار اضطراب و نگرانی می شود. و این می تواند سلامت روحی او را به خطر بیندازد. متخصصان معتقدند رفتارهای پرخاشگرانه شما با فرزندتان گاهی اوقات باورهای آنها در بزرگسالی را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. پس بهتر است زمان هایی که خشمگین می شوید قبل از هر رفتاری به سلامت روحی فرزندتان هم فکر کنید.

کودک رفتار پرخاشگرانه را یاد می گیرد

یکی از بدترین مشکلات پرخاشگری این است که فرزندتان آن را یاد می گیرد. یادتان باشد شما الگوی کودک هستید؛ و هر رفتاری که انجام می دهید توسط او یاد گرفته می شود. پس سعی کنید رفتارهای درست را به وی آموزش بدهید.

رابطه شما و فرزندتان با خشم آسیب می بیند

اگر وقتی عصبانی می شوید پرخاشگری تان را کنترل نکنید به رابطه خود و فرزندتان آسیب می زنید. شما با این کار باعث می شوید کودک از شما بترسد. و یا اگر پرخاشگری هایتان بیشتر تکرار شود احتمالاً او در ذهنش یک تصویر بد و نامهربان از شما می سازد. و درست به همین خاطر تلاش می کند تا از شما دور باشد. پس می توان گفت پرخاشگری های شما رابطه تان با کودک را خراب خواهد کرد.

راهکارهایی برای کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

خودتان را آرام کنید | کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

گاهی اوقات سخت ترین کار دنیا این است که در مقابل رفتار فرزندتان سکوت کنید. وقتی او شما را عصبانی می کند درست مانند هر موقعیت دیگری هورمون هایی در بدنتان ترشح می شود که شما را به مبارزه و خالی کردن خشمتان دعوت می کند. در این شرایط سعی کنید با کشیدن چند نفس عمیق و یا ترک کردن محیط به خودتان زمان بدهید که کمی آرام تر شوید. یادتان باشد هیچ چیز به اندازه امنیت روانی فرزند شما اهمیت ندارد. به علاوه تحقیقات نشان داده است که وقتی شما عصبانی هستید کودک چیزی را یاد نمی گیرد. در واقع حرف هایی که شما در عصبانیت می زنید هیچ فایده ای ندارند. پس مهم ترین کار این است که به جای برخورد با فرزندتان تلاش کنید تا شرایط را آرام نگه دارید.

احساس خود را برای فرزندتان توضیح دهید

وقتی خسته و بی حوصله هستید این موضوع را برای فرزندتان توضیح دهید. کودکان به خودی خود متوجه احساسات ما و موقعیتی که در آن هستند نمی شوند. اما اگر شما شرایط را برای آنها توضیح دهید اتفاقاً به خوبی با شما همکاری خواهند کرد. برای مثال به فرزندتان بگویید که الان خسته هستید و احتیاج به کمی سکوت و تنهایی دارید. مطمئن باشید که کودک متوجه این موضوع خواهد شد.

به فرزندتان کمک کنید احساساتش را بشناسد

کودکان احساسات خود را نمی شناسند. بیشتر اوقات آنها احساس خود را با غرزدن یا بدرفتاری خالی می کنند. وقتی فرزندتان دچار چنین حالتی می شود به جای بدرفتاری با او به کودک کمک کنید تا احساسش را بشناسد. برای مثال در چنین شرایطی به فرزندتان بگویید “به نظر می رسد از چیزی عصبانی و ناراحت شده ای؛ آرام باش و احساست را برایم تعریف کن! سپس می توانیم با کمک هم برایش راه حلی پیدا کنیم.” با این روش شما نه تنها از شدت گرفتن رفتار منفی کودک و همین طور خودتان جلوگیری می کنید بلکه فرزند شما راه صحیح کنترل هیجان و حل مسئله را نیز یاد خواهد گرفت.

افکار منفی را از خود دور کنید | کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

وقتی عصبانی می شویم افکار منفی مختلفی را تجربه خواهیم کرد. مثلاً ممکن است فکر کنید که فرزند شما هیچ چیزی را بلد نیست. سپس افکار منفی بیشتری راجع به آینده کودک ذهن شما را درگیر می کند. به دنبال این افکار منفی، احساساتی مثل غم، اضطراب و خشم را تجربه خواهید کرد. و این شرایط تبدیل به یک دلیل تمام عیار برای پرخاشگری با کودک می شود. پس به محض اینکه می بینید افکار منفی در ذهنتان شروع شده جلوی آنها را بگیرید. به خودتان بگویید فرزندتان هنوز خیلی کوچک است و راه زیادی برای یادگرفتن اصول و قواعد دارد. به علاوه بهتر است نقاط قوت کودک را نیز در ذهنتان مرور کنید. این کار باعث می شود از بروز آن خشم تا جای ممکن جلوگیری شود.

برای فرزندتان حدومرز تعیین کنید

به گفته روان شناسان یکی از تکنیک های مهم برای داشتن فرزندپروری صحیح و اصولی تکنیک تعیین حدومرز و محدودیت برای کودک است. این تکنیک شامل سه مرحله است:

الف- همدلی با کودک

اگر می خواهید برای بازی هایی که فرزندتان نباید در خانه انجام دهد، محدودیت تعیین کنید. ابتدا با او همدلی کنید. به او نشان دهید که احساساتش برای شما مهم است ” من می دانم این بازی را خیلی دوست داری و انجام آن تو را خیلی خوشحال می کند “

ب- شرح محدودیت | کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

پس از همدلی و بیان احساسات، شمرده و آرام ولی با لحنی قاطع قانون موردنظر خود را شرح دهید ” این بازی برای داخل خانه مناسب نیست زیرا به وسایل آسیب می رساند. برای انجام این بازی به فضای بزرگ تر نیاز داری پس هر زمان به پارک رفتی می توانی با دوستانت این بازی را انجام دهی”

ج- تعیین جایگزین

” برای خوشحال بودن می توانیم کارهای دیگری انجام دهیم مثلاً می توانیم یک موسیقی گوش کنیم و با هم تمرین رقص کنیم موافقی؟ “

بادکنک های آبی و قرمز

با استفاده از دو بادکنک آبی و قرمز هیجانات را برای فرزندتان توضیح دهید. بادکنک قرمز یک انسان عصبانی و بادکنک آبی یک انسان آرام است. تمام ویژگی هایی که هرکدام از این دو شخصیت دارند را با فرزندتان فهرست کنید. هروقت که احساس می کنید فرزندتان عصبانی شده به او بگویید که رفتارش شبیه بادکنک قرمز شده و اگر می خواهد شما به صحبت هایش گوش کنید باید رفتارش را شبیه بادکنک آبی کند.

با فرزندتان ارتباط برقرار کنید

کودکان نیز درست مانند همه ما دوست دارند که از طرف دیگران درک شوند. پس وقتی فرزندتان عصبانی و پرخاشگر می شود با او صحبت کنید. از او بخواهید آرام باشد و دلیل ناراحتی اش را برای شما بیان کند. یادتان باشد که وقتی متوجه دلیل نگرانی او شدید همدلی داشته باشید. به فرزندتان حق بدهید که به خاطر آن شرایط ناراحت شده باشد. سپس با کمک هم راهکاری برای تغییر شرایط پیدا کنید.

آموزش را فراموش نکنید | کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

همان طور که گفتیم کودکان هیجاناتشان را نمی شناسند. پس یکی از وظایف شما این است که به آنها آموزش بدهید. برای این کار در یک شرایط مناسب به فرزندتان کمک کنید احساساتش را برای شما بیان کند. روی این احساسات و رفتارها نامی بگذارید. مثلاً بگویید به این احساس تو عصبانیت گفته می شود. این کار باعث می شود فرزند شما با هیجان هایش آشنا شود. و این موضوع تأثیر بسیاری در کنترل آنها خواهد داشت. سپس راه های کنترل این احساس را به او آموزش دهید.

کنترل خشم و اهمیت مشاوره

اینکه بتوانیم خشم خود را در برابر کودک کنترل کنیم کار آسانی نیست. فشارهای زندگی و مشکلاتی که داریم ظرفیت روانی بسیاری از ما را کم می کند. و در چنین شرایطی شیطنت های یک کودک می تواند باعث شود از کوره در برویم. به علاوه بسیاری از مواقع پدر و مادرها بدون اینکه خودشان بدانند درگیر بیماری هایی مثل افسردگی و اضطراب هستند. و این توانایی آنها برای برخورد سالم با فرزندشان را کم می کند. با همه این ها همان طور که گفتیم رفتار پرخاشگرانه شما چیزی به کودک یاد نمی دهد. بلکه شما تنها به رابطه خود با او و همین طور سلامت روان کودک آسیب می زنید. پس اگر فکر می کنید کنترل کردن عصبانیت برایتان کار سختی است بهتر است راجع به این مسئله از یک مشاور کودک کمک بگیرید.

برای دریافت مشاوره والدین و کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سؤالات متداول

وقتی عصبانی می شوم فرزندم را کتک می زنم؛ و بعد خودم از این کار پشیمان می شوم؛ چطور می توانم این اخلاق را ترک کنم؟

وقتی نشانه های عصبانیت را در خودتان احساس می کنید برای مدتی از کودک دور شوید. چند نفس عمیق بکشید یا یک لیوان آب بخورید و سعی کنید جلوی افکار منفی تان را بگیرید. تا زمانی که آرام نشده اید به فرزندتان نزدیک نشوید. همچنین می توانید احساس خود را برای کودک توضیح بدهید و از او بخواهید شرایط شما را درک کند.

منبع: نحوه کنترل خشم والدین در مقابل فرزند

از جمله آسیب های روانی دوران نوجوانی که زمینه ساز مشکلات بسیار زیادی خواهد شد بارداری در سن پایین و درگیر شدن مسائل مرتبط با بارداری است. در شرایطی که دختران نوجوان هنوز از لحاظ جسمی و به ویژه از نظر رشد شناختی به بلوغ کامل نرسیده اند، بارداری و تربیت فرزند، آسیب های زیادی را برای خود مادر و همچنین نوزاد به همراه می آورد. در این شرایط لازم است که مادر در طی 9 ماه بارداری زیر نظر متخصص و روانشناس باشد تا بتواند زایمان موفقی را تجربه کند و دچار افسردگی پس از زایمان نشود. همچنین بتواند خود را برای تربیت و بزرگ کردن کودک آماده کند. در این مطلب قصد داریم شما مادران عزیز را با معایب بارداری در سنین پایین و راهکارهای لازم در راستای کاهش مشکلات آشنا سازیم پس همراه ما باشید.

منبع: بارداری در سن پایین

بارداری در سن پایین

احتمال افتادن و سقط در بارداری های سنین پایین بسیار زیاد است، چرا که معمولا بارداری ها این خانم ها ناخواسته بوده و اقدامات و مراقبت های لازم برای این موضوع انجام نشده است. همچنین گاه به حدی دختر جوان است که امکان رشد جنین و تولدی فرزندی سالم بسیار پایین است و پیشنهاد می شود که اگر قصد بارداری در این دوره سنی را دارید حتما پیش از آن با متخصص زنان و زایمان مشورت های لازم را انجام دهید.

مناسب ترین سن برای بارداری

متخصصان زنان و زایمان دائما از رسانه های جمعی و فضای مجازی به عوارض نامطلوب بارداری در سنین زیر 20 و بالای 35 سال اشاره می کنند و معتقد هستند در سنین پایین وضعیت بدن مادر در شرایط نرمال برای حمل جنین قرار ندارد و رحم دچار تحریک پذیری خواهد شد. از نظر این متخصصان بهترین سن برای باردار شدن بین 24 تا 28 سالگی است چراکه در این سنین، کمتر بودن چرخه های بدون تخمک گذاری، قابلیت باروری خانم ها را افزایش می دهد. این در حالی است که خانم ها در این سنین از لحاظ روانی، عاطفی و اجتماعی هم آمادگی لازم را پیدا خواهند. برای شناخت بیشتر درباره زمان و سن مناسب برای بچه دار شدن کلیک کنید.

خطرات بارداری در سن پایین

خطرات و عوارض نامطلوب بارداری خانم ها در سنین پایین فقط متوجه مادران نمی شود بلکه کودک نیز در معرض پیامدهای منفی این مسئله قرار می گیرد. مهمترین تهدیدی که سلامت جنین را به مخاطره می اندازد زایمان زودرس است. به طور طبیعی بارداری طی 40 هفته طول می کشد اما در صورتی که عواملی از جمله بارداری در سن کم دخیل باشند، این محدوده زمانی کوتاه تر خواهد شد و در نتیجه رشد جنین نیز به حد کافی نخواهد رسید. مشکلاتی که در پی بارداری مادر در سنین کم برای نوزاد اتفاق می افتد به دوران بعد از زایمان نیز مرتبط خواهد بود زیرا نوزادی که رشد کافی نداشته است از توانایی لازم برای گرفتن سینه مادر برخوردار نیست و نمی تواند به اندازه کافی شیر بخورد.

رشد کم نوزاد و عدم وزن گیری مناسب او زمینه را برای بروز اختلالات قلبی، مغزی و حتی دیابت در بزرگسالی ایجاد می کند. تجربه این خطرات باعث می گردد که مادران برای زایمان های بعدی نیز استرس و اضطراب را تجربه کنند و دوران سختی را سپری نمایند. از جمله دیگر خطرات بارداری در سن پایین می توان به موارد زیر اشاره کرد.

• سقط جنین
• وزن گیری ناقص نوزاد
• فشار خون بالای مادر
• رشد ناکافی جنین
• تکامل ناکافی لگن و عدم پیشرفت زایمان
• پارگی های نسج کانال زایمانی
• خونریزی های حین و پس از زایمان ناشی از کم خونی مادر
• جمع نشدن رحم
• بروز عفونت و خونریزی پس از بارداری

برای آگاهی بیشتر درباره مراقبت های قبل از بارداری کلیک کنید.

پیامدهای اجتماعی باردار شدن در سنین کم

دختران نوجوان در دوران تحول و رشد شناختی خود نیازمند فعالیت های فیزیکی و پرداختن به اموری مانند تحصیل و غیره هستند. آن ها هنوز به رشد روانی لازم برای تحمل بار زندگی زناشویی و درگیر شدن به مسئله بارداری و تربیت فرزند نرسیده اند. فشارهای ناشی از این مسائل می تواند تا حدی مادران کم سن را تحت فشار بگذارد که ترک تحصیل نمایند و از آرزوهای خود دست بکشند. این موضوع در سطح سواد عمومی نیز تاثیر گذار خواهد بود چرا که اگر در جامعه ای بارداری در سن پایین معمول و رایج شود به همان نسبت ترک تحصیل نیز افزایش خواهد یافت و جامعه از لحاظ علمی پس رفت خواهد نمود. به همین خاطر لازم است که اگر قصد بچه دار شدن را دارید برنامه ریزی های لازم را انجام داده و شرایط را در زمینه های مختلف برای 9 ماه بارداری آسوده فرآهم آورید.

برای آشنایی بیشتر درباره برنامه ریزی برای بچه دار شدن کلیک کنید.

در صورت بارداری در سن پایین چه کنیم؟

با وجود تمام مواردی که ذکر شد و با وجود اینکه امروزه اطلاع رسانی و شبکه های اجتماعی گسترده ای در این زمینه وجود دارد که علم و آگاهی افراد را در رابطه با سن مناسب برای بارداری افزایش می دهد باز هم گاهی خواسته یا ناخواسته بارداری در سن پایین اتفاق می افتد. در صورتی که شما در سنی کمتر از سن مجاز باردار شده اید، اولین و مهم ترین اقدام ارتباط مستمر با یک مشاور متخصص در این زمینه است تا راهنمایی های لازم را دریافت نمایید و از خود و فرزندتان به نحوه صحیح مراقبت به عمل آورید. همچنین یک مشاور می تواند شما را از نظر روحی برای مادر شدن و پذیرفتن این مسئولیت سنگین آماده نماید. حتی اگر سن کمی دارید و به هر دلیلی می خواهید اقدام به بارداری نمایید حتما قبل از اقدام خودتان و همسرتان مشاوره کودک دریافت نمایید.

برای دریافت مشاوره در زمینه بارداری در سنین پایین می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

آیا فشار خون بالا به دلیل کم سن بودن مادر افزایش می یابد؟

معمولا اکثر خانم ها در زمان بارداری خود با مشکل فشار خون بالا درگیر هستند. این مسئله به ویژه در مورد خانم هایی که در سن مناسب بارداری قرار ندارند (سن کمتر از 20 سال و بالاتر از 35 سال) با احتمال بیشتری به وقوع می پیوندد.

آیا خطر سقط جنین به علت بارداری در سن کم وجود دارد؟

خطر سقط جنین و مرده زایی به دلیل بیماری های ناشی از بارداری در سن پایین و اختلالات کروموزومی به نسبت بارداری در سنین بالاتر افزایش خواهد داشت. کاهش کیفیت تخمک گذاری در زنان به دلیل بیماری هایی همچون دیابت و فشار خون بالا دلیل مهمی برای سقط جنین در سنین پایین به حساب می آید.

آیا خطر دیابت بارداری برای خانم هایی که در سن پایین باردار می شوند بالاتر خواهد بود؟

مادرانی که در سن پایین باردار می شوند باید از لحاظ دیابت مورد آزمایش قرار بگیرند و اگر مشکلی دارند، رژیم غذایی خاصی برای آن ها تجویز شود. گرچه در مشاوره قبل از بارداری وضعیت مادر از نظر قند، چربی و فشارخون بررسی می شود اما سن پایین مادر موضوع مهمی است که الزاما در طول دوران بارداری رعایت رژیم غذایی خاصی را می طلبد.

منبع: بارداری در سن پایین

چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند و چه مشکلاتی را برای او به وجود می آورند؟ نفخ شکم یکی از موضوعات و مسائل شایعی است که بسیاری از نوزادان به دلیل مصرف غذاهای مختلف یا مصرف شیر مادر تجربه می کنند با این حال نفخ نوزاد عمدتاً به دلیل غذای مصرفی مادر است که از طریق شیر به نوزاد انتقال می یابد. همچنین نفخ شکم یک حالت ناخوشایند برای نوزاد است که با بی قراری همراه می گردد. از این جهت آشنایی با علائم نفخ نوزاد و غذاهایی که می تواند باعث نفخ بشود اهمیت زیادی دارد که در ادامه بیشتر درباره آن صحبت خواهیم کرد. در همین راستا بهره بردن از مشاوره کودک کمک می کند تا والدین بتوانند آگاهی خود را افزایش داده و با مشکلات کمتری در سال های ابتدایی تولد نوزاد روبه رو شوند. برای دریافت اطلاعات لازم برای مشاوره کودک تماس بگیرید.

منبع: چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند

ارتباط تغذیه با نفخ نوزاد

نفخ یک حالت ناخوشایند برای نوزاد است که با دل پیچه و گاز در روده و معده بروز پیدا می کند و با پریشانی و بی قراری همراه است. شایع ترین و بارزترین علامت نفخ، باد کردن و متورم شدن شکم، آروغ زدن و خروج گاز است. این حالت ناخوشایند باعث می شود تا نوزاد گریه کند و همین گریه کردن منجر به نفخ بیشتر نوزاد شود چراکه هوای بیشتری وارد معده و روده نوزاد می گردد. از آنجا که نوزاد تنها از شیر مادر یا شیر خشک تغذیه می کند شاید عجیب باشد که او نفخ کند، اما با خواندن ادامه مقاله متوجه ارتباط غذاهایی که باعث نفخ نوزاد می شوند در تغذیه مادر و انتقال آن از طریق شیر مادر به نوزاد می شوید. برای آشنایی با علت و نشانه های کامل نفخ نوزاد کلیک کنید.

علائم و دلایل شایع نفخ نوزاد

اولین نشانه ای که ممکن است نوزاد با آن مواجهه شود آروغ زدن است. آروغ زدن بیش از حد و تکرار شونده می تواند نشان دهنده وجود هوای زیاد به علت خوردن شیر یا گریه کردن باشد. همچنین شکم نفخ دار می تواند به معنی تجمع گاز درون روده باشد. این مسئله حتی می تواند بر وضعیت خواب نوزاد هم تاثیر منفی بگذارد. در مواردی نفخ زیاد نشان دهنده این است که دستگاه گوارش نوزاد در حال بزرگ تر شدن است.

زمانی که نوزاد در حال شیر خوردن است اگر درست در آغوش مادر قرار نگرفته باشد ممکن است کمی هوا وارد معده اش شود. گریه بیش از حد نوزاد هم می تواند عاملی برای ورود هوا و نفخ شکم باشد. گذشته از مسائل مرتبط با نوزاد، تغذیه ای که مادر مصرف می کند، مواد مغذی آن می تواند از طریق شیر به نوزاد هم منتقل شود، از این جهت خوردن غذای نفخ دار توسط مادر منجر به نفخ نوزاد هم می شود.

چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند

غذاهایی که باعث نفخ نوزاد می شوند خیلی اوقات از طریق شیر مادر به نوزاد انتقال پیدا می کند. شما باید نسبت به تغذیه خود و نوزادتان توجه کافی داشته تا فرزند خردسال تان بدون ناراحتی رشد کند. در ادامه به برخی از مهترین غذاهایی که باعث نفخ نوزاد می شوند اشاره کرده ایم. برای آشنایی با بهترین تغذیه نوزاد تا شش ماهگی کلیک کنید.

1- غذاهای شور

نمک موجود در غذای شور باعث می شود تا فرد احساس تشنگی کند و به اصطلاح آب درون معده گرفتار شود. این احساس تشنگی و محبوس ماندن آب درون معده منجر به ورم معده و نفخ خواهد شد.

2- چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند | میوه و سبزیجات

به طور کلی خوردن میوه ها و سبزیجاتی مانند موز، خیار، گوجه سبز، انار، زردآلو، شاه توت، گیلاس، زرشک، پوست انگور، فندق، پیاز، ترب، کاهو، کلم و… باعث ایجاد نفخ می شوند و مواد مغذی این خوراکی ها می تواند توسط شیر به نوزاد منتقل شود و نوزاد هم دچار نفخ شود.

3- غذاهای با کربوهیدرات بالا

امروزه مصرف غذاهای آماده و فست فودی رواج بسیاری پیدا کرده است. غذاهایی مانند پیتزا، پاستا، لازانیا و دیگر مواد غذایی فست فودی حاوی سطح زیادی از گلیکوژن می باشند. وجود گلیکوژن باعث می شود تا ذخیره آب بدن بیشتر شود و این کار باعث ورم معده و نفخ شکم می گردد.

4- چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند | حبوبات

شایع ترین مواد خوراکی که باعث نفخ می شوند شامل انواع حبوبات مختلف مانند نخود، لوبیا، عدس، لپه و… است. از آنجایی که حبوبات دیر هضم است همیشه 24 ساعت قبل از مصرف، در آب خیسانده شود.

5- جویدن آدامس

جویدن آدامس و مکین آب نبات های مختلف باعث ورود هوا به داخل معده می شود. این ورود هوا معمولاً به صورت ورم معده و نفخ بروز پیدا می کند.

6- غذاهایی که باعث نفخ نوزاد می شوند | لبنیات

در بین لبنیات ها مواد خوراکی مانند شیر و کشک بیشترین میزان نفخ را دارند. لاکتوز موجود در شیر و کشک به راحتی به بدن نوزاد منتقل می شود و از آنجایی که بدن نوزاد آنزیم های مورد نیاز هضم این مواد را ندارد دچار نفخ می شود.

7- غذاهای ادویه دار

خوردن غذاهای حاوی ادویه تند، فلفلی، سس گوجه فرنگی و… روده و معده را تحریک پذیر می کنند و منجر به نفخ و ناراحتی معده می شوند.

8- چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند | سایر مواد غذایی

خشکبار هایی مانند پسته خام، فندق و انواع دیگر آجیل خشک می تواند باعث نفخ شود. همچنین خوردن موادی مانند زرشک، تخم مرغ و خاکشیر هم منجر به ایجاد نفخ در مادر و نوزاد می شود.

چه غذاهایی مانع از نفخ نوزاد می شوند ؟

همانطور که برخی ازمواد غذایی باعث نفخ می شوند برخی دیگر غیر نفاخ هستند. خوراکی های غیر نفاخ عمدتا شامل ماش، هلو، شوید، جعفری، عرق نعنا، زیره سیاه، چای سبز، آویشن، رازیانه و… می باشند. توصیه می شود اگر در شرایطی مادر غذای نفخ دار مصرف کرد، با خوردن مواد غذایی غیرنفاخ، جلوی نفخ غذای خورده شده را بگیرد یا کاهش دهد.

روش هایی برای کمک به رفع نفخ نوزاد

فشار دادن شکم نوزاد

فشار دادن آرام و ملایم شکم نوزاد می تواند باعث خروج گاز معده و در نتیجه رفع نفخ شود. به آرامی شکم نوزاد را کمی فشار دهید و چند دقیقه صبر کنید تا گاز معده خارج شود.

آروغ زدن پس از خوردن شیر

همیشه پس از خوردن شیر و یا در فواصل خوردن شیر، اجازه دهید تا نوزاد آروغ بزند. همچنین اطمینان حاصل کنید که نوزاد را به درستی در آغوش گرفته اید تا بتواند پستان را به طور صحیح بمکد زیرا اگر این کار درست انجام نشود، همراه با خوردن شیر مقداری هوا وارد معده نوزاد می شود و نوزاد در حین شیر خوردن آروغ می زند. این کار باعث می شود تا شیری را که خورده است بالا بیاورد.

ماساژ شکم

ماساژ شکم یک روش مناسب برای آرام تر کردن و استراحت دادن به نوزاد است. علاوه بر این که ماساژ شکم می تواند باعث ایجاد حرکات روده و خروج گاز و رفع نفخ شود می تواند درد ناشی از نفخ را هم کاهش دهد. به طور کلی بهتر هست همیشه قبل از خوابیدن نوزاد کمی شکمش را ماساژ دهید تا آرامش بیشتری پیدا کند.

تهیه فهرست غذای مناسب برای مادر

برخی از افراد به خوردن برخی از مواد غذایی حساس تر هستند. بهتر است مادر فهرست غذایی که باعث نفخ در بدنش می شود را شناسایی کرده و از خوردن آن ها اجتناب کند یا حدالامکان خوردن آن ها را محدود نماید.

برای دریافت مشاوره در زمینه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

آیا خوردن غذا های نفاخ توسط مادر باعث نفخ در نوزاد می شود ؟

عمدتا می توان گفت ورود هوا به داخل معده نوزاد می تواند عامل اصلی نفخ معده باشد اما باید توجه داشت که مواد مغذی موجود در غذاهایی که مادر مصرف می کند می تواند توسط شیر به نوزاد هم منتقل شود. در نتیجه غذایی که مادر می خورد اهمیت زیادی دارد چراکه اگر آن غذا نفاخ باشد، نوزاد هم پس از خوردن شیر مادر دچار نفخ می شود.

منبع: چه غذاهایی باعث نفخ نوزاد می شوند

آیا از تاثیر اضطراب مادر بر جنین و نوزاد آگاهی دارید؟ دوران حاملگی یکی از مراحل مهم و تاثیرگذار زندگی مادران محسوب می شود که نگرانی هایی را با خود به همراه دارد. اگر این نگرانی ها شدت پیدا کند و به طور مداوم وجود داشته باشد، می تواند تبدیل به اضطراب و استرس مادر شود. اضطراب مادر می تواند هم بر جنین داخل رحم و هم بر نوزاد متولد شده تاثیر منفی بگذارد. مهمترین مسئله ای که باعث انتقال اضطراب مادر به نوزاد یا جنین می شود، ترشح هورمون کورتیزول است. این هورمون می تواند به طور مستقیم روی جنین و یا از طریق شیر دادن به نوزاد منتقل شود. طبیعتاً هر مادری به دنبال افزایش سلامت و کاهش آسیب به خود و فرزندش است. از این جهت توصیه می شود تا از تاثیر اضطراب مادر بر جنین و نوزاد و راهکارهای مدیریت آن اطلاع داشته باشید. برای دریافت خدمات مشاوره بارداری کلیک کنید.

منبع: تاثیر اضطراب مادر بر جنین و نوزاد | تاثیر استرس بر جنین

استرس و اضطراب در دوران بارداری

به طور کلی دوران بارداری با استرس و اضطراب خفیفی همراه است. اما در برخی موارد این اضطراب شدت پیدا می کند که می تواند منجر به ایجاد علائم و مشکلاتی برای مادر و جنین و یا نوزاد متولد شده شود. از جمله نشانه ها و علائم اضطراب می توان به علائم زیر اشاره کرد:

-تغییرات خلقی وافزایش تحریک پذیری
-تغییر در اشتها
-علائم بدنی (مانند، سردرد و انواع شکایت های جسمانی)
-نگرانی بیش از حد در ارتباط با مسائل کوچک
-خستگی مفرط
-ضعف و بی حالی
-بی قراری
-سرگیجه
-مشکلات گوارشی
-برانگیختگی و آشفتگی مداوم
-مشکل در تمرکز
-منقبض کردن عضلات
-ترس ها و نگرانی های نامعقول

برای آشنایی بیشتر با عوارض استرس در بارداری کلیک کنید.

عوامل تاثیر گذار در استرس و اضطراب مادر بر جنین

دوران بارداری یک مرحله مهم و حساس در زندگی مادر محسوب می شود. همین مسئله به تنهایی می تواند باعث ایجاد استرس و اضطراب در مادر شود. با این حال عواملی هستند که این تاثیر اضطراب مادر بر جنین را شدت می دهند که از جمله این عوامل می توان به موارد زیر اشاره کرد:

-مشکلات روانشناختی قبلی مادر
-بارداری اول
-نگرانی و افکار منفی در ارتباط با سلامت جنین
-فقدان حمایت های اجتماعی
-وضعیت نابسمان خانواده
-فقدان ارتباط صمیمی با همسر

برای آشنایی با سایر خطرات بارداری کلیک کنید.

تاثیر اضطراب مادر بر جنین

اضطراب مادر می تواند علل مختلفی داشته باشد. اما آنچه که اهمیت دارد این است که اضطراب مداوم و طولانی مدت مادر می تواند منجر به افزایش سطح تولید هورمون هایی مانند کورتیزول در بدن خود و جنین شود. هورمون کورتیزول از جفت عبور می کند و می تواند به طور مستقیم وارد بدن جنین شود و مشکلات زیادی را برای جنین به وجود بیارود. افزایش سطح هورمون کورتیزول باعث کاهش افت کیفیت خواب مادر، خستگی مفرط، ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن مادر و جنین و آسیب به دستگاه گوارش آنان می شود.

از جمله آسیب های دیگری که می تواند به دلیل اضطراب و استرس طولانی مدت مادر بر روی جنین به وجود بیاید شامل زایمان زودرس، کم وزنی، سقط جنین، احتمال نارسی و تاخیر رشدی می شوند. همچنین اضطراب و استرس می تواند با جنسیت جنین هم ارتباط داشته باشد. مادرانی که حتی قبل از بارداری اضطراب و استرس زیادی دارند، احتمال اینکه فرزند دختر بدنیا بیاورند بیشتر است. درست است که تعیین جنسیت توسط کوروموزوم های پدر تعیین می شود اما میزان سطح بالای هورمون کورتیزول در بدن مادر باعث می شود که لانه گزینی جنین پسر در رحم با موفقیت انجام نشود.

برای رفع پیش زمینه ها و بیماری مادر باردار کلیک کنید.

تاثیر اضطراب مادر بر نوزاد

اضطراب و استرس مداوم علاوه بر این که می تواند بر جنین داخل شکم تاثیر منفی بگذارد، بر نوزاد متولد شده هم اثرات منفی خواهد داشت. اضطراب و استرس مادر می تواند به طور مسقتیم و غیر مستقیم بر روی نوزاد تاثیر بگذارد. مادری که مضطرب است سطح هورمون کورتیزول در بدنش بیش از حد می باشد. در نتیجه همین هورمون کورتیزول می تواند از طریق خوردن شیر به نوزاد منتقل شود؛ این مسئله باعث می شود تا کورتیزول در بدن نوزاد هم افزایش پیدا کند.

نوزادی که از ابتدای تولد سطح بالایی از هورمون کورتیزول را دارد به احتمال بیشتری مستعد ابتلا به بیماری ها و پریشانی های روانشناختی نظیر افسردگی، ناآرامی، بیش فعالی، هوش بهر پایین، اضطراب و ترس مفرط هستند. علاوه بر این نوزادان بسیاری از رفتارها را از والدین و خصوصا از مادر خود الگوبرداری می کنند و یاد می گیرند.

مادری که به طور مضطربانه نسبت به اتفاقات واکنش نشان دهد، نوزادش نیز این رفتارها را الگوبرداری کرده و کم کم رفتار مضطربانه را یاد می گیرد و این رفتارها را به سایر جنبه های زندگی اش تعمیم می دهد. اضطراب کودک همچنین می تواند خود را به شکل ترس از اجتماع، ترس از ارتفاع، ترس از مبتلا شدن به بیماری و… نشان دهد. برای درمان اضطراب کودک بهتر است از یک فرد متخصص کمک بگیرید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.

راه هایی برای کاهش تاثیر اضطراب مادر بر جنین و نوزاد

1. اگر مادر استرس و اضطراب زیادی را در دوران بارداری تجربه می کنید بهتر است حتماً از یک روانشناس یا مشاور کمک بگیرد.

2. انجام ورزش روزانه و منظم در می تواند سطح اضطراب و هورمون کورتیزول و تاثیر اضطراب مادر را بر جنین کاهش دهد.

3. استفاده از تکنیک های آرام سازی بدن، تمرین های تنفسی و کاهش استرس نظیر تمرینات یوگا و ذهن آگاهی می تواند بسیار مفید باشد. برای اینکه اطلاعات بیشتری در ارتباط با این مسائل بدست بیاورید بهتر است با یک روانشناس گفتگو کنید.

4. سبک زندگی سالم همیشه موثر است. سعی کنید خواب کافی و تغذیه مناسب را رعایت کرده و از خوردن نوشیدنی های کافئین دار اجتناب کنید. زیرا کافئین می تواند باعث افزایش استرس و اضطراب و افزایش ضربان قلب شود.

5. رابطه خوبی با همسر خود داشته باشید. بارداری یک مسئله حساس در زندگی است و می تواند با اضطراب زیادی همراه باشد، اما اگر حمایت اطرافیان و همسر به اندازه کافی باشد، می تواند این اضطراب و استرس را بسیار کاهش دهد.

برای دریافت مشاوره در زمینه تاثیر اضطراب مادر بر جنین و نوزاد می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

چگونه اضطراب را به نوزادم منتقل نکنم؟

اگر پیش ازبارداری مشکلات اضطرابی دارید بهتر است قبل از تصمیم به باردار شدن مشکل اضطراب خود را با مراجعه به یک روانشناس برطرف کنید. اگر هم در دوران بارداری دچار اضطراب زیاد شدید حتما با اطرافیان خود در ارتباط با این موضوع گفتگو کنید؛ در بسیاری مواقع حرف زدن با دیگران می تواند اضطراب را کاهش دهد. به طور کلی برای اینکه اضطراب به فرزندتان منتقل نشود باید بتوانید آن را مدیریت کنید. برای انجام این کار بهتر است با یک روانشناس گفتگو کنید تا راه های مدیریت و مقابله با استرس را به شما آموزش دهد.

منبع: تاثیر اضطراب مادر بر جنین و نوزاد | تاثیر استرس بر جنین

راهکارهای کاهش استرس بارداری کدام اند؟ بسیاری از بانوان در دوران حاملگی استرس و اضطراب های زیادی را تجربه می کنند. علل و عوامل مختلفی در بروز این مسئله نقش دارند. برای مثال مشغولیت فکری با تغییرات ظاهری، نگرانی در مورد سلامت جنین و ترسیدن از فرآیند زایمان از جمله رایج ترین مواردی هستند که باعث استرس بارداری می شوند. روانشناسان برای مقابله با این مشکل راهکارها و فنون مختلفی را آموزش می دهند. ما در ادامه این مقاله به معرفی چند مورد از موثرترین آن ها پرداخته ایم. در همین راستا بهره بردن از مشاوره روانشناسی نیز کمک می کند تا با توجه به شرایط زندگی خود بتوانید راهکارهای مناسبی را برای کاهش استرس بارداری انتخاب نمایید و زایمان راحتی را تجربه کنید. برای دریافت مشاوره بارداری کلیک کنید.

منبع: کاهش استرس بارداری

کاهش استرس بارداری | اهمیت مدیریت استرس در دوران بارداری

بسیاری از مادران با شروع حاملگی استرس و اضطراب زیادی را تجربه می کنند. این مسئله از علل و عوامل گوناگونی نشات می گیرد. برای مثال داشتن مشغولیت فکری با مسائلی نظیر چاقی و بروز تغییرات بدنی، نگرانی در مورد سلامت جنین و ترسیدن از فرایند زایمان از جمله رایج ترین مواردی هستند که به تجربه استرس در مادران باردار می انجامند.

از آنجایی که استرس با افزایش هورمون کورتیزول در بدن همراه خواهد بود بسیار اهمیت دارد که آن را مدیریت کرده و اجازه ندهید این مسئله به طور مزمن شما را بیازارد چراکه مواجهه طولانی بدن با افزایش هورمون کورتیزول سیستم ایمنی را تضعیف کرده و در نهایت ریسک بروز بیماری های مختلف در حاملگی را افزایش می دهد. همچنین نوزادانی که از مادران مضطرب متولد می شود از همان ابتدا تحریک پذیری بالاتری را از خود نشان می دهند و مشکلاتی نظیر بی خوابی و بیقراری را نیز بیشتر تجربه می کنند.

راهکارهایی برای کاهش استرس بارداری

برای اینکه بتوانید استرس بارداری را در خود مدیریت نمایید روانشناسان راهکارهای مختلفی را پیشنهاد می دهند. ما در ادامه به چند مورد از موثرترین موارد در این زمینه اشاره کرده ایم. برای آشنایی با عوامل ایجاد استرس در بارداری کلیک کنید.

1- به بهداشت خواب خود اهمیت دهید و استراحت کافی داشته باشید

بسیاری از بانوان در دوران بارداری به خصوص در سه ماه اول به دلیل نوسانات هورمونی احساس خستگی مفرط، کمبود انرژی و رخوت را تجربه می کنند. با این حال نگرانی در مورد افزایش وزن و چاقی باعث می شود فرصت کافی برای استراحت را در اختیار خود قرار ندهند. بسیار اهمیت دارد که بتوانید شرایط خود را در این دوران بیشتر درک کنید و بیش از حد به خودتان سخت نگیرید.

از همین رو به علائم بدنی تان توجه کرده و اگر نیاز به استراحت دارید آن را از خود دریغ نکنید. در همین راستا به بهداشت خوابتان بیشتر توجه کرده و سعی کنید برنامه روتین و منظمی برای ساعات خواب خود تعیین نمایید. بررسی ها نشان می دهد داشتن خواب کافی و با کیفیت تا حد زیادی می تواند در کاهش استرس بارداری به مادران کمک نماید و شما را از خطرات بارداری از جمله زایمان زودتر از موعد دور نگه می دارد. اگر با مشکل بی خوابی یا کابوس های شبانه مواجه هستید بهتر است برای بهبود اوضاع از یک روانشناس کمک بگیرید. برای اطلاعات بیشتر درباره خطرات بارداری کلیک کنید.

2- ورزش های سبک را در برنامه روزمره خود بگنجانید

ورزش کردن با آزاد کردن مواد شیمیایی خاصی در مغز نظیر آدرنالین تا حد زیادی در کاهش استرس بارداری و بهبود روحیه تاثیر می گذارد. برخی بانوان فکر می کنند در دوران بارداری نباید هیچ گونه تحرک بدنی خاصی انجام دهند. این در حالی است که ورزش های سبک نظیر تمرین های کششی مخصوص دوران بارداری آسیبی به شما و جنین نمی رساند و می تواند تا حد زیادی در بهبود سلامت روان شما نقش داشته باشد. برای اطمینان بیشتر در این زمینه و پیدا کردن ورزش های مناسب در دوران حاملگی بهتر است که با یک متخصص مشورت نمایید.

3- برای کاهش استرس بارداری خود را برای زایمان آماده کنید

بسیاری از استرس های دوران بارداری به نگرانی هایی که مادران در مورد فرایند زایمان دارند برمی گردد. در این شرایط ثبت نام در کلاس های آمادگی برای زایمان و گفت و گو با متخصصین سلامت روان به شما کمک می کند تا به طور جسمانی و روانی برای فرایند زایمان آماده شده و در نتیجه هنگام قرار گرفتن در موقعیت آن بدانید باید چه کارهایی انجام دهید. درمانگران با آموزش مهارت هایی نظیر تنفس عمیق به شما کمک می کنند استرس های دوران بارداری خود را کاهش داده و کنترل کنید، حتی تجربه درد زایمان را نیز به کمک ذهن خود مدیریت نمایید. در صورتی که خود را برای زایمان آماده نکرده باشید در کنار تجربه استرس ممکن است از روی عدم آگاهی به گونه ای رفتار کنید که جنین با خطراتی مواجه شود. برای اطلاعات بیشتر درباره خطرات تهدید کننده جنین کلیک کنید.

4- از نیروی خارق العاده ماساژ کمک بگیرید

هنگام تجربه استرس و اضطراب بسیاری از عضلات ما در حالت تنش و انقباض قرار می گیرند. همین مسئله باعث می شود که علائم استرس تشدید شده و شما در یک سیکل معیوب قرار بگیرید. در این شرایط کمک گرفتن از ماساژهای حرفه ای و استفاده از روغن ها و لوسیون های مختلف در فرایند آن به کاهش استرس بارداری شما کمک می کند تا به آرامش بیشتری دست یابید و بتوانید کنترل بیشتری بر خود داشته باشید.

5- از فنون ذهن آگاهی استفاده کنید

ذهن آگاهی به مجموعه تکنیک هایی گفته می شود که به شما کمک می کنند حضور در لحظه را تجربه کنید و با تمام حواس خود در زمان حال باشید. زمانی که فنون ذهن آگاهی را به کار می بندید کمتر در افکار نگران کننده و معطوف به آینده درگیر می شوید و می توانید از تجربیات منحصر به فردی که در دوران بارداری کسب می کنید بیشتر لذت ببرید. برای آشنایی با فنون ذهن آگاهی مطالعه کتاب هایی که در این زمینه نگاشته شده، شرکت در کلاس های آموزشی و جلسات روان درمانی با یک درمانگر می تواند تا حد زیادی به شما کمک نماید. کاهش استرس بارداری به کمک ذهن آگاهی بسیار مرسوم است.

بیشتر بخوانید: بیماری مادر باردار

6- احساسات خود را با یک فرد مورد اطمینان در میان بگذارید

روانشناسان بر این باورند که گفت و گو یکی از موثرترین ابزارها برای ارتقای وضعیت سلامت روان است. گاهی اوقات همین که افراد بتوانند افکار و احساسات ناخوشایند خود را با یک فرد مطمئن در میان بگذارند احساس بهتری پیدا کرده و نگرانی هایشان تا حد زیادی برطرف می شود چرا که در ارتباط بودن با فردی که شما را قضاوت نمی کند و به حرف هایتان گوش می سپارد نیاز به درک متقابل را در شما ارضا کرده و امنیت روانی تان را تامین می کند.

از همین رو اگر در دوران بارداری به هر دلیلی استرس دارید تلاش کنید در مورد احساسات خود با همسر، یک دوست یا یکی از اعضای خانواده تان صحبت کنید. اینکار در کاهش استرس بارداری شما کمک کننده خواهد بود. اگر فکر می کنید اطرافیان نمی توانند به میزان کافی شما را درک کنند یا به هردلیلی نمی توانید آنچه در درونتان می‎گذرد را صادقانه با آن ها مطرح کنید بهترین گزینه این است که از یک روانشناس کمک بگیرید.

7- یک رژیم غذایی سالم را دنبال نمایید

داشتن یک رژیم غذایی سالم در دوران بارداری بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد. در دوران حاملگی شما بیشتر گرسنه می شوید و نیاز به دریافت کالری بیشتری دارید. افت قند خون باعث می شود که شما احساس تحریک پذیری بیشتری داشته باشید، حساسیت روانی بالایی پیدا کنید و بیش از هر زمانی علائمی نظیر استرس و اضطراب را تجربه کنید. به همین خاطر لازم است یک برنامه غذایی سالم را برای کاهش استرس بارداری خود در نظر بگیرید و اگر ویار زیادی دارید در وعده های کوچک میزان کالری مورد نیاز بدن خود را تامین نمایید.

برای دریافت مشاوره در زمینه کاهش استرس بارداری می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

آیا برای کاهش استرس بارداری درمان خاصی وجود دارد؟

روانشناسان با کمک درمان هایی نظیر درمان شناختی رفتاری و فنون ذهن آگاهی می توانند تا حد زیادی به کاهش استرس بارداری کمک نمایند.

منبع: کاهش استرس بارداری

خشک شدن شیر مادر یکی از مراحل طبیعی است که هر مادری به آن خواهد رسید. فرزند شما به طور میانگین در حدود دو سال به تغذیه با شیر شما نیاز دارد. پس از این مدت او غذا خوردن را شروع می کند؛ و این به معنای آن است که دیگر نیازی به شیر مادر نیست. به همین خاطر بدن شما نیز باید با این تغییر جدید هماهنگ بشود. اما این موضوع می تواند برای بعضی از خانم ها کمی دردناک و آزاردهنده باشد. به علاوه خانم هایی نیز هستند که از خشک شدن شیرشان آن هم قبل از رسیدن فرزند به دوسالگی نگران هستند. به عبارتی می توان گفت اینکه شما در طی دو سال شیر داشته باشید و سپس فرایند خشک شدن شیر مادر را به راحتی پشت سر بگذارید بسیار مهم است. به همین خاطر در این مطلب سعی می کنیم تا راجع به هر دو دسته نگرانی ها کمی بیشتر صحبت کنیم.

منبع: خشک شدن شیر مادر | علل تا راهکارهایی برای جلوگیری

خشک شدن شیر مادر

اگر ماه های آخر بارداری را پشت سر می گذارید احتمالاً متوجه این شده اید که سینه هایتان سنگین تر از قبل شده اند؛ و شاید با لمس سینه ها کمی شیر از آنها خارج شود. این به معنای آن است که بدنتان در حال آماده شدن برای شرایط جدید است. اما تولید شیر به اندازه کافی برای سیر کردن فرزندتان دقیقاً پس از زایمان شروع می شود. خروج جفت از بدن مادر این پیام را به مغز می رساند که وقت ترشح بیشتر شیر است.

از این زمان به بعد بدن با ترشح هورمونی به نام پرولاکتین به تولید شیر کافی در سینه ها کمک می کند. هرچقدر که شما از طریق شیردادن به نوزاد یا دوشیدن، شیر تولید شده را خارج کنید بدن تلاش بیشتری برای تولید شیر می کند. اما اگر مدتی شیر در سینه ها باقی بماند و آن را به هر شکلی خارج نکنید این پیام به مغز می رسد که دیگر نیازی به تولید شیر نیست. در این هنگام هورمون مهارکننده پرولاکتین ترشح می شود. و این به معنای خشک شدن شیر مادر خواهد بود.

خشک شدن شیر مادر و از شیر گرفتن نوزاد

طبیعی ترین حالت برای خشک شدن شیر مادر زمانی است که فرزند شما به دوسالگی رسیده باشد. اما این کار برای بعضی از مادران با احساس درد و ناراحتی در سینه ها همراه است. بهترین راه برای کم کردن احساس ناراحتی این است که نوزاد را به تدریج از شیر بگیرید. برای این کار ابتدا یک وعده از تعداد دفعاتی که به فرزندتان شیر می دهید کم کنید. برای مثال اگر فرزندتان پنج وعده در روز شیر می خورد آن را به چهار وعده برسانید. برای چند روز فرزندتان را چهار وعده با شیر تغذیه کنید. تا جایی که احساس کنید تولید شیر در سینه هایتان کمتر شده است. وقتی به این احساس رسیدید یک وعده دیگر نیز کم کنید؛ و از این به بعد سه وعده در روز به فرزندتان شیر بدهید. این کار را تا جایی تکرار کنید که نیاز کودک شما به شیر مادر قطع شود.

راهکارهایی برای خشک شدن شیر مادر

همان طور که گفتیم خشک شدن شیر مادر گاهی اوقات و برای بعضی از مادران موضوع دردناکی است. برای اینکه بتوانید این مرحله را راحت تر بگذرانید می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید.

استفاده از دم نوش های طبیعی

داروهای گیاهی یکی از بهترین و کم خطرترین راهکارها برای کاهش تولید شیر مادر هستند. یکی از این دم نوش ها که تأثیر بسیاری در خشک شدن شیر مادر دارد مریم گلی است. مریم گلی دارای مقداری استروژن طبیعی است. این هورمون به بدن شما کمک می کند تا فرایند تولید شیر را سریع تر کاهش دهد. برای استفاده از مریم گلی، یک قاشق آن را در یک فنجان آب گرم بریزید؛ و اجازه دهید برای مدتی در حدود 15 دقیقه دم بکشد.

داروهای جلوگیری از بارداری

استروژن و پروژسترون دو هورمون در بدن زنان هستند. در طول دورانی که به فرزندتان شیر می دهید میزان پروژسترون در بدن افزایش پیدا می کند. استروژن نیز همان طور که راجع به مریم گلی گفتیم کاهش خواهد داشت. زیرا این هورمون باعث کاهش در سطح تولید شیر مادر می شود. به همین خاطر یکی از راهکارها برای خشک شدن شیر مادر این است که از داروهای ضدبارداری حاوی استروژن استفاده کنید. اما به این نکته دقت داشته باشید که استفاده از هورمون ها حتماً می بایست زیر نظر پزشک انجام شود. در غیر این صورت ممکن است شما سلامت خود و حتی فرزندتان را به خطر بیندازید.

داروهای ضد گرفتگی یا ضد احتقان

داروهای ضد گرفتگی یا احتقان همان هایی هستند که در زمان سرماخوردگی استفاده می شوند. این داروها باعث خشکی مایعات و مخاط تولید شده در بدن می شوند. به همین خاطر تأثیر خوبی هم در کاهش تولید شیر مادر دارند. اما درست همان طور که راجع به قرص های ضدبارداری گفتیم برای استفاده از این داروها حتماً باید از یک متخصص کمک بگیرید.

از تحریک این ناحیه خودداری کنید

هر چیزی که باعث تحریک بیشتر سینه های شما بشود می تواند تولید شیر را افزایش دهد. پس اگر به دنبال راهکاری برای کم کردن شیر در سینه هایتان هستید بهتر است تا جای ممکن از تحریک سینه ها خودداری کنید. کارهایی مثل دوش آب گرم، ماساژ دادن سینه ها و یا استفاده از سوتین های تنگ و چسبنده باعث افزایش تولید شیر می شود. به علاوه استفاده از سوتین های تنگ و سفت می تواند خطر عفونت در سینه ها را نیز افزایش بدهد.

خشک شدن ناگهانی شیر مادر

خشک شدن شیر مادر همیشه هم چیزی نیست که با میل و اراده خودمان دنبال آن باشیم. گاهی اوقات این موضوع ناگهانی و ناخواسته در بعضی از خانم ها پیش می آید و نگرانی بسیاری را به همراه خواهد داشت. به همین خاطر باید دلایل این موضوع را بشناسیم و راهکارهایی برای مبارزه با آن یاد بگیریم.

دلایل خشک شدن ناگهانی شیر مادر

• مصرف بیش از حد کافئین
• مصرف نوشیدنی های الکلی
• استرس و مشکلات روحی
• استفاده از بعضی داروها

راهکارهایی برای جلوگیری از خشک شدن ناگهانی شیر مادر

پمپ شیر از پستان

همان طور که گفتیم هرچقدر شما دوشیدن شیر از سینه را بیشتر کنید این پیام را به مغز می فرستید که نیاز به تولید شیر، بیشتر است. در مقابل هرچقدر شیری که در سینه هایتان است را خالی نکنید فرایند خشک شدن آن زودتر انجام می شود. پس حتی اگر فرزندتان از شیر شما نمی خورد یا شیر سینه هایتان کم است بهتر است زیر نظر یک متخصص برنامه ای برای تخلیه کردن شیر سینه هایتان داشته باشید.

نوک سینه را شیرین کنید

اگر فرزندتان از سینه شما شیر نمی خورد این موضوع می تواند باعث خشک شدن شیر شود. یکی از راهکارها برای مبارزه با این مسئله این است که نوک سینه را با خوراکی هایی مثل آب قند شیرین کنید. این کار باعث می شود گرفتن سینه و خوردن شیر برای کودک دلچسب تر باشد.

اهمیت مشاوره روان شناسی

امروزه همه متخصصان روان شناسی اعتقاد دارند که تغذیه برای نوزاد چیزی بیشتر از سیر شدن و رفع نیازهای فیزیولوژیک است. کودک از راه تغذیه شدن با مادر ارتباط برقرار می کند؛ و به تدریج پیوند عاطفی بین آنها محکم تر می شود. این موضوع به کودک کمک می کند تا باور کند که دنیا جای امنی برای زندگی است. و همیشه کسی هست که از او حمایت کند. این، اولین و مهم ترین باوری است که در ذهن هرکدام از ما شکل می گیرد. کسانی که نمی توانند با دیگران رابطه صمیمانه برقرار کنند و یا همیشه بدبین و منفی نگر هستند احتمالاً در شکل دادن به این باور مشکل دارند. به همین خاطر اینکه شما کودک خود را چطور تغذیه می کنید و چه زمانی از شیر می گیرید موضوع بسیار مهمی است. پس بهتر است در کنار تمام برنامه هایی که برای این موضوع دارید مشاوره با روان شناس را نیز در برنامه خود قرار دهید.

برای دریافت مشاوره در زمینه کودک و مادر می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سؤالات متداول

اگر شیردهی قطع شده باشد چقدر طول می کشد تا وضعیت مادر به حالت اولیه برگردد؟

معمولاً در حدود هفت تا ده روز بعد از اینکه شیردهی را قطع می کنید هورمون های بدن شما به حالت عادی برمی گردند.

منبع: خشک شدن شیر مادر | علل تا راهکارهایی برای جلوگیری

غذای کودک زیر یک سال با توجه به این که هنوز معده کودک آمادگی هضم همه نوع خوراکی را ندارد، باید مورد توجه مادر و سایر مراقبان قرار گیرد. علاوه بر نوع تغذیه، زمان غذا دادن نیز در کودکان زیر یک سال تفاوت هایی دارد. کودک تا 6 ماهی فقط از شیر مادر تغذیه می کند اما با ورد به ماه ششم، کم کم آمادگی خوردن غذاهای ساده و نرم را پیدا می کنند. برنامه غذایی نوزادان و کودکان زیر یکسال با بایدها و نبایدهای غذایی همراه است. متاسفانه بسیاری از مادران بدون توجه به این نکات با دادن غذاهایی که مناسب کودک زیریک سال نیست، موجبات مشکلاتی از جمله حساسیت های غذایی را ایجاد می کنند.

منبع: غذای کودک زیر یک سال

غذای کودک زیر یک سال

غذای کودک تا 2 ماهگی

در این مدت زمان تنها غذای مناسب برای کودک شیر خشک یا شیر مادر است، باید دقت داشته باشید به اندازه کافی به کودک شیر بدهید. مصرف بی اندازه شیر توسط کودک، معده اش را ناراحت می کند.

غذای کودک زیر یک سال | در 3 ماهگی

در این مدت زمان نیز همچنان تنها غذای مورد نیاز کودک شیر خشک و یا شیر مادر است. تنها تفاوت آن با ماه قبل در تعداد دفعات خوردن شیر است. معمولا در ماه سوم 5 تا 8 وعده شیر خوردن کافی است. این آخرین ماهی است که کودک فقط شیر می خورد و در ماه های بعد شروع به خوردن مکمل های غذای می کند.

غذای کودک در 4 ماهگی

به طور معمول کودکان از شش ماهگی شروع به خوردن غذای کمکی می کنند اما در برخی موارد به شرط اینکه کودک توانایی ثابت نگه داشتن گردن خود را داشته باشد می توان از ماه چهارم شروع به دادن غذای کمکی به کودک نمود. به دلیل اینکه این ماه اولین ماهی است که کودک به جز شیر مادر از غذای کمکی استفاده می کند، معده او بسیار حساس است و نباید از مواد غذایی جامد استفاده کرد. برای آشنایی با نحوه شروع غذای کمکی کلیک کنید.

غذای کودک زیر یک سال | در ماه پنجم

به منظور افزایش رشد قد و وزن کودک در این ماه بهتر است شروع به درست کردن فرنی و پوره نمایید. نکته حائز اهمیت این است که چنانچه مصرف این نوع غذاها در کودک حساسیت ایجاد کند باید از پزشک متخصص کمک گرفت.

غذای کودک در ماه ششم و هفتم

تا کنون کودک آب مورد نیاز بدن خود را به واسطه شیر مادر تامین می کرد، اما حال وقت آن رسیده است که در کنار خوردن شیر مادر و غذاهای کمکی مانند سوپ و فرنی با آرد برنج، از آب جوشیده سرد شده استفاده نماید.

وقت آن رسیده است که به غذای کودک کمی چاشنی اضافه کنید و مزه غذا را برای آنها کمی خوشایندتر نمایید. می توانید به سوپ کودک، آب ماهیچه اضافه کنید تا طعم غذای خوشمزه را تجربه کند. برای آشنایی با سایر مراقبت های لازم در ارتباط با تغذیه نوزاد تا شش ماهگی کلیک کنید.

غذای کودک زیر یک سال | در هشت ماهگی

بهترین زمان برای اضافه کردن تخم مرغ و تکه های گوشت به برنامه غذایی کودک ماه هشتم تولد او است. در این ماه معده کودک ظرفیت هضم این نوع غذاها را پیدا می کند.

غذای کودک در ماه نهم

در این ماه کودک همچنان از شیر مادر و مکمل های غذایی تغذیه می کند. نکته مهم این است که کودک از این زمان به بعد یاد می گیرد که خودش غذا را بردارد و در دهان بگذارد.

غذای کودک زیر یک سال | در ماه دهم

به دلیل رشد چند دندان، کودک توانایی جویدن برخی غذاهای سفت را پیدا می کند اما باید کاملا مواظب بود که دچار خفگی نشود. می توان هسته میوه ها را بیرون آورد و آن‎ ها را به کودک بدهید تا بخورند.

غذای کودک در ماه یازده و دوازدهم

زمان آن فرا رسیده است که کودک روزهای پایانی تغذیه از شیر مادر را سپری کند و کم کم برای همیشه با آن خداحافظی نماید. دیگر نیازی نیست کودک غذاهای ساده و معمولی چون فرنی و غذاهای سبک بی مزه را بخورد. به منظور تغذیه سالم کودک، خوردن غذاهایی چون حلیم، خرما، نان، پنیر و گردو نرم شده توصیه می شود.

بیشتر بخوانید: نیازهای اولیه کودکان

ممنوعیت های مربوط به غذای کودک زیر یک سال

نمک

یکی از ممنوعیت های غذایی نوزاد، مصرف نمک می باشد. برای حفظ سلامت کودک باید از ریختن نمک در غذای او جلوگیری کرد. برای اینکه کمی طعم خوشمزه پیدا کنید کافی است از برخی گیاهان معطر و یا کره بی نمک استفاده کنید.

تخم مرغ

اگر چه تخم مرغ حاوی پروتین بسیار زیادی است اما مصرف آن توسط کودک زیر شش ماه توصیه نمی شود. هر چند در شش ماه دوم نیز باید نسبت به پخت کامل آن بسیار محتاط باشید. زیرا احتمال ابتلا به سالمونلات به واسطه مصرف تخم مرغ در سن زیریک سالگی بالاست.

عسل

عسل، ماده غذایی بسیار مفید و لذت بخشی است که حاوی مواد مقوی می باشد. اما به دلیل اینکه باکتری های بوتولیسم در آن وجود دارد باید از وعده غذایی کودکان زیر یکسال حذف شود. این باکتری ناشی از فرایند ساخت عسل توسط زنبور به وجود می آید.

آجیل

آجیل ها سفت هستند و جویدن آنها نیازمند دندان های تیز می باشد. کودکان زیر یک سال به دلیل اینکه فاقد دندان زیادی هستند نمی توانند آن ها را خوب بجوند و خطر خفگی در کمین آن هاست.

شکر

اگر چه دندان های نوزادان زیر یکسال کاملا رشد نکرده ولی به این به معنای عدم خراب نشدن لثه نیست. به واسطه مصرف شکر، ممکن است لثه کوک آسیب ببیند.

برای آشنایی با بهترین تغذیه کودک 6 تا 12 ماهه کلیک کنید.

رژیم غذایی مناسب کودکان زیر یکسال

• مخلوط کردن روزانه 15 قطره آهن در آب جوشیده شده در بازیابی انرژی کودک و رشد او بسیار لازم و ضروری است.
• کودک زیر یکسال می بایست علاوه بر شیر مادر، 5 وعده غذای کمکی نیز مصرف کند.
• بهتر است در وعده های غذایی نوزادان زیر یکسال، مقدار کمی روغن مایع و یا کره آب شده استفاده نمایید.
• مصرف سوپ جوانه گندم و یا جوانه ماش به رشد بیشتر نوزادان کمک می کند.
• ترکیب شیر، ارد برنج و کره، ماده غذایی بسیار مفیدی را می سازد که باعث افزایش انرژی کودک می گردد.
• چنانچه نوزاد کاهش وزن داشت و لاغر به نظر می رسد ، بهتر است استفاده از حبوبات در وعده غذایش را به تعویق بیاندازید و تقریبا بعد از 10 ماهگی از حبوبات در برنامه غذایی نوزاد استفاده کنید.
• استفاده از قلم گاو در برنامه غذایی نوزاد به رشد استخوان های او کمک می کند.
• استفاده از آب مرغ و تهیه کته نرم در وعده غذای کودک حائز اهمیت است.
• به منظور تهیه دسر برای نوزاد، می توانید دو عدد خرما را پوست کنده و در آب حل کنید.

غذاهای مقوی برای کودک زیر یکسال

• فرنی
• حریره بادام همراه با شیر و نشاسته
• حریره خرما با سرلاک گندم
• حریره گردو و نشاسته

حساسیت های غذایی کودکان زیر یک سال

نوزادان ممکن است نسبت به مصرف غذاهای مختلف حساسیت نشان دهند. به طور مثال وقتی می خواهید غذای جدیدی به کودک شش ماهه بدهید، باید با فاصله زمانی 7 روز اقدام به این کار نمایید. ترکیب غذاهای مختلف معده نوزاد را حساس کرده و عوارضی چون استفراغ، اسهال، خس خس سینه و علائم پوستی را به دنبال دارد. در صورتی که با خوردن غذای خاصی توسط کودک، این علائم مشاهده شود، باید به صورت موقت از مصرف آن اجتناب کرد و در دوره دیگری مصرف آن غذا را امتحان نمود. معمولا غذاهایی که بیشترین حساسیت را ایجاد می کنند ، به شرح زیر می باشند. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره غذاهای حساسیت زا برای کودکان کلیک کنید.

• سفیده تخم مرغ
• شکلات
• شیر گاو
• مغزها و آجیل

برای دریافت مشاوره در زمینه غذای کودک زیر یک سال می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

در صورتی که تعداد دفعات تغذیه کودک همراه با مصرف شیر مادر افزایش پیدا کند اما تغییری در وزن کودک مشاهده نشود، چه باید کرد؟

افزودن شیر خشک به وعده غذایی کودکانی که با وجود مصرف شیر مادر و وعده های غذایی به وزن مناسب نرسیده اند، مفید و نتیجه بخش است.

آیا می توان در برنامه غذایی کودک زیر یک سال آب میوه اضافه نمود؟

آب میوه های صنعتی به دلیل داشتن مواد نگهدارنده و اسانس های رنگی برای سلامت کودک مضر هستند. بهتر است میوه های طبیعی را با پشت قاشق له کرده و به کودک بدهید.

منبع: غذای کودک زیر یک سال

استعدادیابی ورزشی برای کسب موفقیت در دنیای ورزش بسیار مهم است. موفقیت در ورزش می تواند یادآور تلاش و پشتکار برای همه افراد باشد. البته درست است که داشتن تلاش و پشتکار باعث می شود فرد به موفقیت برسد اما قدم گذاشتن در مسیر استعداد، باعث کسب موفقیت های بیشتری خواهد شد. چراکه بدیهی است یک فرد راحت تر می تواند در رشته ای که در آن استعداد ذاتی جسمی، مهارتی و رفتاری دارد، موفقیت بیشتری را نیز کسب کند. استعداد باعث جداسازی ورزشکاران معمولی و حرفه ای از یکدیگر می شود. در ادامه این مطلب اطلاعات بیشتری پیرامون استعدادیابی ورزشی ارائه کرده‎ایم. در صورت وجود هر نوع سوال در این زمینه مشاوره کودک دریافت نمایید.

منبع: استعدادیابی ورزشی در ایران

استعدادیابی ورزشی چیست؟

ممکن است افراد در زندگی خود بارها و بارها ورزش های مختلفی را انجام دهند و هر بار با شکست مواجه شوند. دلیل شکست های پی در پی این دسته از افراد عدم شناخت استعداهایشان می باشد.

بهتر است کسی که علاقه مند به ورزش کردن و انجام ورزش های حرفه ای است، ابتدا به دنبال استعدادیابی ورزشی برود. کشف استعداد در یک زمینه ورزشی به فرد کمک می کند، به جای اینکه انرژی خود را صرف انجام چندین ورزش کند، تمام آن را به یک ورزش که در آن استعداد و علاقه دارد، اختصاص دهد.

استعداد یابی ورزشی به افراد کمک می کند تا راه کوتاه تری را برای رسیدن به موفقیت طی کنند. استعداد یابی از جمله مسائل مهمی است که نه تنها در زمینه ورزشی بلکه در بسیاری از زمینه های تحصیلی، موسیقی، شغلی و … انجام می شود. بنابراین موفقیت در ورزش نیازمند دنبال کردن استعداد است.

برای ارزیابی و بررسی استعدادهای فرزندتان در هر سنی کافی است به متخصصان کودک نی نی مایند مراجعه نمایید.

سن استعدادیابی ورزشی

طبق آخرین اطلاعاتی که محققان ارائه کرده اند، 80 درصد از هوش و استعداد افراد، قبل از هشت سالگی شکل می گیرد. بنابراین بهتر است اگر به دنبال استعداد یابی ورزشی در کودک تان هستید و می خواهید زمینه استعداد او را تشخیص دهید تا در مسیر موفقیت قرار گیرد، قبل از 8 سالگی اقدام کنید.

البته باید اشاره کنیم که به منظور استعدادیابی در کودکان و افراد مختلف، تست های استعدادیابی ورزشی مختلفی وجود دارد که توسط متخصصان در این زمینه، برای سنجش و کشف استعداد ورزشی افراد در سنین کودکی و نوجوانی طراحی شده است.

دلیل اصلی پایین بودن سن استعدادیابی ورزشی، توجه به این نکته است که ورزشکاران حرفه ای می توانند در محدوده سنی مشخصی در عرصه ورزشی حضور داشته باشند. چراکه ممکن است با افزایش سن در برابر حریفان کم سن و سال تر توان مقابله نداشته باشند.

از دیگر نکات قابل توجه این موضوع می باشد که بهتر است افراد از سنین کودکی متناسب با استعداد و علاقه مندی خود در مسیر ورزش قرار گیرند. قرار گرفتن در مسیر استعداد موفقیت را برای افراد آسان تر می کند. بنابراین سعی نکنید کودک خود را بر خلاف استعداد او به مسیر نادرست هدایت کنید. برای شروع روند کشف استعداد کودکان خود کلیک کنید.

مبانی استعدادیابی ورزشی

استعدادیابی ورزشی باید با رعایت اصول و مبانی استعدادیابی انجام شود تا منجر به رسیدن به هدف نهایی شود. برای تفکیک افراد مستعد و غیر مستعد لازم است که ورزشکاران در کلاس های ورزشی شرکت کنند. انجام تمرینات ورزشی توسط افراد مختلف باید متناسب با توانایی ها و ویژگی های جسمی آنان انجام شود.

در صورتی که انجام حرکات و تمرینات ورزشی متناسب با آمادگی جسمانی افراد نباشد، ممکن است باعث بروز آسیب های جدی در آنان شود.

بنابراین اگر قصد استعداد یابی ورزشی را در کودکان خود دارید، بهتر است این کار را به متخصصین این امر واگذار کنید تا به مفاصل و دیگر اعضای بدن آنان آسیبی وارد نشود. معمولا پس از آمادگی جسمانی، مربیان از ورزش و تمرینات تخصصی برای کشف زمینه استعداد افراد استفاده می کنند.

روش های استعدادیابی ورزشی

با توجه به مبانی استعدادیابی، برای کشف استعدادهای ورزشی دو روش کلی سیستماتیک و روش غیرسیستماتیک وجود دارد که در ادامه هر یک را توضیح داده ایم.

• روش سیستماتیک : اولین روش استعدادیابی ورزشی روش سیستماتیک است که خود شامل دو روش مبتنی بر سیستم و مبتنی بر شخص است.

1. روش استعدادیابی ورزشی سیستماتیک مبتنی بر سیستم : در روش سیستماتیک مبتنی بر سیستم، موسسه های خصوصی به صورت سازمان یافته ای، ورزشکاران مستعد را شناسایی می کنند. افرادی با استعداد در زمینه های مختلف ورزشی، از طریق آزمون سنجیده و شناسایی می گردند.
2. روش استعدادیابی ورزشی سیستماتیک مبتنی بر شخص : در این روش فرد با قرار گرفتن در مسیر ورزش، متوجه استعداد خود می شود و کم کم رشد و پرورش داده می شود. در واقع این روش از روش های سنتی استعدادیابی ورزشی است.

• روش غیر سیستماتیک : در روش غیر سیستماتیک، ورزشکار مستعد در زمین های مسابقه شناسایی می شود و برای پرورش و رشد هر چه بیشتر در زمینه مربوطه جذب می گردد. این روش بیشتر در کشورهای در حال توسعه انجام می شود و معیار سنجش استعداد افراد بر اساس مشاهدات است.

معیارهای استعدادیابی ورزشی

با توجه به توضیحاتی که ارائه کردیم، می توان گفت روش سیستماتیک روش معتبرتری برای استعدادیابی ورزشی است. در این روش سعی بر این است که جذب ورزشکار بر اساس معیارهای تعیین شده توسط موسسه مربوطه انجام شود.

از مهم ترین معیارهایی که تعیین کننده نتیجه آزمون استعدادیابی ورزشی است، می توان به موارد زیر اشاره کرد :

• بررسی ویژگی های سلامت جسمانی
• بررسی قد، وزن، طول، پهنا، درصد چربی، تیپ بدنی و … (پیکر سنجی)
• ویژگی های روانی و حرکتی
• ویژگی های فیزیولوژیکی و آمادگی جسمانی
• ویژ گی های تمرین پذیری

مراحل استعدادیابی ورزشی سیستماتیک

از آنجایی که نتیجه آزمون استعدادیابی ورزشی، می تواند آینده ورزشکار را تحت تاثیر قرار دهد؛ آزمون های مربوط به آن باید با دقت فراوانی طراحی گردد.

• مرحله اول : معمولا استعدادیابی ورزشی سیستماتیک با انجام برخی آزمون های عمومی ورزشی و مهارتی مثل دوی سرعت، پرش، تناسب اندام و ایروبیک، آزمون های قدرتی و … آغاز می گردد. این تست ها تا حدود زیادی میزان قدرت ورزشکار را تعیین و مشخص می کنند.
• مرحله دوم : در این مرحله ارزیابی های دقیق تری متناسب ورزشکار برای ورزشی خاص انجام می شود. برای پرورش ورزشکاران حرفه ای، برنامه های جامعی را طراحی می کنند. این برنامه ها به صورت روزانه، ماهانه و سالانه است و هر فرد می تواند با استفاده از تجهیزات و امکاناتی که در اختیار او قرار می گیرد، آن ها را اجرایی نماید.
• مرحله سوم : پس از اینکه ورزشکاران دو مرحله فوق را پشت سر بگذارند، وارد یک دوره 6 تا 12 ماهه، به نام دوره تایید می شوند. تمرینات این مرحله متناسب با یک برنامه تمرینی و تغذیه رشد و پرورش، در یک رشته خاص طراحی شده است. مربیان در زمینه های مختلف ورزشی به ورزشکاران کمک می کنند تا در مسیر درست موفقیت قرار گیرند و میزان پیشرفت آنان را برای مراحل بعدی بررسی می کنند. ورزشکارانی که در این مرحله موفق به دریافت تایید می شوند، یعنی دارای استعداد لازم برای دنبال کردن یک ورزش حرفه ای هستند.

راهکارهای استعدادیابی ورزشی

اگر به ورزش کردن به صورت حرفه ای علاقه مند هستید، با برخی راهکارها می توانید از زمینه استعداد خود مطلع شوید. در ادامه به چهار راهکار مهم در استعدادیابی ورزشی اشاره کرده ایم :

1. توجه به شرایط فیزیکی

از مهم ترین فاکتورهای تعیین کننده استعداد افراد در زمینه ورزشی، شرایط فیزیکی آن هاست. بنابراین بهتر است در اولین قدم به شرایط فیزیکی خودتان توجه داشته باشید و سعی کنید رشته ورزشی تان را متناسب با شرایط فیزیکی مورد نیاز برای آن زمینه انتخاب کنید. به عنوان مثال کسانی که دارای قد کوتاهی هستند، برای رشته بسکتبال مناسب نمی باشند.

2. سنجش علاقه مندی

سعی کنید رشته ورزشی تان را متناسب با علاقه تان انتخاب کنید. بیشتر کسانی که ورزشکاران حرفه ای شده اند، در ابتدا و قبل از اینکه متوجه شوند در آن رشته استعداد داشته اند، به آن علاقه مند بوده اند.

بنابراین در عبارت ساده تر می توان اینطور گفت که علایق و استعداد افراد در استعدادیابی ورزشی بسیار مهم است و معمولا این دو فاکتور در یک راستا می باشد.

3. بررسی رشته های ورزشی مختلف

از دیگر فاکتورهای استعدادیابی ورزشی، بررسی رشته های ورزشی مختلف است. اگر قصد دارید یک ورزشکار حرفه ای شوید، ابتدا تمامی رشته ها را بررسی کنید و سپس بسنجید که کدام رشته ورزشی متناسب شما می باشد.

4. کمک از ورزشکاران حرفه ای

اگر رشته ورزشی مورد علاقه خود را انتخاب کرده اید، توصیه ما به شما این است که برای اینکه سریع تر به موفقیت برسید، از تجربه ورزشکاران حرفه ای استفاده کنید. بی شک این ورزشکاران اطلاعاتی را در اختیار شما قرار می دهند که می توانید به کمک آن متوجه شوید آیا در مسیر درست قدم گذاشته اید و یا خیر. برای آشنایی با بهترین روش های استعدادیابی کودکان کلیک کنید.

سخن آخر

در این مقاله به روش های استعدادیابی ورزشی و راهکارهای موثر در این زمینه اشاره کردیم. بدیهی است که این راهکارها برای قدم گذاشتن در مسیر حرفه ای کافی نیست و بررسی استعدادها نیازمند این است که زمینه علایق، ارزش ها، تیپ های شخصیتی و میزان هوش افراد مورد بررسی قرار گیرد.

به طور کلی استعدادیابی ورزشی نیازمند تخصص است و اگر علاقه به انجام ورزش حرفه ای دارید و یا به عنوان والدین تصمیم بر استعدادیابی ورزشی در کودکتان را گرفته اید، بهتر است از افراد و مربیان با تجربه در این زمینه کمک بگیرید.

برای دریافت مشاوره در زمینه استعدادیابی ورزشی کودک می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.

منبع: استعدادیابی ورزشی در ایران

فلج مغزی نوزاد چیست ؟ به دنبال آسیب ها وارد شده به مغز بالغ نشده پیش از تولد و یا هنگام تکامل، بیماری فلج مغزی ایجاد می شود. بیماری فلج مغزی نوعی اختلال حرکتی است که علاوه بر حرکت، در حفظ تعادل بدن، ساختار قامتی، تونوس عضلانی (سفتی عضلات) نیز موثر است.

فلج مغزی شایع ترین اختلال حرکتی بدن در دوران کودکی است. علائم مربوط به این اختلال حرکتی در دوران شیرخواری و یا سن قبل از دبستان بروز می کنند.

عوارض ناشی از بیماری بر عملکردها مختلف بدن است و شدت آن از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است. مثلا ممکن است یک فرد اصلا نتواند راه برود، از طرف دیگر، فردی برای راه رفتن نیاز به وسایل خاص و کمک داشته باشد و هم چنین فرد دیگری بدون کمک و تنها کمی مشکل در راه رفتن داشته باشد.

انواع مختلفی از فلج مغزی وجود دارد که بر اساس نوع ناهنجاری در حرکت و با توجه به نواحی مغزی که تحت تاثیر قرار گرفته اند، طبقه بندی می شوند.

منبع: فلج مغزی نوزاد

انواع فلج مغزی

همان طور که در ابتدا اشاره کردیم فلج مغزی یکی از شایع ترین اختلالات حرکتی دوران کودکی است که بر حرکت، تعادل، تونوس و سفتی عضلات موثر است. با توجه به منطقه مغزی درگیر، انواع مختلفی از اختلالات حرکتی به وجود می آید. انواع مختلف فلج مغزی عبارتند از:

اسپاستیک

رایج ترین نوع فلج مغزی است که تونوس عضلانی در آن افزایش می یابد. افزایش تونوس عضلانی یعنی عضلات سفت و خشک شده و در نتیجه آن ناهنجاری حرکتی به وجود می آید. فلج مغزی اسپاستیک نیز انواع مختلفی دارد:

دی پلژی: یا همان فلج دو اندام است. معمولا تونوس عضلانی پاها افزایش یافته و دست ها یا درگیر نشده اند یا کمی درگیرند.

همی پلژی: فلج نیمه اندام که معمولا فقط یک سمت بدن درگیر شده و دست ها بیشتر از پاها تحت تاثیرند.

کوادری پلژی: فلج چهار اندام که شدیدترین نوع فلج مغزی است و علاوه بر چهار اندام، صورت و تنه نیز درگیرند.

دیس کنتیک

طی فلج مغزی دیس کنیتیک تونوس عضلانی فرد بیمار مدام تغییر می کند و از خیلی سفت تا خیلی شل متفاوت است.

ممکن است بلع، گفتار، مکیدن در صورت درگیری صورت و زبان نیز دچار مشکل شوند.

به علاوه کنترل حرکات پاها، دست ها، بازوها، مچ سخت بوده که منجر به اشکال در راه رفتن و نشستن می شود.

آتاکسی

اختلال در تعادل و هماهنگی است. فرد در حرکات سریع و حرکاتی که نیاز به توجه و کنترل بالا دارند، مشکلاتی دارد.

مختلط

فرد مبتلا نشانه ها بیش از یک نوع فلج مغزی را نشان می دهد. شایع ترین نوع فلج مغزی مختلط، “اسپاستیک_دیس کنیتیک” است.

نشانه ها مربوط به فلج مغزی

با توجه به اینکه انواع مختلفی از فلج مغزی وجود دارد،علائم و نشانه ها ایجاد شده نیز متفاوت است. احتمالا علامت اصلی فلج مغزی نوزاد را تاخیر در انجام حرکات متناسب با سن می دانند. یعنی انجام حرکاتی مانند غلت زدن، ایستادن، نشستن، راه رفتن و… در سن مناسب ایجاد نمی شود.

دیگر علائم فلج مغزی عبارت است از:
تغییر تونوس عضلانی
عدم تعادل و هماهنگی
کار کردن با یک سمت بدن
اختلال در بلع
مشکلات راه رفتن
ناتوانی نوزاد در مکیدن
تکلم دشوار

بررسی علل ایجاد فلج مغزی نوزاد

اغلب موارد ابتلا قبل از تولد و یا هنگام تکامل مغز رخ می دهد. علت دقیق فلج مغزی نوزاد در بسیاری از موارد مشخص نیست. برخی از علل ابتلا شامل موارد زیر هستند:

ابتلا مادر باردار به عفونت ها که موجب تاثیر بر جنین در حال رشد خواهد شد.
جهش ها و تغییرات ژنی
کاهش اکسیژن رسانی به مغز طی مراحل زایمان که البته نقش کمی در بروز این اختلال دارد.
خونریزی مغزی جنین یا نوزاد
سکته مغزی نوزاد که منجر به اختلال در خون رسانی به مغز می گردد.
عفونت ها نوزادی مانند مننژیت که التهاب غشاها مغز و نخاع را ایجاد می کند.
صدمه به سر به دنبال تصادف و افتادن در کودکان زیر یک سال
بارداری چند قلو، وزن نوزاد کمتر از ۲/۵ کیلوگرم، زایمان زودرس و جلوتر از ۳۷ هفته نیز از عواملی هستند که ریسک فلج مغزی نوزاد را بالا می برند.

درمان

درمان قطعی برای فلج مغزی وجود ندارد و روش ها درمانی موجود می تواند در بهبود کیفیت زندگی مبتلایان موثر باشد. به برخی از روش ها درمانی را در ادامه اشاره می کنیم.

دارودرمانی

جهت بهبود عملکردها فرد و کنترل درد، کاهش سفتی و انقباض عضلات می توان از دارو استفاده نمود. برای شل کردن عضلات می توان از داروها مانند دیازپام، دانترولن، باکلوفن استفاده کرد.

دیازپام در طولانی مدت به علت ریسک وابستگی کاربرد ندارد. هم چنین ممکن است باکلوفن از طریق پمپی که با جراحی زیر پوست شکم قرار داده می شود و به کمک یک لوله به نخاع پمپ شود.

تزریق بوتاکس در درمان سفت شدن عضله موثر است. معمولا کودک هر سه ماه یک بار نیاز به تزریق این آمپول دارد. عوارض ناشی از تزریق بوتاکس شامل درد ناحیه تزریق، اشکال در بلع و تنفس است.

جراحی

جراحی ارتوپدی در کودکانی که ناهنجاری ها شکلی دارند با هدف قرار گرفتن اندام ها در محل صحیح خود ممکن است به عنوان یکی از روش ها درمانی انجام شود.

کاردرمانی و گفتاردرمانی

کاردرمانگر به کودک برای کسب استقلال در زمینه ها مختلف فعالیت ها روزانه کمک می کند. اگر کودک مشکلاتی در زبان و گفتار دارد، با کمک گرفتن از حرفه گفتاردرمانی می توان به او کمک کرد.

فیزیوتراپی

ورزش ها و تمرینات درست و اصولی و تکرار آن ها در نهایت به بهبود اوضاع تعادل، حرکت، افزایش قدرت بدنی، انعطاف پذیری کمک می کند.

برای دریافت مشاوره در زمینه غذای کودک زیر یک سال می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

منبع: فلج مغزی نوزاد

بسیاری از والدین برای تربیت کودک خود از تنبیه بدنی کودک استفاده می کنند که این مسئله با آسیب های متعدد جسمی و روانی همراه است. به طور کلی تنبیه چه به صورت بدنی یا رفتاری نمی تواند روش خوبی برای شکل دادن رفتار فرزندتان باشد. متخصصان بر این باورند که به کارگیری روش های تشویقی و پاداش دادن به کودک تا حد بسیار زیادی نسبت به روش های تنبیهی موثرتر هستند. ما در ادامه در مورد عواقب جسمانی و روانشناختی تنبیه بدنی توضیحات بیشتری را ارائه کرده ایم. در همین راستا بهره بردن از مشاوره کودک کمک می کند تا والدین بتوانند با توجه به شرایط سنی و ویژگی های رفتاری فرزندشان شیوه تربیتی مناسبی را اتخاذ نمایند. برای دریافت خدمات تخصصی مشاوره کودک دریافت نمایید.

بیشتر بخوانید: تربیت کودک

منبع: تنبیه بدنی کودک

عوارض تنبیه بدنی کودک

تنبیه بدنی همواره کودک را درمعرض آسیب های روانشناختی و جسمانی قرار می دهد. ما در ادامه به چند مورد از مهم ترین عوارض تنبیه بدنی بر کودک اشاره کرده ایم.

1- مشاهده والدین و تکرار الگوهای پرخاشگری آن ها

کودکان مشاهده گران زیرکی هستند. هنگامی که با تنبیه بدنی کودک خود را مواجه می کنید در می یابد که می تواند به افراد ضعیف تر و کوچک تر زور بگوید. همین مسئله باعث می شود که آن ها در بازی های خود یا در محیط هایی نطیر مدرسه رفتارهای خشونت آمیز بیشتری از خود نشان دهند و همچنین بیشتر با سایرین درگیر شوند.

2- تنبیه بدنی کودک | آسیب دیدن عزت نفس کودک

والدینی که فرزند خود را به صورت بدنی تنبیه می کنند همواره همه مشکلات و خرابکاری ها را از چشم فرزند خود می بینند و کمتر می توانند به تاثیر عوامل بیرونی فکر کنند. تحت این شرایط به مرور زمان خود کودک نیز باور می کند که همه اتفاقات ناگوار زیر نظر اوست و در نتیجه اعتماد به نفس او کاهش می یابد و اضطراب زیادی را نیز تجربه می کند. برای حل این مشکل لازم است که در جلسات خانواده درمانی شرکت کنید یا از روانشناس فردی برای مشاوره با کودک یا نوجوان وقت بگیرید.

3- بروز تاثیرات بلندمدت در زندگی کودک

وقتی کودک شما در دوران کودکی از افرادی که بزرگ تر و وقوی تر از او بوده اند کتک می خورد به طور ناخودآگاه این فکر در ذهن او شکل می گیرد که می توان به افراد ضعیف تر ظلم کرد. در نتیجه این چرخه، خشونت خانگی می تواند نسل به نسل منتقل شده و باعث شود که فرزندتان با بچه های خود و همسرش نیز رفتار نامناسبی داشته باشد. شما در هر جایی که هستید می توانید برای دریافت مشاوره در زمینه تنبیه بدنی کودک با متخصصان مرکز مشاوره روانشناسی ذهن نو تماس بگیرید.

4- بروز آسیب های جسمانی جدی

بدن کودکان نسبت به بزرگسالان مقاومت کمتری دارد. وارد شدن یک ضربه کوچک به سر آن ها می تواند عواقب جبران ناپذیری داشته باشد. در نتیجه اگر فرزندتان شیطنت زیادی دارد و نمی توانید او را مدیریت کنید به جای روی آورن به تنبیه بدنی از یک رواشناس خانواده کمک گرفته و روش های تربیت مناسب برای برخورد با این شرایط را فرا بگیرید.

5- تنبیه بدنی کودک | عدم یادگیری جایگزین ها

یکی از مواردی که باعث می شود فرزندتان از تنبیه چیز زیادی یاد نگیرد این است که هنگام تنبیه شدن، فرد فقط با مواردی که نباید انجام دهد آشنا می شود. در حقیقت کودک یاد نمی گیرد که به جای این کار می تواند چه کار دیگری انجام دهد. در نتیجه بهتر است تمرکز خود را روی موضوعات متبت متمرکز کرده و زمانی که فرزندتان کار خود را به خوبی انجام می دهد آن را با ذوق و اشتیاق تشویق نمایید. در این صورت امکان تکرار رفتار مثبت از جانب فرزندتان تا حد زیادی وجود خواهد داشت.

6- بروز مشکلات رفتاری در دوران کودکی

بررسی ها نشان می دهد کودکانی که تحت تاثیر تنبیهات بدنی قرار می گیرند بیش از دیگران احتمال دارد که درگیر مشکلات رفتاری شوند. از جمله این مشکلات می توان به پرخاشگری و لجبازی اشاره کرد. اگر احساس می کنید با گذر زمان و همه توجهاتی که به فرزندتان دارید بازهم او پرخاشگری و بدرفتاری های دیگری نظیر نافرمانی مفرط را از خود نشان می دهد، لازم است که حتما با یک روانشناس کودک در این باره صحبت کنید.

7- تنبیه بدنی کودک | بروز مشکلات روانشناختی در دوران کودکی

کودکانی که مکررا با تنبیه های جسمانی مواجه می شوند بیش از دیگران در معرض ابتلا به اختلالاتی نظیر افسردگی دوران کودکی و انواع اضطراب قرار دارند. در این شرایط بهتر است پیش از همه مدیریت کنترل خشم را در خود یاد بگیرید و سپس کودک را برای دریافت خدمات روانشناختی نزد یک روانشناس ببرید. برای آشنایی با نشانه ها و راه های تغییر برخورد والدین سختگیر کلیک کنید.

جایگزین های مناسب بجای تنبیه بدنی کودک

همان طور که گفته شد امروزه روانشناسان هرگز ار روش تنبیه بدنی حمایت نمی کنند. در واقع حتی اگر تنبیه به شیوه ای سالم صورت بگیرید باید به عنوان آخرین ابزار استفاده شود. ما در ادامه به چند مورد از مهم ترین روش های جایگزین تنبیه بدنی اشاره کرده ایم.

1- تقویت مثبت

اولین راه برای اینکه رفتار خاصی را در فرزندتان تقویت کنید به جای تنبیه بدنی کودک ایجاد تقویت مثبت است که به زبان عامیانه به معنای همان پاداش دادن محسوب می شود. به این منظور لازم است به جای تمرکز بر رفتارهای منفی کودکتان ویژگی های مثبت او را پیدا کنید و به خاطر این رفتارها به او پاداش دهید. اینگونه به طور غیرمستقیم به فرزندتان می آموزید که چه رفتاری درست است و برای جلب محبت اطرافیانش باید چه کارهایی انجام دهد.

بیشتر بخوانید: سبک های فرزندپروری

2- ارائه تقویت منفی بجای تنبیه بدنی کودک

اگر احساس می کنید که پاداش دادن و تقویت مثبت نمی تواند تاثیری روی رفتارتان داشته باشد می توانید از روش تقویت منفی استفاده کنید. در این شرایط باید یک چیز خوشایند برای کودک را از دسترس او خارج کنید. برای مثال اگر فرزندتان به خاطر بازی کردن غذا نمی خورد باید به او بگویید در صورتی که به غذا خوردن ادامه ندهد فرصت بازی کردن را از او می گیرید. در حقیقت اینجا از هیچ محرک آزار دهنده ای استفاده نمی شود بلکه تنها یک محرک خوشایند و دوست داشتنی به دلیل بدرفتاری کودک از او گرفته می شود.

3- ارائه تنبیه مثبت

تنبیه مثبت به معنای ارائه دادن یک محرک منفی و تنبیه بدنی کودک برای دریافت رفتار مثبت از جانب کودک است. تنبیه بدنی یکی از روش های ارائه تنبیه مثبت است که بازدهی بسیار کمی دارد. با این حال برخی افراد از روش های ملایم تری به جای تنبیه بدنی استفاده می کنند که آن ها نیز می تواند آسیب های روان شناختی مختلفی را در پی داشته باشند. برای مثال ممکن است یک معلم کودک را مجبور به درس خواندن کند و در غیر این

صورت او را برای تمام مدت جلوی کلاس نگه دارد. چنین رفتارهایی با آسیب رساندن به عزت نفس کودک می تواند عواقب بلند مدتی را برای فرد به همراه داشته باشد.

4- ارائه تنبیه منفی

تقویت منفی روشی کمتر آزاردهنده است که می تواند بر رفتار فرزندتان نیز تاثیر بیشتری بگذارد این روش به عنوان جایگزین مناسب برای تنبیه بدنی کودک بسیار به کار می رود. برای مثال بسیاری از بچه ها در محیط مهدکودک یا خانه به خاطر کارهای خوبی که انجام می دهند ستاره یا کارت های آفرین دریافت می کنند. شما می توانید برای اینکه تنبیه آزاردهنده ای انجام ندهید به کودک بگویید که در صورت ادامه دادن بدرفتاری از ستاره های او کم خواهید کرد. برای آشنایی با سایر روش های مناسب تنبیه کودکان کلیک کنید.

برای دریافت مشاوره در زمینه تنبیه بدنی کودک می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

آیا کودکانی که در خانه کتک می خورند و تنبیه بدنی می شوند بیشتر دیگران را می زنند؟

مشاهده پرخاشگری و تنبیه بدنی کودک از سمت والدین یکی از مسائلی است که می تواند منجر به افزایش خشونت کودک شود. با این حال عوامل دیگری نظیر مشاهده پرخاشگری دوستان و دیدن کارتون هایی با محتوای خشونت آمیز ازجمله مواردی هستند که می توانند باعث خشونت کودک شوند.

منبع: تنبیه بدنی کودک

رفتار با پدر و مادر بد اخلاق ، می تواند یکی از مشکلات بزرگ زندگی هر انسانی باشد. چیزی به نام والدین کامل وجود ندارد و تقریبا هر پدر و مادری در طول روز، رفتاری داشته اند که با عجله انجام داده و بعدا پشیمان شده اند. اما تفاوت اساسی بین پدر و مادر خوب با سایرین این است که آن ها عذرخواهی می کنند و توانایی پذیرفتن اینکه مرتکب اشتباه شده اند را دارند. والدین بد اخلاق این کار را نمی کنند. زیرا آنچه که لازمه اصلی فرزندپروری است را انجام نداده اند. یعنی قرار دادن فرزندشان در لیست الویت ها. ممکن است خشم یا وسواس، یا خواسته خود آن ها باشد که نیازهای فرزندشان را تحت الشعاع قرار می دهند. برخورد بد والدین، اغلب از دوران کودکی فرزندشان شروع می شود و تا بزرگسالی ادامه دارد. رفتار بد والدین، تاثیرات منفی بر روی سلامت روحی و جسمی فرزندان دارد. برای تغییر این نوع برخوردها حتما مشاوره کودک بگیرید.

منبع: رفتار با پدر و مادر بد اخلاق

رفتار با پدر و مادر بد اخلاق

پدر و مادر بد اخلاق می توانند تاثیرات منفی برروی کودکان در طول زندگی خود بگذارند. از جمله اختلالاتی که در اثر بد اخلاقی شدید پدر و مادر در فرزندان رخ می دهد عبارتند از: مصرف مواد مخدر و الکل، عزت نفس پایین، دلبستگی های ناایمن، مشکلات سلامت جسمانی، مشکل در مدیریت احساساتی مانند خشم، اقدام به خودکشی، افسردگی و اضطراب در بزرگسالی، مسائل مربوط به سلامت روان در نوجوانی و… .

فرزندان والدین بد اخلاق اغلب زمان زیادی را صرف بررسی نظرات منفعلانه، پرخاشگرانه، احساس گناه و سیگنال های مختلط می کنند. بنابراین ممکن است بیشتر اوقات خستگی را تجربه کنند. اما به یاد داشته باشید که پرورش تنفر از پدر و مادر به دلیل بد اخلاق بودن، راه حل این مشکل نیست. حقیقت این است که والدین بد اخلاق نیز انسان هستند. و این بدان معنا است که آن ها نیز می توانند ناخواسته به فرزندان خود آسیب برسانند.

برای آشنایی با نحوه تعامل با والدین سمی کلیک کنید.

پدر و مادر بد اخلاق چه ویژگی هایی دارند؟

رفتار مداخله گرانه و توهین آمیز پدر و مادر بداخلاق می تواند زندگی فرزندانشان را تبدیل به جهنم کند. علائمی که نشان دهنده والدین بد اخلاق است به شرح زیر می باشد.

_ خود محور هستند و به نیازها یا احساسات شما فکر نمی کنند.

_ اغلب بیش از حد واکنش نشان می دهند. دراماتیک می شوند یا در طول حوادث اغراق می کنند.

_ به حد و مرزها اهمیت نمی دهند. بدون هیچ ملاحظه ای به حریم خصوصی شما حمله می کنند و هیچ مشکلی برای کنترل زندگی شما ندارند.

_ به شدت از شما انتقاد می کنند. ممکن است دائما شما و کسانی که در زندگی دارید، مانند دوستان یا شرکای عاشقانه تان را قضاوت کنند.

_ خود را در هیچ امری مقصر نمی دانند و به عقیده شان این شما، یا سایر افراد هستید که مشکل دارید.

_ از احساس گناه، انکار و بی اهمیت جلوه دادن برای به دست آوردن آنچه می خواهند استفاده می کنند.

اگر دچار خشم از پدر و مادر شده اید، کلیک کنید.

نکاتی برای رفتار با پدر و مادر بد اخلاق

اگر برخی از ویژگی های بد را در والدین خود می شناسید، راه هایی برای مقابله با این رفتارها وجود دارد. راهبردهای زیر را در نظر داشته باشید.

1_ از تلاش برای راضی نگه داشتن آن ها دست بردارید. ممکن است مکررا به دنبال تأیید والدین خود باشید. اما به یاد داشته باشید که این زندگی شما است. کاری را انجام دهید که علاوه بر بی خطر بودن، احساس خوبی هم به شما می دهد.

2_ حدو مرز ایجاد کنید. تعیین حد و مرز با پدر و مادر بداخلاق دشوار است. ممکن است محدودیت ها را رعایت نکنند. اما سعی کنید اجازه ندهید که شما را از تصمیم تان منصرف کنند. مرزها برای ایجاد و حفظ یک رابطه سالم ضروری هستند.

3_ سعی کنید روی چیزهایی که می توانید کنترل کنید، مانند نحوه پاسخگویی به والدین، انتخاب ها و رفتارتان تمرکز کنید و هرگز برای تغییر دادن آن ها تلاش نکنید.

برخی از تاثیرات پدر و مادر بداخلاق روی فرزندان

اگر فرزند پدر و مادر بد اخلاقی هستید، خطر ابتلا به اختلال اضطراب در شما بیشتر است. فرزندان والدین بداخلاق، بیشتر از اختلال استرس پس از سانحه رنج می برند. اکثر کودکان حساس، اگر اشتباهی مرتکب شوند که باعث ناراحتی و عصبانیت والدینشان شود، بیش از اندازه خود را سرزنش خواهند کرد.

ممکن است به دلیل اخلاق بد پدر و مادر، استرس مزمنی را در زندگی خود تجربه کنید. بنابراین شما به احتمال زیاد، سایر مشکلات سلامت روان را نیز تجربه خواهید کرد. درحالی که خودزنی، قطعا یک رفتار ناسالم است، اما اگر پدر و مادر بداخلاق داشته باشید، بسیار رایج و طبیعی است. فرزندانی که با والدین بداخلاق بزرگ شده اند، از محدودیت ها چیزی نمی دانند. بنابراین نه گفتن به بسیاری از چیزها برایشان دشوار است. اخلاق پدر و مادر می تواند تاثیر قابل توجهی بر سلامت روانی بگذارد. بنابراین شکستن چرخه سمی بداخلاقی، بسیار مهم است.

برای تغییر این وضعیت حتما باید برای آموزش پدر و مادر اقدام کرد.

سخن آخر

زندگی بر اساس اهداف و ارزش های دیگران می تواند باعث شود شما، احساس ناخشنودی و ناامیدی کنید. به یاد داشته باشید که پدر و مادر، هرچقدر بد اخلاق باشند باز هم احترام آن ها ضروری است و برای حل این مشکل قطعا به یک روانشناس متخصص نیاز دارید. چراکه به تنهایی از پس آن بر نمی آیید. سعی نکنید با پدر و مادر بد اخلاق استدلال کنید. استدلال کردن با افراد بداخلاق بسیار دشوار است. وارد بحث هایی نشوید که منجر به حملات نامطمئن و سایر رفتارهای بی احترامی می شود. لازم نیست در هر بحثی که به آن دعوت می شوید شرکت کنید.

برای دریافت مشاوره درباره رفتار با پدر و مادر بد اخلاق می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

منبع: رفتار با پدر و مادر بد اخلاق

پوشش والدین در حضور فرزندان چگونه باید باشد؟ خانواده به عنوان اولین نهادی که فرزندان در آن رشد پیدا می کنند و مهارت های زندگی را می آموزند، نقش بسیار مهمی در شکل گیری شخصیت آن ها دارد. آنچه که فرزند می بیند و می شنود، اثرات مستقیمی بر روی ذهنیت او دارد و در آینده به صورت باورهای بنیادین خود را نشان می دهند. میزان پوشش والدین از جمله مسائل بسیار مهمی است که در شکل گیری اخلاق جنسی و عرفی فرزندان اهمیت بسزایی دارد. کودکان با توجه به پوشش والدین، به مفهوم حریم خصوصی، دوری و نزدیکی آدم ها پی می برند. با آگاهی از پوشش صحیح والدین در حضور فرزندان و کمک گرفتن از یک فرد متخصص، می توانید فرزند خود را در زمینه جنسی به درستی تربیت نمایید. در ادامه به جوانب مختلف پوشش والدین در حضور فرزندان پرداخته ایم. برای اطلاع در زمینه مشاوره کودک کلیک ککنید.

منبع: پوشش والدین در حضور فرزندان

تقلید کودکان از پوشش والدین

کودکان به طور بالقوه می بینند، به حافظه می سپارند و نمایش می دهند. این ویژگی ها در همه کودکان حتی فرزندان 2 تا 3ساله نیز کاملا مشهود است. آن ها با توجه به اینکه چه نوع پوششی را از پدر و مادر خود دیده اند، آن را بخاطر می سپارند و به سمت آن سوق می یابند. افراط و تفریط در پوشش والدین اثرات مخربی را بر جای خواهد گذاشت. پسران بیشتر به تقلید از پدر و دختران بیشتر به تقلید از مادر گرایش دارند، به همین دلیل والدین باید در حفظ خط قرمزهای شخصی کوشا باشند و از برهنگی کامل در مقابل فرزندان خود جدا اجتناب کنند. در ادامه افراط و تفریط پوشش والدین در حضور فرزندان را توضیح می دهیم.

1. پوشش والدین در حضور فرزندان | زیاده روی والدین در پوشش

اگر والدین سبک های تربیتی سخت گیرانه و افراطی را در پیش بگیرند، موجب ایجاد سوال های زیادی در ذهن فرزندان خود می شوند. این قضیه به ویژه در رابطه با نوع پوشش اهمیت بیشتری می یابد. اگر سبک پوشش والدین به صورت افراطی باشد، کنجکاوی های فرزندان بیشتر خواهد شد و سوالات پی در پی در ذهن آن ها نقش خواهد بست. برخی کودکان از پرسیدن سوالات خود خجالت می کشند، در حالی که برخی دیگر به راحتی سوال می پرسند و از والدین انتظار پاسخ دارند. حال ارائه پاسخ مستقیم درباره تفاوت های جنسیتی و ویژگی های خاص زن یا مرد بودن، چالشی را برای والدین ایجاد می کند که نه می توانند توضیح کاملا شفافی بدهند و نه می توانند از پاسخ دادن طفره بروند.

2. آزادی بیش از حد در پوشش والدین

به همان میزان که افراط در پوشش والدین می تواند به یک چالش مهم تبدیل شود، تفریط در پوشش نیز می تواند عواقب ناگواری به همراه داشته باشد. در خانواده هایی که آزادی پوشش به شکل مفرط دیده می شود و حد و مرزها رعایت نگردند، حریم شخصی معنا پیدا نمی کند و برای فرزندان این ذهنیت به وجود می آید که آن ها در مقابل هم جنس و غیر هم جنس خود آزادی کامل دارند و نیازی به این نیست که خود را بپوشانند. قطعا پیامدهای مخرب این سبک فرزند پروری در آینده کودک نتایج تلخی بر برجای خواهد گذاشت و پیامدهای غیر اخلاقی آن متوجه فرزند، خانواده و اجتماع خواهد شد. شما در هر جایی که هستید برای دریافت مشاوره در زمینه پوشش والدین در حضور فرزندان می توانید با مشاوران و متخصصان نی نی مایند تماس بگیرید.

برای آشنایی با ضوابط حمام بردن کودک کلیک کنید.

از چه زمانی والدین باید به پوشش خود در حضور فرزندان توجه داشته باشند؟

کودکان بسته به ضریب هوشی شان در سنین یکسان، آگاهی های متفاوتی دارند و در سطح های متفاوتی قرار می گیرند، به همین دلیل نمی توان گفت دقیقا از چه زمانی متوجه مسائل جنسی و تفاوت های جنسیتی می شوند. به طور معمول والد هم جنس بهتر است از سن 3 تا 4 سالگی و والد غیر هم جنس از سن 5 تا 6 سالگی به نوع پوشش خود در حضور فرزندان دقت داشته باشند. اینکه فرزندان در رابطه با پوشش باز یا بسته والدین سوال کنند یا در مورد تفاوت های فیزیکی بدن پدر و مادر کنجکاوی داشته باشند، زنگ هشداری است که پدر و مادر را متوجه این نکته می سازد که در حضور فرزندان خود، رعایت پوشش داشته باشند.

طبق نظر بسیاری از روانشناسان پوشش والدین در حضور فرزندان بهتر است همیشه با چهارچوب های مشخص باشد و از همان سنین پایین رعایت شود. به طوری که کودک ناگهان با پوشش های نامتعارف روبرو نشود. در این زمینه پیشنهاد می شود مقاله بوسیدن همسر جلوی بچه ها را بخوانید.

نکات مهم پوشش والدین در تربیت اخلاق جنسی فرزندان

1. پدر و مادر با رعایت پوشش خود و تعویض لباس در اتاق مجزا به فرزندان خود می آموزند که باید حریم شخصی داشته باشند و به دیگران اجازه ندهند برجستگی های بدن آن ها و قسمت های کاملا شخصی بدنشان را ببینند. پوشش والدین در حضور فرزندان باید در حدی باشد که اندام های جنسی آن ها دیده نشود.

2. افراط و تفریط در پوشش والدین موجب کنجکاوی های ذهنی کودک شده و او را به سمت آگاهی یافتن از مسائل جنسیتی سوق می دهد. به ویژه وقتی کودک توانایی تمیز دادن جنس خود را از غیر هم جنس داشته باشد.

3. به همان نسبت که محرک های محیطی همچون فیلم های ماهواره و فضای مجازی می تواند در بلوغ جنسی فرزندان تاثیر داشته باشد و بلوغ آن ها را جلو بیاندازد، پوشش باز و عریان پدر و مادر هم به همین میزان مخرب خواهد بود و سبب بلوغ جنسی زود رس فرزندان خواهد شد.

بیشتر بخوانید : تربیت جنسی کودک

پوشش والدین در حضور فرزندان

پوشیدن لباس های تنگ، سبب کنجکاوی جنسی فرزندان می شود و ممکن است سوالاتی بپرسند که اقتضای سن آن ها را ندارد. حفظ پوشش ظاهر و رعایت حریم شخصی از اولین آموزه هایی است که توسط والدین باید مورد توجه قرار بگیرد. وقتی فرزندان، رفتار و رعایت پوشش والدین خود را به صورت عملی مشاهده نمایند، دچار سردرگمی نخواهند شد و در می یابند که در مقابل دیگران، حد و مرزها را رعایت کنند و به کسی اجازه ورود به حریم شخصی خود را ندهند.

خواندن کتاب های قصه که جنبه آموزشی دارد به خصوص از ابتدای وقتی که کودک در مورد تفاوت های فیزیکی بدن بزرگترها سوال می کند، حائز اهمیت است. در این صورت کنجکاوی کودک برطرف می شود و یاد می گیرد که چطور به واسطه پوشش مناسب، اندام های شخصی خود را بپوشاند.

برای دریافت مشاوره در زمینه پوشش والدین در حضور فرزندان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

پوشش کاملا افراط گونه والدین چه تاثیری بر سبک فرزند پروری آن ها دارد؟

منع زیاد باعث کنجکاوی بیشتر فرزندان می شود. اگر چه ممکن است بدن خود را بپوشانند اما سوالات جنسی آن ها همچنان در ذهنشان نقش می بندد و در صورتی که فضای خانه را برای پرسیدن سوالات خود مناسب نبینند، از دیگرانی کمک می گیرند که ممکن است سبب گمراهی آنان شود.

آیا پوشش باز و عریان والدین سبب کاهش سوالات جنسی کودکان خواهد شد؟

خیر. بچه ها از سن 3 تا 4 سالگی معمولا با بدن خود و تفاوت های فیزیکی با خواهر، برادر یا دوستان خود آشنا می شوند. پوشش باز یا بسته مانع از سوالات جنسی کودک نمی شود؛ آن ها به اقتضای سن خود سوال می پرسند و نیاز به پاسخگویی دارند.

منبع: پوشش والدین در حضور فرزندان

به طور طبیعی، پیش از آنکه نوزادان شروع به انجام ارادی سینه خیزرفتن کنند، بازتاب حرکتی خزیدن در نوزاد قابل مشاهده است. این واکنش غریزی، یکی از نشانه های سلامت عضلانی و مغزی در کودکان به شمار می رود. بر این اساس، درصورتی که تأخیری در بروز آن به وجود آید، یا حرکات متناسب با این بازتاب در نوزادان دیده نشود، می تواند به معنی وجود اختلال یا مشکل در اطفال باشد. به همین دلیل، لازم است والدین با چگونگی بروز این بازتاب و سن ظهور و از بین رفتن آن به خوبی آشنا شوند. در این زمینه می توانید برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.

منبع: بازتاب خزیدن نوزاد

بازتاب خزیدن در نوزادان

منظور از بازتاب یا رفلکس، نوعی واکنش حرکتی و غیرارادی به یک سری محرک های بیرونی است. این پاسخ های حرکتی معمولاً به صورت خودکار بروز می کنند و برای بقای انسان ضروری اند. انواع متنوعی از بازتاب های انسان تاکنون شناسایی شده اند. برخی از آن ها تا پایان عمر با فرد باقی خواهد ماند؛ مثل پلک زدن. بااین حال بسیاری از آن ها در همان سال های اولیه نوزادی از بین می روند یا ارادی می شوند. بازتاب خزیدن، ازجمله مهم ترین این پاسخ ها است. در این رفلکس فطری، نوزاد انسان با جمع کردن پاهای خود به داخل شکمش، حرکتی شبیه به سینه خیز را انجام می دهد. وجود این بازتاب در نوزاد نشان دهنده آمادگی او برای مراحل بعدی رشد و حرکت های ارادی است.

برای آشنایی با سایر نشانه های سلامت نوزاد کلیک کنید.

چگونه بازتاب خزیدن را در نوزاد خود مشاهده کنیم ؟

درصورتی که بخواهید واکنش بازتابی خزیدن را در فرزند خود مشاهده کنید، لازم است او را به شکم و روی سطحی صاف قرار دهید. سپس با دست خود، کف پاهای نوزاد را می گیریم و به صورت متناوب و خفیف فشار می دهیم. در این حالت، نوزاد، زانوهای خود را در شکم خود جمع کرده و به حالتی شبیه خزیدن، به جلو می رود. همچنین، کودک تلاش می کند تا پاهای خود را به جلو و عقب خیز دهد.

نکته ای که باید مدنظر قرارداد این است که در این مرحله، بروز حرکات متناسب، مهم تر از موفقیت در خزیدن به جلو است. به عبارت دیگر، حتی اگر کودک باوجود انجام واکنش حرکتی، بازهم نتواند به جلو بخیزد جای نگرانی چندانی نخواهد داشت.

کاربرد بازتاب خزیدن در نوزاد

همان طور که همه می دانیم، سینه خیزرفتن در کودکان، اولین تلاش های او برای حرکت به شمار می روند. باید توجه کرد که این حرکت، با رفتار خزیدن ارادی کودک اندکی متفاوت است. در حقیقت با خزیدن آگاهانه کودک، این حرکت های ابتدایی و فطری در او ناپدید می گردد.

درصورتی که بروز این رفتار در نوزادان دچار مشکل باشد، ممکن است نشان از آسیب های مغزی، ناراحتی های جسمی یا ناتوانی های عقلی در آن ها باشد. برای اطمینان یافتن از سلامت کودک، لازم است به بررسی بازتاب ها، به خصوص رفلکس خزیدن در او پرداخت. به عبارت دیگر، هنگامی که نوزاد حرکات شبهه خزیدن را در بازتاب خود استفاده می کند، برگ تأییدی برای سالم بودن مسیر عصبی و عضلانی او به شمار می رود.

علاوه بر این، زیر نظر داشتن این خزیدن های بازتابی به والدین کمک می کند تا در صورت وجود مشکل، سریع تر از آن مطلع شوند. این موضوع باعث می شود تا بسیاری از مشکلات، پیش از آنکه غیرقابل بهبود گردند، شناسایی و درمان شوند.

زمان آغاز و پایان بازتاب خزیدن در نوزادان

به طورکلی در کودکان سالم، بازتاب خزیدن از ابتدای تولد وجود داشته و تا ماه های سوم الی چهارم نیز ادامه می یابد. بعدازاین زمان، به تدریج حرکات تبدیل به حرکات ارادی در کودک می شود. درنتیجه، رفلکس غریزی نوزاد باید تا این زمان ناپدید شود. درنهایت، کودک در حدود نه ماهگی قادر به سینه خیز رفتن کاملاً آگاهانه می شود. همچنین تا حدود ده ماهگی نیز چهار دست وپا راه رفتن در کودک آغاز می شود.

توالی این مراحل در تمام کودکان سالم به همین منوال پیش می رود. بااین حال سرعت طی کردن برخی از این دوره ها، برای بعضی از کودکان بیشتر است. به نحوی که ممکن است به نظر برسد که کودک از مراحلی جهش کرده است. درصورتی که فرزند شما دریکی از این توالی دچار مشکل بود، توصیه می شود هر چه سریع تر وی را به متخصصان اطفال ارجاع دهید. برای آشنایی با زمان لازم برای سینه خیز رفتن نوزاد کلیک کنید.

نتایج بروز اختلال در بازتاب ها

همان طور که گفته شد، با بررسی وضعیت رفلکس خزیدن نوزاد، می توان از شرایط سلامتی جسمی و ذهنی او آگاه شد. درصورتی که اختلال موجود در این بازتاب توسط والدین نادیده گرفته شود، ممکن است زمان طلایی را برای رفع برخی مشکلات حرکتی در فرزند خود از دست بدهند. برخی از این مشکلات حرکتی به شرح زیر هستند: فلج مغزی، اسپینابیفیدا، انواع میوپاتی و ضعف های عضلانی، دررفتگی مادرزادی لگن و… . برای آشنایی با سایر انواع بازتاب نوزادان کلیک کنید.

روش هایی برای تسهیل سینه خیز رفتن

ظاهر شدن بازتاب خزیدن به نوعی نشانه آمادگی کودک برای تمرین سینه خیز است. درنتیجه، توصیه می شود والدین با استفاده از روش هایی، به فرزند خود برای شروع به حرکت کمک کنند. راهکارهای زیر می تواند در این مسیر مفید باشد:

• کمک به خوابیدن کودک روی شکم و قرار دادن تکیه گاهی برای فشار پاها به جلو
• ورزش دادن پاهای کودک و خم و راست کردن زانوها
• ترغیب کودک به حرکت با استفاده از اسباب بازی های جذاب
• فراهم آوردن محیطی امن برای ارضای حس کنجکاوی کودک

بیشتر بخوانید: دیر راه افتادن کودک

لازم به ذکر است که سینه خیز رفتن یکی از حرکات انرژی بر برای کودکان به شمار می رود. به همین دلیل، باید برنامه خوردوخوراک فرزندان به خوبی و متناسب با سن آن ها تنظیم شود. درصورتی که حجم یا تنوع غذایی کودک متناسب با نیازهای رشدی او نباشد، ممکن است مسیر رشد عقلانی، جسمی و حرکتی در او نیز دچار وقفه یا تأخیر شود.

برای دریافت مشاوره در زمینه نوزاد می توانید از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

منبع: بازتاب خزیدن نوزاد

تاثیر استرس والدین بر کودکان به طور اجتناب ناپذیری در هر خانواده ای وجود دارد، اما شدت استرس در آثار آن بر کودک اهمیت دارد. زندگی سرشار از فراز و نشیب های متعدد است که می تواند هر یک از والدین را دچار تنش و نگرانی هایی بکند. طبق مطالعات و پژوهش ها احساسات و حالات روحی و روانی پدر و مادر تاثیر بسزایی در رشد عاطفی و تکامل اجتماعی فرزندان دارد. کودک در طی دوره های رشد و تکامل خود با اعضای خانواده بیش از سایرین در ارتباط است و ازاین رو یک ارتباط و پیوند محکم عاطفی میان آنان شکل می گیرد که می تواند به راحتی تحت تاثیر حالات و احساسات والدین قرار گرفته و مطابق با آن تغییر کند. اضطراب بیش از حد والدین مسلما آثار زیانباری برجسم و روان کودک دارد. بنابراین هر چه زودتر باید راهی برای درمان اضطراب خود پیدا کنید.

منبع: استرس والدین و کودکان

استرس والدین و کودکان

برای پدر و مادرانی که دچار استرس هستند، پذیرش اینکه رفتار و حال آن ها می توانید اثر منفی روی کودکان شان بگذارد، کار سختی است. پس تاثیر رفتارشان را انکار کرده و در عوض عوامل بیرونی را مسبب مشکلات فرزندشان می دانند. استرس افکار، رفتار و حتی ظاهر شما را دچار تغییراتی می‎ کند، بنابراین طبیعی است که نتوانید به اندازه کافی آرامش به کودک خردسال تان منتقل کنید. برای درک بهتر این مساله حتما مقاله عوامل بروز استرس در کودکان را بخوانید.

ارتباط عوامل استرس زا در والدین و کودکان

یکی از مهم ترین و ابتدایی ترین استرس هایی که والدین و کودکان با آن روبرو می شوند، اضطراب ناشی از بر عهده گرفتن نقش والدی می باشد که از قبل از تولد نوزادان آغاز می شود. این استرس می تواند ناشی از عوامل مختلفی همچون تولد نوزاد و مشکلات احتمالی در او، عوامل اجتماعی مانند نبود حمایت های اجتماعی یا مشکلات اقتصادی و یا موارد مربوط به خود پدر و مادر نظیر نداشتن اطلاعات کافی در مورد نحوه رشد و تربیت کودک باشد.

از آن جا که والدین الگویی برای فرزندان خود محسوب می شوند، کودکان نیز با تقلید رفتارهای آنان و الگو گرفتن از واکنش ها و پاسخ های رفتاری به اتفاقات و رویدادهای مختلف زندگی، شیوه ای مشابه آنان را در برخورد با مشکلات زندگی انتخاب می کنند. همچنین این پاسخ ها در والدین به طور مستقیم بر حالات عاطفی و سطح استرس کودکان موثر است. در صورتی که بعد از تولد فرزند خود با این گونه تنش ها مواجه هستید بهتر است با مراجعه به یک مشاور با تجربه نسبت به رفع این مشکل اقدام نمایید تا تاثیرات مخرب آن برکودک تان از بین برود. برای آشنایی با نشانه های استرس در کودکان کلیک کنید.

تاثیر استرس مادران بر کودک پیش از تولد

از زمان تشکیل نطفه در رحم مادر تا زمانی که کودک در کنار خانواده در حال رشد و زندگی کردن است، احساسات و عواطف مادر بر کودکش مستقیما تاثیر می گذارند. مطالعات نشان می دهند اگر مادر در زمان بارداری تحت استرس و تنش های زیادی قرار داشته باشد به طوری که این فشارهای روانی برای مدت قابل توجهی برای مادر تداوم داشته باشند، می تواند رشد و تکامل مغز و سیستم های مرتبط با آن را با اختلال مواجه کند.

علاوه بر آن، اضطراب و نگرانی بیش از حد پیش از تولد نوزاد در مادران می تواند به بروز رفتارهای غیرطبیعی و نامطلوب در کودک نظیر بد خلقی، بهانه گیری، عصبانیت بی مورد، کینه توزی و بی قراری و آرام نگرفتن منجر شود. مادران باردار به دلیل ترشح هورومن های مختلف در بدنشان بیشتر دچار تحولات روحی و روانی قرار می گیرند، توجه نمایید یک مادر باردار علاوه بر پزشک زنان حتما باید تحت نظریک مشاور قرار بگیرد تا از به دنیا آمدن فرزندی با انواع اختلالات روحی جلوگیری شود. بنابراین برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.

عواقب استرس والدین در نخستین سال های زندگی کودک

نخستین سال های زندگی کودک پس از تولد او جز حساس ترین و مهم ترین دوران زندگی هر کودکی می باشند. والدین در این دوران می توانند تحت فشارها و استرس های مختلفی قرار بگیرند که اگر این استرس ها بیش از حد معمول بوده و بر سایر عواطف و حالات آنان غلبه داشته باشد، می تواند روابط میان فرزندان با والدین را به میزان قابل ملاحظه ای تحت تاثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، رابطه فرزند با پدر و مادر به اندازه کافی به شکل مستحکم و پایدار شکل نمی گیرد و کودک ممکن است مدام احساس ناامنی و اضطراب داشته باشد که این حالات در صورت ادامه دار شدن، کودکان را دچار اختلالات رفتار و مشکل در بروز احساسات و کاهش عاطفه و افزایش وابستگی نسبت به والدین خواهد نمود.

بهترین راهکار پیشگیری از وقوع چنین شرایطی با درمان و کاهش استرس والدین است اما گاهی کار از کار می گذرد و کودک نیز تحت تاثیر این عوامل دچار اختلالات رفتاری می شوند؛ در این شرایط باید هرچه سریع تر کودک تان را تحت نظر یک روانشناس کودک قرار دهید تا از وخیم تر شدن اوضاع جلوگیری نماید.

تاثیر اختلافات بین زن و شوهر بر افزایش استرس کودک

اگر روابط میان زن و شوهر در اولین سال های بعد از تولد کودک با مشکلاتی رو به رو شود و اختلافاتی میان آن ها در گیرد مثلا دعواهای متعدد یا بحث های کلامی یا سایر اختلافات- کودکانی که در چنین محیطی قرار می گیرند اغلب دچار اضطراب، نگرانی، ناراحتی، گریه های مداوم و بی وقفه، لجبازی و وابستگی بیش از اندازه خواهند شد. به منظور پیشگیری از بروز این اختلالات و کاهش احتمال پدیدار شدن استرس و بدخلقی در کودک، لازم است که والدین پیش از تولد فرزند و بر عهده گرفتن نقش پدر و مادر، آموزش های مورد نیاز در این زمینه را پس از مراجعه به مشاور دریافت کرده و حمایت های لازم از آنان در این زمینه به عمل آید.

عواقب عدم توجه والدین به اختلالات و استرس کودک

اگر شرایط به همین ترتیب وخیم باقی بمانند و کودک به مرحله ای برسد که دیگر پدر و مادر برایش نه تنها کانونی برای یافتن آرامش و راحتی نباشد، بلکه باعث تشویش و نگرانی و استرس او نیز بشوند، امکان بروز اختلالات جدی در آینده نظیر اختلال کم توجهی، بیش فعالی، اوتیسم، گرفتاری به اعتیاد، افسردگی و یا حتی خودکشی وجود خواهد داشت.

چه عواملی می توانند باعث بروز استرس در کودکان شوند؟

علاوه بر ارتباطی که بین استرس والدین و کودکان وجود دارد، عوامل دیگری نیز در بالا بردن اضطراب کودکان نقش دارند. در ادامه به اضطراب آورترین مشکلات برای کودکان اشاره کرده ایم.

• ورود یک کودک جدید به خانواده
• از دست دادن یکی از عزیزان و نزدیکان کودک
• درگیری و نزاع با اعضای خانواده
• ابتلا به یک بیماری خاص
• تحت درمان قرار داشتن
• اختلافات بین پدر و مادر
• جدا شدن والدین یا طلاق گرفتن
• ورود به سنین مدرسه
• قرار گرفتن تحت تاثیر رفتارهای دوستان و فشارهای وارده از سمت همکلاسی ها
• مواجه شدن با مشکلاتی در تطابق با محیط و یادگیری مهارت ها
• عوض شدن محیط زندگی
• توجه نکردن به کودکان و نادیده گرفته شدن توسط پدر و مادر و سایر اعضای خانواده
• عدم شناخت دوره های تکاملی کودک و آشنا نبودن با تغییرات و نیازمندی ها در هر دوره رشد و تکامل توسط والدین
• سرزنش مداوم کودکان به خاطر مرتکب شدن خطاها
• فریاد زدن بر سر کودکان
• تنبیه کودکان
• گذاشتن کودک در دو راهی هنگام تصمیم گیری و ندادن راهنمایی های لازم به او

اگر کودک تان به دلیل هر یک از عوامل فوق و یا عوامل دیگر دچار استرس شده و یا خود شما مدام روزهای پر استرسی را تجربه می کنید قبل از وقوع شرایط و وخیم تر و تاثیر گذاشتن این اختلالات بر زندگی کودک تان حتما با یک روانشناس در ارتباط باشید.

برای دریافت مشاوره در زمینه تاثیر استرس والدین بر کودکان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

از مهم ترین و ابتدایی ترین استرس های والدین و کودکان که با آن روبرو می شوند چیست؟

یکی از مهم ترین استرس های والدین، اضطراب ناشی از بر عهده گرفتن نقش والدی می باشد که از قبل از تولد نوزادان آغاز می شود و می تواند ناشی از عوامل مختلفی همچون تولد نوزاد، عوامل اجتماعی و یا موارد مربوط به خود پدر و مادر باشد.

استرس والدین و مادر در بارداری چه تاثیری بر کودکان دارد؟

این اضطراب ها می تواند رشد و تکامل مغز و سیستم های مرتبط با آن را در نوزاد با اختلال مواجه کند و پس از تولد نیز به بروز رفتارهای غیر طبیعی و نامطلوب در کودک نظیر بد خلقی، بهانه گیری، عصبانیت بی مورد، کینه توزی و بی قراری و آرام نگرفتن بیانجامد. نمیتوان از مادران انتظار داشت خودشان به تنهایی استرس خود را کاهش دهند کمک از اطرافیان و همچنین جلسات مشاوره مستمر با یک متخصص روانشناس بسیار تاثیر گذار است.

منبع: استرس والدین و کودکان

علت بی خوابی نوزاد چیست؟ کم خوابی و بی خوابی نوزاد از مشکلاتی است که اغلب والدین با آن مواجه می شوند. به دلیل بی خوابی نوزاد، پدر و مادرها نیز با کمبود خواب و در نتیجه افت انرژی در طول روز مواجه می شوند و نمی توانند به خوبی از فرزند خود نگهداری کنند. بی خوابی نوزاد می تواند دلایل متعددی داشته باشد که والدین می توانند با آگاهی از این عوامل و انجام تکنیک ها و راهکارهای مناسب، فرزند خود را به راحتی بخوابانند. در ادامه با ما همراه باشید تا علت های متعدد بی خوابی و کم خوابی نوزاد را همراه با راه های حل آن برایتان شرح دهیم. همچنین کمک گرفتن از یک فرد متخصص می توانید کیفیت خواب نوزاد خود را افزایش دهید. برای کسب اطلاعات در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.

منبع: علت بی خوابی نوزاد

علت بی خوابی نوزاد

به طور طبیعی نوزاد بیشتر ساعات روز را در خواب به سر می برد، بی خوابی های دوران نوزاد بر روی رشد و سلامت او تاثیر گذاشته و والدین باید هر چه زودتر علت بی خوابی های نوزاد را پیدا کنند. در ادامه به مهم ترین علت های بی خوابی نوزاد پرداخته ایم. برای آشنایی با میزان نیاز به خواب نوزاد کلیک کنید.

1. تشنگی و گرسنگی

تغذیه نوزاد باید هر چند ساعت یکبار تمدید شود، چرا که شیر مادر به سرعت هضم شده و نوزاد مجددا گرسنه می شود. حتی در شرایطی که نوزاد به صورت مرتب به وسیله شیر مادر تغذیه شود نیز ممکن است در طول شب احساس گرسنگی کند. همچنین در نوزادانی که از غذاهای کمکی استفاده نمی کنند یا در حال رشد هستند، ممکن است در طول شب بارها و بارها در اثر گرسنگی بیدار شوند. این علت بی خوابی نوزاد با تنظیم برنامه غذایی رفع خواهد شد.

رشد ناگهانی کودک به طور معمول در طی دوره های ۷ روزگی،۶ هفتگی، ۳ ماهگی، ۶ ماهگی و ۹ ماهگی اتفاق می افتد. بنابراین اگر در این سنین کودک شما بیش از حد بی قرار است و دائماً گریه می کند، احتمالا گرسنه است. اگر کودک شما به وسیله شیر خشک تغذیه می شود، بهتر است مقدار مصرف آن را افزایش دهید و اگر کودک از شیر مادر تغذیه می شود نیز باید میزان آن به اندازه کافی باشد. اگر نوزاد شما بالای ۶ ماه دارد، بهتر است در طول روز مقداری آب جهت تامین آب مورد نیاز بدن و رفع تشنگی به او بدهید. البته جهت خوراندن آب به نوزاد کمتر از ۶ ماه حتماً با پزشک مربوطه مشورت نمایید.

2. علت بی خوابی نوزاد | وجود بیماری

بروز برخی از مشکلات و بیماری های جسمی باعث بد خواب شدن نوزاد می گردد. در بسیاری از موارد بیماری هایی نظیر سرماخوردگی، سرفه، معده درد و… باعث می شوند نوزاد نتواند به راحتی بخوابد. علاوه بر بیماری های ذکر شده، مشکلاتی نظیر بیماری کولیک و دندان درد نیز از علت های مهم بی خوابی نوزاد به شمار می رود.

3. اضطراب جدایی

نوزادانی که در سنین ۶ الی ۸ ماهگی هستند، معمولا اضطراب جدایی از پدر و مادر را تجربه می کنند و در بسیاری از موارد این اضطراب تا سن ۵ سالگی نیز با کودک همراه است. بنابراین توصیه می شود که در این سن نوزاد را بیشتر به خود نزدیک کرده و تا هنگام خواب، اتاق او را ترک نکنید تا نوزاد احساس امنیت کند.

4. سن کم

نوزادانی که در حال سپری کردن دوماهه اول زندگی خود هستند، معمولا در طول شبانه روز حدود ۱۲ الی ۱۸ ساعت می خوابند. اما به این نکته توجه داشته باشید که این ساعات به صورت منقطع بوده و هر بار نوزاد تنها ۵ الی ۶ ساعت می خوابد. بنابراین اگر شما نیز در طول شب با بیداری های گاه و گاه نوزاد مواجه هستید، به هیچ عنوان نگران نباشید چرا که این روند کاملا طبیعی است. در ۹ ماهگی نوزاد تمام طول شب را به راحتی می خوابد.

5. علت بی خوابی نوزاد | تغییر در برنامه خواب

نوزاد تازه متولد شده از الگوی چرخه شب و روز پیروی نمی کند. در واقع ساعت زیستی داخلی بدن نوزاد در حال شکل گیری است. بنابراین نوزاد احتیاج دارد که در طول روز ۲ الی ۳ بار چرت روزانه را تجربه کند. عدم خواب کافی در طول روز باعث خستگی بیش از حد نوزاد شده و پیامدهایی همچون بی خوابی و کم خوابی در طول شب را به دنبال دارد.

6. بی خوابی در اثر ترس از تاریکی

بسیاری از کودکان و نوزادان از تاریکی وحشت دارند و نمی توانند به راحتی بخوابند. در چنین شرایطی بهتر است که اتاق نوزاد حتی هنگام خواب نیز روشنایی داشته باشد.

7. سایر عوامل بی خوابی نوزاد

از دیگر عوامل بی خوابی نوزاد می توان به موارد زیر اشاره نمود:

-سرو صدای محیط و آشفتگی محل خواب نوزاد
-کثیف بودن پوشک و مرطوب بودن آن
-هیجان و خستگی زیاد
-عدم داشتن خواب عمیق
-داشتن مشکلاتی نظیر آپنه و انسداد تنفسی در هنگام خواب
-آلرژی، آسم و…
-بی خوابی در اثر مصرف داروهای خاص

برای آگاهی بیشتر درباره نشانه های سلامت نوزاد کلیک کنید.

راهکارهای مناسب جهت رفع مشکل بی خوابی نوزاد

جهت رفع مشکل بی خوابی نوزاد بهتر است در وهله اول ریشه مشکل را پیدا کرده و سپس در جهت رفع آن اقدام نمایید. پیدا کردن نوع مشکل نوزاد به شما کمک می کند که در درمان بی خوابی نوزاد نتیجه رضایت بخشی را کسب کنید. مواردی که در ادامه به آن می پردازیم از جمله راهکارهای معمول برای رفع بی خوابی محسوب می شوند:

1. برطرف کردن سرماخوردگی

در صورتی که نوزاد سرما خورده و عفونت تنفسی دارد، ممکن است در اثر سرفه یا احتقان بیدار شود. بنابراین جهت بهبود چنین وضعیتی، توصیه می شود یک مرطوب کننده هوا مانند بخور در اتاق کودک نصب نمایید.

2. علت بی خوابی نوزاد | رفع درد معده

در شرایطی که نوزاد در اثر نفخ یا سایر موارد دچار درد معده شده است، مالیدن آب گیاه آنغوزه می تواند کارگشا باشد. در صورتی که معده درد نوزاد طولانی شد، حتما به یک متخصص مراجعه نمایید.

بیشتر بخوانید : از خواب پریدن نوزاد

3. عدم چرت روزانه

نوزاد نیاز دارد در طول روز کمی بخوابد و نداشتن چرت روزانه از عوامل مهم بی خوابی می باشد. بنابراین سعی کنید با در آغوش گرفتن و بغل کردن کودک کاری کنید که نوزاد به مدت یک الی دو ساعت در طول روز بخوابد.

4. رفع اضطراب جدایی

همان طور که اشاره شد، استرس و اضطراب ناشی از جدایی نیز ممکن است باعث بی خوابی کودک در طول شب شود. شما می توانید با انجام رفتارهای مناسب سن و شخصیت کودک، به او کمک کنید تا میزان استرس و اضطراب خود را کاهش دهد. نوازش کردن و صحبت کردن با کودک به صورت بسیار آرام و دلنشین، به کودک این اطمینان را می دهد که او را ترک نمی کنید. همچنین توصیه می شود تا زمانی که نوزاد به طور کامل نخوابیده، اتاقش را ترک نکنید. برای حل اضطراب جدایی کودک می توانید از کمک یک فرد متخصص بهره مند شوید.

5. علت بی خوابی نوزاد | رفع ترس از تاریکی

در بسیاری از موارد تاریکی و ترس ناشی از آن باعث بد خوابی و بی خوابی کودک می گردد. در چنین شرایطی بهتر است یک چراغ خواب ملایم در اتاق او بگذارید. برای آشنایی با بهترین روش های درمان بی خوابی نوزادان کلیک کنید.

سایر مواردی که به شما کمک می کند کودک خود را بهتر بخوابانید به شرح زیر هستند:

1. قبل از خواب به خوبی نوزاد را تغذیه نموده تا کاملا سیر شود.
2. ارتباط چشمی با کودک نداشته باشید. چراکه ارتباط چشمی باعث هیجان کودک شده و بی خوابی را به دنبال دارد.
3. تخت کودک را از وجود اسباب بازی ها و وسایل دست و پاگیر مانند ملحفه اضافی، اسباب بازی نوک تیز و پنبه ای پاکسازی نمایید. چرا که این وسایل ممکن است باعث اختلال در تنفس نوزاد شود.
4. حمام کودک به وسیله آب گرم
5. استفاده از روغن های خوشبو کننده طبیعی مانند گلاب باعث افزایش آرامش اتاق کودک می شود.
6. نوازش کودک قبل از خواب

برای دریافت مشاوره در زمینه علت بی خوابی نوزاد می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

مهم ترین عوامل بی خوابی نوزاد چیست؟

از مهم ترین عوامل بی خوابی نوزاد می توان به گرسنگی و تشنگی، تغییر در برنامه خواب، ترس از تاریکی، دل درد و یا بیماری دیگری مانند سرماخوردگی اشاره کرد.

چگونه بی خوابی نوزاد برطرف می شود؟

برای این کار باید ریشه بی خوابی را پیدا کرده و سعی در برطرف کردن آن نمایید. همیشه نوزادتان را سیر کنید و یک چراغ خواب با نور ملایم در اتاق بگذارید تا از تاریکی نترسد. اگر دل درد دارد آن را برطرف نمایید؛ توجه کنید پرخوری بیش از حد نیز می تواند باعث دل درد و بی خوابی نوزاد شود.

منبع: علت بی خوابی نوزاد

آیا مواد غذایی سرشار از آهن را می شناسید؟ آهن ماده ای ضروری برای بدن انسان است که باید توسط تغذیه سالم تامین شود. هموگلوبین های خون که وظیفه اکسیژن رسانی به اندام های ضروری بدن را به عهده دارند، توسط آهن ساخته می شوند. کمبود آهن در بدن مشکلات زیادی همچون خستگی، کم خونی، رنگ پریدگی، عفونت، تپش قلب، سردرد، سرگیجه و… را به وجود می آورد. زنان بیشتر از باقی گروه ها به آهن نیاز دارند چراکه در دوران بارداری و قاعدگی، خون زیادی را از دست می دهند. کودکان نیز به دلیل سرعت رشد بالا به مقادیر مناسبی از آهن نیازمندند. امروزه قرص ها و شربت های حاوی آهن به بازار آمده اند که در شرایط حاد کمبود آهن می توانند به شما کمک کنند. اما هیچ محلول شیمیایی نمی تواند جایگزین مواد طبیعی و تغذیه سالم باشد. متخصصان همواره توصیه می کنند که مردم مواد غذایی آهن را بشناسند و در رژیم کودک آن ها را قرار دهند.

منبع: مواد غذایی سرشار از آهن

حبوبات سرشار از آهن

حبوبات منابعی سرشار از مواد مغذی هستند و آهن در بسیاری از حبوبات وجود دارد. حبوبات منابع خوبی از آهن برای گیاهخواران می باشد. برای آشنایی با بهترین غذای کمکی برای کودک کلیک کنید.

1. عدس

عدس یکی از منابع گیاهی سرشار از آهن است. تنها در یک پیمانه عدس چیزی حدود 6 میلی گرم آهن وجود دارد. عدس علاوه بر آهن مواد ضروری دیگری را نیز شامل می شود که از آن ها می توان به پروتئین، ویتامین ب، منیزیم و روی اشاره کرد. شما با پختن یک عدسی خوشمزه و سرو آن به همراه لیمو می توانید یک صبحانه سالم برای خانواده تدارک ببینید. علاوه بر این با افزودن کمی عدس به برنج می توانید ارزش غذایی پلوی خود را بالا برید.

2. مواد غذایی سرشار از آهن | لوبیا

لوبیا به خصوص لوبیای سفید یک منبع غذایی سرشار از آهن است. در لوبیای سفید هم به اندازه عدس آهن وجود دارد یعنی چیزی حدود 6 میلی گرم در یک پیمانه. علاوه بر این لوبیا سرشار از فیبر است که به رژیم لاغری کمک فراوانی می کند. از دیگر مواد مفید موجود در لوبیای سفید می توان به پروتئین، کلسیم، ویتامین ب و آنتی اکسیدان اشاره کرد.

3. نخود

نخود یک ماده گیاهی خوشمزه و بسیار مفید است. در نصف یک پیمانه نخود چیزی بیشتر از 3 میلی گرم آهن وجود دارد. نخود هم مانند لوبیا سرشار از فیبر است و علی رغم کالری پایینی که دارد خاصیت سیرکنندگی آن بالاست. همانطور که متوجه شدید عدس، لوبیا و نخود بهترین منابع حبوبات برای جذب آهن می باشند. یعنی آش رشته که یک غذای سنتی ایرانی است مقادیر بالایی از آهن را داراست.

بیشتر بخوانید: تغذیه سالم کودکان

سبزیجات سرشار آهن

یک رژیم غذایی سالم دارای مقادیر زیادی از سبزیجات خوشمزه است چرا که سبزیجات سرشار از ویتامین و آهن می باشند.

1. سیب زمینی

پوست سیب زمینی را نگیرید، فقط آن را کامل و تمیز بشویید سپس آن را در فر، ماکروفر، روی سنگ و یا آتش بپزید و به همراه پوست میل کنید. سیب زمینی با پوست یک منبع عالی برای دریافت آهن است. این منبع علاوه بر اینکه شامل آهن و ویتامین ب می باشد، ویتامین ث نیز دارد؛ به همین دلیل است که آهن موجود در آن بهتر جذب بدن می شود. سیب زمینی یکی از غذاهای محبوب کودکان است که می تواند از فقر آهن در آنان پیشگیری کند. برای کسب اطلاع در زمینه فقر آهن در کودکان کلیک کنید.

2. مواد غذایی سرشار از آهن | گوجه فرنگی

آب گوجه را بگیرید و در سوپ و خورشت از آن استفاده کنید. آب گوجه علاوه بر این که رنگ و بوی خوبی دارد، جایگزین بسیار مناسبی برای رب های صنعتی می باشد. آب گوجه دارای مقادیر بالای آهن است و آنتی اکسیدانی قوی به نام لیکوپن هم دارد. لازم به ذکر است که آب گوجه مانند باقی منابع آهن ویتامین ب نیز دارد.

3. سبزی ها

اسفناج، جعفری و آویشن سبزی هایی سرشار از ویتامین و آهن هستند. آویشن را به شکل پودری تهیه کنید و روی غذاهای مختلف از آن استفاده نمایید. اسفناج را با ماست میل کنید تا علاوه بر خوشمزگی ارزش غذایی اش نیز بالا برود. جعفری را هم به صورت سبزی تازه خشک شده در غذاهای خود استفاده کنید.

4. بروکلی

بروکلی معمولا در سالادها به کار می رود. برخی نیز آن را به صورت آب پز یا سرخ شده مصرف می کنند. شاید شما هم مثل بسیاری از افراد زیاد طعم بروکلی را دوست نداشته باشید اما اگر این ماده را با سس های مخصوص و ادویه های خوشمزه ترکیب کنید فوق العاده خوش طعم خواهد شد. بروکلی یک ماده سرشار از آهن، ویتامین و آنتی اکسیدان است. مصرف بروکلی می تواند از بدن شما در برابر بسیاری از بیماری ها محافظت نماید.

بیشتر بخوانید: غذای کودک زیر یک سال

مواد غذایی حیوانی سرشار از آهن

دو نوع آهن وجود دارد آهن هِم و آهن غیر هِم. آهن هِم آهن وجود در منابع حیوانی مانند گوشت و جگر است. آهن غیر هِم نیز آهن موجود در منابع گیاهی مانند سبزیجات و حبوبات می باشد. آهن هِم که در پروتئین های حیوانی یافت می شود بهتر جذب بدن انسان می گردد. بنابراین اگر کم خونی جدی دارید، حتما منابع حیوانی سرشار از آهن را مصرف نمایید.

1. گوشت قرمز

گوشت قرمز به خصوص گوشت گاو منبع فوق العاده ای از آهن است. روی، پتاسیم، چربی اشباع و مواد معدنی نیز در گوشت گاو وجود دارد. گرچه که گوشت گاو یک ماده خوشمزه، مقوی و مفید است اما مصرف زیاد آن نیز می تواند آسیب زا باشد. توصیه می شود که گوشت گاو را به همراه مقادیر ویتامین ث مثل گوجه میل کنید تا آهن موجود در آن بهتر جذب شود.

2. مواد غذایی سرشار از آهن | جگر

جگر یک غذای خوشمزه و مقوی است. حتما از کودکی دیده اید که برای بیماری که خون زیادی از دست می دهد، جگر می آورند تا تقویت شود. دلیل این که جگر به رفع کم خونی کمک می کند، آهن موجود در آن است. جگر سرشار از انواع ویتامین هاست؛ ویتامین هایی مانند ویتامین د، ویتامین آ و ویتامین ب در جگر فراوانند. جگر را به صورت کبابی یا خوراک می توانید مصرف کنید. برای کسب اطلاعات در زمینه کمبود آهن کلیک کنید.

3. تخم مرغ

تخم مرغ اغلب جایگاه خوبی در صبحانه اکثر مردم جهان دارد. این ماده سیر کنندگی فراوانی دارد، پروتئین آن برای ساخت عضله مفید است و ورزشکاران از نوع آب پز آن استفاده می کنند. این ماده غذایی خوشمزه که در اکثر کیک ها و دسرها و غذاها به کار می رود، حاوی مقادیر بالایی از آهن می باشد.

4. مواد غذایی سرشار از آهن | ماهی

ماهی سالمون و قزل علاوه بر داشتن امگا 3 یکی از منابع مهم آهن به شمار می روند. تن ماهی نیز می تواند به نیاز بدن برای دریافت آهن کمک کند. سعی کنید از تن ماهی هایی استفاده کنید که در آب و نمک قرار دارند نه تن‎هایی که در روغن غوطه ور هستند. بدین صورت کالری مصرفی خود را پایین می آورید و ارزش غذایی خود را بالا می برید.

برای دریافت مشاوره در زمینه مواد غذایی سرشار از آهن می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

چه تنقلات و میان وعده هایی دارای آهن هستند؟

تنقلاتی مانند شکلات و برگه زرد آلو سرشار از آهن هستند و برای میان وعده مناسب اند. البته به هیچ وجه نباید شکلات را بیش از حد مصرف کنید چرا که ضرر آن از سودش بیشتر است.

چه موادی آهن را خنثی می کنند؟

نوشیدنی های دارای کافئین مانند چای و قهوه جذب آهن را تا حد زیادی کاهش می دهند.

چه موادی به جذب بهتر آهن کمک می کنند؟

موادی که سرشار از ویتامین ث باشند مانند پرتقال، کیوی، طالبی،فلفل دلمه ای، گوجه، توت فرنگی و… به جذب بهتر آهن کمک می کنند.

منبع: مواد غذایی سرشار از آهن

مرگ در زایمان سزارین شاید دور از انتظار باشد، اما یکی از اساسی ترین موضوعات در زمینه بهداشتی و درمانی در سراسر دنیا، مرگ و میر مادران باردار طی زایمان است. با وجود پیشرفت ها شگرف و بزرگ در زمینه پزشکی توقع شنیدن مرگ و میر مادران باردار در اثر زایمان وجود ندارد، با این حال، جالب است بدانید میزان مرگ در زایمان سزارین تا ده برابر بیشتر از زایمان واژینال (طبیعی) است. چند سالی است زایمان به روش سزارین در بین مادران باردار محبوبیت زیادی پیدا کرده که علل متفاوتی وجود دارد، هم چنین عوارض سزارین بسیار بیشتر از زایمان واژینال است و خطرات و عوارضی برای مادر، جنین و نوزاد به دنبال دارد. در صورتی که در مورد انتخاب روش زایمان شک دارید، می توانید از خدمات مشاوره کودک استفاده نمایید.

منبع: مرگ در زایمان سزارین

بررسی آماری میزان مرگ و میر مادران طی زایمان

بررسی ها و گزارشات سالانه جهانی نشان می دهد حدود ۳۰۳۰۰۰ مادر طی زایمان جان خود را از دست می دهند. به عبارت دیگر، روزانه تقریبا ۸۳۰ مادر یا هر دو دقیقه یک مادر در اثر زایمان جان خود را از دست می دهد.

عوامل متفاوتی از قبیل عفونت ها، خونریزی شدید زایمانی، کمبود امکانات و … در این مرگ دخیلند. در ادامه مقاله به معرفی زایمان سزارین، عوارض، انواع برش ها در سزارین و شرایط موثر در مرگ مادران می پردازیم. برای غلبه بر ترس از زایمان کلیک کنید.

علل مرگ در زایمان سزارین

از جمله مهمترین علل مرگ در زایمان سزارین می توان به موارد زیر اشاره داشت :

آندومتریت

پس از پاره شدن غشاها، رحم مادر در معرض عفونت قرار می گیرد. برای آگاهی بیشتر بهتر است مقاله آندومتریت را مطالعه نمایید یا با یک پزشک مشورت کنید.

عفونت زخم

بع از سزارین در بعضی از زنان لایه خارجی پوست دچار عفوت می شود. که عفونت زخم پس از سزارین نامیده می شود. عفونت زخم اغلب با تب و درد شکم همراه است. عفونت پوست یا هر لایه بافتی معمولا با آنتی بیوتیک و مراقبت قابل درمان است ولی در صورت جدی گرفته نشدن این عفونت می تواند به اندام های دیگر نیز سرایت کند.

تب نفاس | تب بعد از زایمان

عفونت بعد از زایمان خطرناک ترین عامل بعد از زایمان سزارین است. که اگر این عفونت در بدن پخش شود به آن سپسیس گفته می شود. در اکثر مواقع این عفونت زود تشخیص داده شده و با آنتی بیوتیک درمان می شود. در موارد کمی تب بعد از زایمان مرگبار است.

خون ریزی

میانگین خونریزی در زایمان طبیعی نیم لیتر است که در عمل سزارین حدود دو برابر می شود. اکثر زنان می توانند این میزان خونریزی را تحمل کنند ولی در مواردی نیز همین خون ریزی برای مادر مشکل ایجاد می نماید و می تواند برای او خطرناک باشد.

فشار بالای خون و آمبولی ریه

چهارده درصد مرگ عمل سزارین به دلیل فشار بالای خون مادر بوده است. به همین دلیل بهتر است در طی دوران بارداری تحت نظر پزشک باشید و ملاقات های مداومی با او داشته باشید تا فشار خون بالا کنترل و تحت درمان قرار گیرد.

آمبولی ریه یک لخته ی خون در ریه است که در مادرانی که عمل سزارین داشته اند بیشتر دیده شده است.

خطرات مرگ در زایمان سزارین

ایجاد برش روی شکم و رحم و سپس خارج کردن جنین را به روش سزارین می نامند. امروزه بیشتر مادران و پزشکان طرفدار روش سزارین هستند، این امر ممکن است به دلیل ترس مادران از زایمان واژینال و درد ناشی از آن، کمبود امکانات برای زایمان واژینال، نبود محیط امن و آرام جهت زایمان واژینال باشد.

البته زایمان سزارین ممنوعیت مطلق ندارد و در مواردی که زایمان واژینال با خطر همراه باشد، انجام می شود. زایمان به روش سزارین در مواردی مانند جفت سرراهی مرکزی، خونریزی از جفت سرراهی، سابقه ترمیم رحم، سابقه قبلی سزارین با برش کلاسیک، هیدروسفال و مننگومیلوسل بودن جنین، اختلال در ضربان قلب جنین، عدم پیشرفت زایمان، عدم موفقیت القا زایمان، هرپس تناسلی فعال مادر، زایمان سخت مانند دیستوشی شانه و مرگ قریب الوقوع مادر به زایمان واژینال ترجیح داده می شود. برای آشنایی بیشتر با زایمان سزارین کلیک کنید.

عوارض سزارین

علی رغم اینکه زایمان به روش سزارین در برخی موارد اورژانسی است، عوارض و پیامدهای نامطلوبی برای مادر و جنین به ارمغان می آورد.

عوارض مادری به دو دسته عوارض زودرس و عوارض دیررس دسته بندی می شوند. عوارض زودرس مانند تب با منشا نامشخص، اندومتریت، عفونت ادراری، عفونت زخم جراحی، خونریزی، آمبولی ریوی و عوارض دیررس شامل انسداد روده به دلیل چسبندگی، باز شدن بخیه رحم، خونریزی شدید و غیرقابل کنترل است.

سزارین موجب افزایش مرگ مادران نیز می شود که علت اصلی آن عفونت نفاسی، خونریزی، ایجاد لخته در عروق و بروز ترومبوآمبولیسم است . در نظر داشته باشید میزان مرگ در زایمان سزارین در مادران چاق بیشتر است. پارگی مثانه از دیگر عوارض است. بروز عفونت رحم پس از سزارین به علت خارج کردن جفت با دست و یا خروج خودبه خودی جفت با افزایش زمان سزارین شایع است. عفونت زخم و باز شدن بخیه ها آن منجر به بستری شدن مجدد، تخلیه ترشحات و ترمیم زخم شده و از شایع ترین علل مرگ در زایمان سزارین است.

از شکایات شایع مادران بعد از سزارین درد شدیدی است که محدودیت هایی در فعالیت روزانه ایجاد می کند و برای تسکین درد، مسکن تجویز می شود. مصرف غذا پس از سزارین با تهوع و استفراغ همراه است که این امر منجر به تاخیر در شروع تغذیه شده و مشکلاتی را برای مادر به وجود می آورد.
هم چنین دوره نقاهت طولانی تر، خونریزی پس از زایمان و چسبندگی رحم پس از سزارین و احتمال بستری مجدد به دلیل بروز مشکلات ناشی از سزارین بیشتر است.

دسته دیگر عوارض ناشی از زایمان مربوط به عوارض جنینی است. مطالعات و بررسی ها وقوع فلج، شکستگی جمجمه و سایر استخوان ها، آسپیراسیون مایع آمنیوتیک، دپرسیون تنفسی به دلیل بیهوشی، زخمی شدن تصادفی جنین، کم خونی در بدو تولد و کم خونی فقرآهن در آینده، دیابت، زایمان قبل از موعد را نشان می دهد.

انواع برش های سزارین

برش ها سزارین روی شکم و روی رحم ایجاد می شود. برش ها شکمی به صورت برش عمودی و افقی، و برش ها روی رحم به سه شکل کلاسیک، طولی پایین (برش روی سگمان تحتانی رحم) و برش عرضی دیده می شود.

پیشنهاد می شود مقاله بایدها و نبایدهای دوران بارداری را بخوانید.

شرایط موثر در مرگ مادران در روش زایمان سزارین

مشکلات اقتصادی_اجتماعی و دسترسی محدود به خدمات پزشکی و متخصصین، دسترسی کم تر به مراکز بهداشتی باعث می شود مادر باردار به طور منظم معاینه نشده و با مشکلات جدی و حتی مرگ طی زایمان رو به رو شود. رده سنی ۱۵ تا ۱۸ سال یکی از علل مرگ در زایمان سزارین است چراکه در این سن به علت عدم رشد کامل لگن، امکان سزارین افزایش می یابد. مادران اول زا نیز با خطر بیشتری برای رو به رو شدن با مرگ مواجه اند، البته از زایمان پنجم به بعد نیز احتمال مرگ در زایمان سزارین بیشتر است.

سایر علل پزشکی موثر در مرگ مادر که توسط متخصصین قابل پیشگیری هستند، شامل خونریزی شدید پس از زایمان و جمع نشدن رحم، افزایش فشارخون، بالا بودن میزان پروتئین در ادرار، عفونت، سقط ناامن جنین، زایمان طولانی و غیربهداشتی، آمبولی ریه، گذشتن از موعد مقرر زایمان، کوتاهی کادر درمان، خونریزی داخل رحمی است. برای آشنایی بیشتر با خطرات بارداری کلیک کنید.

برای دریافت مشاوره در زمینه کودک می توانید در هر زمان از روز برای مشاوره تلفنی کودک با برترین متخصصان در کلینیک تخصصی کودک نی نی مایند از طریق شماره 02191002360 تماس بگیرید.

منبع: مرگ در زایمان سزارین

با وجود پیشرفت های روز افزون در علم پزشکی، هنوز درمان اوتیسم به طور قطعی پیدا نشده است. با این حال فعالیت های آموزشی و درمان های رفتاری تا حد زیادی به بهبود علائم اختلال اوتیسم و جلوگیری از پیشروی این بیماری کمک می کند. آنچه که اهمیت دارد تشخیص زود هنگام اوتیسم و بالا رفتن سطح آگاهی والدین کودک نسبت به این اختلال است. به خصوص اگر اوتیسم زیر سه سالگی تشخیص داده شود، در روند بهبود بیماری تأثیر بسزایی خواهد داشت. نحوه ی برخورد والدین با کودک اوتیستیک اهمیت بسیاری دارد؛ بنابراین لازم است والدین نیز آموزش ببینند و با مشاور کودک و روانشناس در ارتباط باشند. برای کسب اطلاع بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.

منبع: درمان اوتیسم

آیا اوتیسم درمان دارد؟

اوتیسم طیف وسیعی از اختلالات رشدی را در بر می گیرد و با نقص در عملکرد اجتماعی و ارتباطی همراه است. فرد مبتلا به این اختلال دایره ی علایق و فعالیت های محدودی دارد و اغلب رفتارهای کلیشه ای و تکراری، اختلال در زبان و گفتار را از خود بروز می دهد. اگر چه درمان های رفتاری تا حد زیادی به پیشرفت فرد در زمینه های اجتماعی و رفتاری کمک زیادی می کنند اما هیچ دارو و معالجه ی قطعی برای این اختلال وجود ندارد و تنها می توان با استفاده از روش هایی که در ادامه ذکر می کنیم به کنترل بیماری و کاهش علائم امیدوار بود. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه اختلالات طیف اوتیسم کلیک کنید.

درمان اوتیسم با روش یکپارچگی شنیداری

در درمان یکپارچگی شنیداری گفته می شود که حساسیت های کودک به صداها یکی از علل اصلی بروز رفتارهای ناسازگارانه در اوست. در این روش فرد را در معرض طیف تصادفی از صداها قرار می دهند تا به ورودی های مختلف شنوایی عادت کرده و آن ها را طبیعی ارزیابی کند. این روش درمانی در جلسات نیم ساعته و در طول هفته برقرار می شود. از فواید این روش کاهش و بهبود رفتارهای نابهنجار و افزایش شناخت، حافظه و رفتارهای اجتماعی است.

روش teach در درمان اوتیسم

این روش در حال حاضر بسیار پر طرفدار بوده و از انتخاب های اصلی در درمان اوتیسم به شمار می رود. این روش درمانی روشی ساختمند است که بر رشد فردی و استقلال فرد مبتلا به اوتیسم تأکید دارد. روش teach در تمام ابعاد ساختاری کودک اوتیستیک مداخله می کند به همین سبب آن را یک مدل کل نگر در درمان ا وتیسم در نظر می گیرند. در این روش به کودک آموزش داده می شود تا چطور به درک بهتر محیط اطراف و رفتارهای اطرافیانش بپردازد. برای مثال کودک یاد می گیرد وقتی دچار درد در ناحیه ای از بدنش می شود، به جای جیغ و فریاد زدن احساس خود را به والدینش بگوید.

روش تحلیل رفتار کاربردی در درمان اوتیسم

روش تحلیل رفتار کاربردی موفق ترین روش درمان اوتیسم شناخته شده است. در این روش رفتارهای مثبت کودک به واسطه ی پاداش ها تقویت و رفتارهای منفی او کاهش می یابد. همچنین با استفاده از روش های زنجیره سازی و شکل دهی رفتار می توان مهارت ها و توانایی های جدیدی را در کودک مبتلا به وجود آورد.

برخی دیگر از روش های رفتار درمانی

از انواع روش های درمانی رفتاردرمانی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. روش ارتباط با تبادل تصویر

این روش برای کودکان اوتیسمی به کار می رود که در زبان و گفتار اختلال دارند. به کودک آموزش داده می شود تا با استفاده از تصاویر، احساسات و نیازهای خود را به اطرافیان منتقل کند.

2. روش فلور تایم

در این روش بیشتر از بازی درمانی استفاده می کنند و به کودک مبتلا به اوتیسم کمک می شود تا در طی مجموعه ای از بازی های مرحله ای، ارتباطات خود را با دیگران بیشتر کند.

3. داستان های اجتماعی

داستان های اجتماعی به کودک کمک می کند تا یاد بگیرد چگونه احساسات و منظور دیگران را درک کند. از طریق گوش کردن به این داستان ها می فهمد چه جواب یا عکس العملی مناسب است.

4. درک مجموعه حواس

این روش باعث می شود تا کودک دارای اوتیسم بیشتر از حواس پنج گانه ی خود بهره ببرد. برای مثال کودکی که در حس لامسه اش دچار مشکل است، اشیاء متفاوت با جنس های مختلف را لمس و با آن ها کار می کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره جدیدترین روش های درمانی برای اختلالات عصبی رشدی کلیک کنید.

درمان اوتیسم با موسیقی

درمان با استفاده از موسیقی یکی از روش های مؤثر و جدید جهت بهبود و کاهش علائم اوتیسم در کودکان است. در این نوع درمان، درمانگر از روش هایی مانند بداهه نوازی، خواندن شعرهای ریتمیک و گوش دادن به موسیقی تعاملات مثبتی را با کودک اوتیستیک برقرار می کند. از آنجایی که ناتوانی در برقراری ارتباط مشخصه ی اصلی اوتیسم است، درمانگر در موسیقی درمانی تلاش می کند تا با تمرکز بر ارتباط و به خصوص ارتباط غیرکلامی، تجربه ی هیجانات سالم را به کودک مبتلا هدیه دهد. موسیقی درمانی اغلب در روند درمان های شناختی رفتاری و یا گفتار درمانی توسط روانشناس و کاردرمانگر، به عنوان یک درمان کمکی انجام می شود.

بازی درمانی از روش های مؤثر در درمان اوتیسم

بازی درمانی از جمله مؤثرترین روش ها برای درمان انواع اختلالات کودکان به شمار می رود و درمانگران آن را به شدت توصیه می کنند. هدف از بازی درمانی این است که کودک در فرآیند بازی کردن، بتواند احساسات و هیجانات مختلف را تجربه کرده و ابراز نماید. اغلب کودکان مبتلا به اوتیسم نمی توانند احساسات دیگران را تشخیص دهند و همچنین در بروز احساسات و هیجانات خود مشکل دارند؛ بازی درمانی این امکان را به آن ها می دهد تا در فضایی شاد و بدون تنش چنین موضوعاتی را فرا بگیرند و تمرین کنند.

برای آشنایی با نحوه آموزش و رفتار با کودکان استثنایی کلیک کنید.

رژیم غذایی برای درمان اختلال طیف اوتیسم

اغلب بدن کودکان مبتلا به اوتیسم نسبت به مواد غذایی حاوی گلوتن و کازیین واکنش منفی می دهد. این پروتئین ها که در موادی همچون گندم و لبنیات وجود دارند، علائم بیماری و پرخاشگری های کودک را افزایش می دهند. رژیم غذایی بدون گلوتن و کازیین می تواند جهت جلوگیری از افزایش علائم مؤثر باشد. بهتر است مواد غذایی مانند گندم، محصولات حاصل از آن و لبنیات از برنامه غذایی کودک مبتلا به اوتیسم حذف شود و یا بسیار محدود باشد.

در برخی موارد گزارش شده که مهارت های اجتماعی و تکلم کودکان مبتلا به اوتیسم با رعایت این رژیم غذایی به میزان زیادی بهبود یافته است. مصرف مواد غذایی همچون میوه جات و سبزیجات تازه، قرص اُمگا سه، گوشت قرمز و سفید، ویتامین ب، ویتامین د، قرص کلسیم و آب زیاد به درمان ناهنجاری های ناشی از اوتیسم کمک شایانی می کند. شیر شتر یکی دیگر از مواردی است که به دلیل پروتیين های محافظ و آنزيم های ضد باكتریایی که دارد، تأثیر بسزایی در کاهش علائم دارد.

دارو درمانی

داروها جهت کاهش علائم رفتاری اختلالات طیف اوتیسم مانند تحریک پذیری، پرخاشگری، خودآزاری و رفتارهای آسیب زننده دیگر مورد استفاده قرار می گیرند و تأثیرات مثبتی هم دارند. علاوه بر این داروها با کاهش رفتارهای مداخله کننده به پیشرفت و اثربخشی بیشتر روش های رفتار درمانی مانند روش تحلیل رفتار کاربردی کمک می کنند. ریسپریدون اولین داروی تأیید شده در درمان اوتیسم است و در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و خودآزاری تأثیر بسزایی دارد اما متاسفانه عوارضی همچون سرگیجه، خشکی دهان و افزایش اشتها را برای کودک به همراه دارد.

از دیگر داروهای مؤثر در بهبود علائم اوتیسم آرپیرازول است که می تواند بر بیش فعالی و افزایش کیفیت زندگی کودکان مبتلا به اوتیسم هم مؤثر باشد. کلوزاپین نیز از جمله داروهایی است که به میزان زیادی پرخاشگری در کودکان اوتیسم را کاهش می دهد اما عوارض جانبی سنگینی مانند افزایش وزن و سندروم متابولیک را به همراه دارد به همین دلیل به ندرت در میان داروهای تجویزی اختلال اوتیسم قرار می گیرد.

داروی بعدی هالوپریدول یا هالدول نام دارد که بیشتر جهت درمان اسکیزوفرنی، سندروم تورت و توهم مورد تجویز قرار می گیرد اما می تواند علائم بیش فعالی و نقایص اجتماعی ناشی از اوتیسم را بهبود بخشد. مصرف طولانی مدت این دارو منجر به حرکات غیر ارادی عضلات می شود. هیچ کدام از داروهای ذکر شده را خودسرانه و بدون مشورت پزشک به کودک اوتیستیک ندهید.

برای دریافت مشاوره در زمینه درمان اوتیسم کودکان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سؤالات متداول

جدیدترین روش درمان اوتیسم کدام است؟

امروزه بیشتر از درمان های رفتاری مانند روش تحلیل رفتار کاربردی، روش تیچ و موسیقی درمانی و بازی درمانی برای کاهش علائم و کنترل اختلال اوتیسم بهره می گیرند و تمام این درمان ها لازم است زیر نظر مشاور کودک انجام گیرد.

درمان اوتیسم با طب سنتی چگونه است؟

طب سنتی و غذاها و داروهایی که برای درمان مطرح می شوند تنها مکمل روش های رفتاری و روانی هستند و نمی توان به آن ها تکیه کرد. از جمله مواد غذایی مؤثر در درمان اوتیسم می توان به گیاه جینکوبیلوبا انگور، کنگر مخلوط عسل و آویشن در آب و آب شلغم به همراه عسل اشاره کرد.

منبع: درمان اوتیسم

کمبود ویتامین آ در کودکان یکی از شایع ترین مشکلات تغذیه ای در کشورهای در حال توسعه مانند ایران است. ویتامین آ برای بدن انسان ضروری می باشد. ویتامینa در سلامتی چشم ها، پوست و سیستم ایمنی بدن نقش اساسی دارد. کودکان، بیشتر از باقی افراد به این نوع ویتامین نیاز دارند چرا که در حال رشد هستند و بیشتر در معرض عفونت قرار می گیرند. کمبود ویتامین آ مشکلات زیادی را در بدن انسان به وجود می آورد که وحشتناک ترین آن کوری مطلق است. آمارها نشان داده سالانه 500 کودک زیر 5 سال بر اثر کمبود ویتامین آ در خطر کوری قرار می گیرند. با مطالعه و کسب اطلاعات درباره عارضه کمبود ویتامین آ در کودکان می توانید از فرزندتان در مقابل این خطر حفاظت کنید. در این باره می توانید از خدمات مشاوره کودک نیز استفاده کنید.

منبع: کمبود ویتامین آ در کودکان

فواید ویتامین آ (a) برای کودکان

ویتامین آ یکی از ویتامین های محلول در چربی است و نقش زیادی در سلامت و رشد انسان دارد.

امروزه در کشورهای توسعه یافته مانند آمریکا، انگلستان، سوئیس و … کمبود ویتامین آ ریشه کن شده اما در کشورهای در حال توسعه مانند کشور خودمان این عارضه به وفور در کودکان و بزرگسالان دیده می شود.

برخی گروه های خاص مانند زنان باردار، زنان شیرده، افراد مبتلا به اسهال، افراد مبتلا به فیبروز کیستیک، نوزادان و کودکان بیشتر از دیگران در خطر کمبود ویتامین آ قرار دارند.

ویتامین آ فواید زیادی برای بدن انسان دارد از جمله: کمک به سلامت پوست و مو و ناخن، پیشگیری از عفونت، کمک به بهبود زخم ها و جراحات، بهبود سیستم ایمنی بدن، خونسازی، تامین سلامت بافت های مخاطی دهان، کمک به رشد استخوان ها و …

علاوه بر تمام این ها نقش ویتامین آ در سلامت بینایی غیر قابل انکار است. ویتامین به بینایی و دید در شب کمک می کند.

مشکلاتی که کمبود ویتامین آ در کودکان ایجاد می کند

_ افزایش ریسک مرگ و میر کودکان

_افزایش خطر ابتلا به انواع عفونت ها

_ ایجاد اختلال در رشد استخوان ها

_ ایجاد اختلال در سیستم خونسازی

_ ایجاد نقایص بینایی و به طور ویژه شب کوری

_ اختلال در رشد کودک (وزن گیری، بلند شدن قد، سلامت بافت های بدن)

_ ضعف سیستم ایمنی

_ طولانی تر شدن دوره نقاهت بیماری ها

توجه داشته باشید این مشکلات علاوه بر این که کودکان را درگیر می کند، خطراتی برای بزرگسالان نیز پیش می آورد. پس اگر متوجه کمبود ویتامین آ در بدن خودتان هم شده اید باید سریع تر تحت درمان قرار بگیرید. حتما درباره تغذیه سالم کودکان بخوانید.

نشانه های کمبود ویتامین آ در کودکان

1.خشکی پوست: کمبود ویتامین آ در بدن می تواند به خشکی پوست بیانجامد. این مشکل حتی سبب ایجاد اگزما و سایر مشکلات پوستی می شود.

2.خشکی چشم: خشک شدن چشم و نداشتن اشک یکی از علائمی است که از کمبود ویتامین آ خبر می دهد. خشکی چشم مشکلاتی مربوط به قرنیه ایجاد می کند.

3.شب کوری: کودکانی که در تاریکی نمی توانند چشم های خود را با محیط سازگار کنند یا در تاریکی کم چیزی نمی بینند احتمالا دچار کمبود ویتامین آ هستند.

4.کند شدن رشد: کودکان مبتلا به کمبود ویتامین آ کمتر از همسالان شان قد می کشند، کمتر وزن می گیرند و به طور کلی رشد می کنند.

5.ابتلا به عفونت: کمبود ویتامین آ در بدن کودکان و بزرگسالان می تواند مقدمه ای بر ابتلا به انواع عفونت به خصوص عفونت گلو و سینه شود.

6.التیام نیافتن زخم ها: کودکانی که ویتامین آ در بدن آن ها کم است در فرایند کلاژن سازی به مشکل بر می خورند. به همین دلیل زخم های آن ها دیرتر از دیگران خوب می شود.

7.آکنه: همانطور که متوجه شدید کمبود ویتامین آ بیشتر در مشکلات پوستی خودش را نشان می دهد، آکنه و جوش صورت نیز از نشانه های کمبود این ویتامین هستند.

8.نقص ایمنی: همانطور که قبل تر گفتیم ویتامین آ به بهبود سیستم ایمنی بدن کمک می کند و نبود آن طبیعتا سبب ضعیف شدن این سیستم می شود. نقص ایمنی در کودکانی که مبتلا به کمبود ویتامین آ هستند، به صورت مشکلات گوارشی و تنفسی دیده می شود.

منابع غنی ویتامین آ برای کودکان

حال که متوجه اهمیت مصرف ویتامین آ شدید و نشانه های کمبود این ویتامین را یاد گرفتید، لازم است منابع غنی ویتامین آ را بشناسید. گرچه که با مراجعه به متخصص می توانید شربت یا قرص این ویتامین را تهیه کنید اما همیشه منابع طبیعی انتخاب بهتری هستند.

برای آشنایی با میان وعده سالم برای کودکان کلیک کنید.

منابع حیوانی سرشار از ویتامین آ

_جگر و قلوه

_ تخم مرغ

_ لبنیات پرچرب

_کره

_ ماهی به خصوص ماهی سالمون

_ گوشت

منابع گیاهی سرشار از ویتامین آ

_ سبزی هایی که برگ سبز دارند مانند کاهو، جعفری، اسفناج

_ هویج

_ کلم

_ کدو حلوایی

_ میوه های زرد مانند انبه، پاپایا، زردآلو، هلو، موز، طالبی، انگور، نارنگی، پرتقال

_ برگه خشک هلو و زردآلو

_ سیب زمینی شیرین

برای دریافت مشاوره در زمینه راه های جبران کمبود ویتامین آ در کودکان می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سوالات متداول

علت بروز عارضه کمبود ویتامین آ در کودکان چیست؟

تغذیه با شیر خشک به خصوص شیر خشک های رقیق شده در دو سال اول زندگی، سوء تغذیه، از دست دادن مواد مغذی به دلیل ابتلا به بیماری هایی نظیر اسهال و عفونت، رژیم غذایی فاقد چربی.

آیا مصرف زیاد از حد ویتامین آ می تواند مشکل ساز باشد؟

بله. همانقدر که مصرف کم ویتامین آ مشکل ساز است مصرف زیاد این ماده نیز خطر دارد. ویتامین آ اگر زیاد مصرف شود در کبد ذخیره شده و سبب مسمومیت و برخی مشکلات مانند گیجی می شود.

مقدار نیاز بدن کودکان به ویتامین آ چقدر است؟

کودکان با توجه به سن به 300 تا 600 میکروگرم ویتامین آ احتیاج دارند. این مقدار برای بزرگسالان 800 تا 900 گرم می باشد.

ویتامین آ چه انواعی دارد؟

به طور کلی دو نوع ویتامین آ در طبیعت وجود دارد: ویتامین از پیش ساخته شده پرو ویتامین

منبع: کمبود ویتامین آ در کودکان

دعوای بین بچه ها یکی از مسائلی است که همه ما در خانواده تجربه می کنیم. اگر شما بیشتر از یک فرزند داشته باشید دیر یا زود با اختلاف های میان آن ها روبه رو می شوید. بااین حال بسیاری از والدین نمی دانند که در مقابل این شرایط چطور رفتار کنند. دعوای بین بچه ها به همان اندازه که موضوع ساده ای است اگر به درستی مدیریت نشود می تواند مشکلات بسیاری را به همراه داشته باشد. ازیک طرف اگر در این دعواها دخالتی نداشته باشید ممکن است یکی از فرزندانتان از این شرایط آسیب ببیند. از طرف دیگر دخالت شما می تواند باعث شود فرزندانتان احساس کنند شما در حال طرفداری از یکی از آن ها هستید. به همین خاطر والدین معمولاً در این موقعیت ها دچار احساس تعارض و درماندگی می شوند. در صورتی که در این زمینه در خانواده تان دچار مشکل شده اید، از مشاوره کودک استفاده بفرمایید.

منبع: دعوای بین بچه ها

دعوای بین بچه ها

تحمل دعوا و مرافه بین بچه ها در کنار احساس مادرانه در جهت حفظ آرامش و عدالت، کار آسانی نیست. کودکان ممکن است در هر سنی با یکدیگر دعوا کنند و گاه می بینیم که آسیب های جدی وارد می کنند. پدر و مادر اگر در این بین طرف کشی کنند و یا بخواهند جانب دارانه رفتار کنند، شاید موفق شوند در کوتاه مدت به اختلافات پایان دهند؛ اما در بلند مدت متوجه آسیب های روانی فرزاندشان خواهند شد.

دلایل دعوای بین بچه ها

جلب توجه والدین

روانشناسان معتقدند یکی از مهم ترین دلایل اختلاف و دعوای بین بچه ها انحصارطلبی است. کودکان معمولاً دوست دارند تمام توجه و محبت والدین را برای خودشان داشته باشند و این باعث می شود بسیاری از مواقع با یکدیگر درگیر شوند. به همین خاطر معمولاً تولد فرزند کوچک تر باعث می شود که بزرگ ترها احساس خطر کنند و رابطه خوبی با خواهر یا برادر کوچک ترشان نداشته باشند. درنتیجه اگر می خواهید رابطه میان فرزندانتان را مدیریت کنید سعی کنید شرایط مساوی برای همه آن ها در نظر بگیرید.

مسیر طبیعی رشد

اختلاف میان بچه ها در کنار مشکلاتی که دارد تا حد زیادی به رشد آن ها هم کمک می کند. این اختلاف ها یک واکنش طبیعی هستند که باعث می شود فرزندانتان روش های حل مسئله و همین طور دفاع کردن از حقوق خود را یاد بگیرند. به همین خاطر بسیاری از روانشناسان معتقدند که خیلی اوقات لازم نیست شما در دعوای میان فرزندانتان دخالت کنید. بلکه با کمی صبوری به آن ها اجازه بدهید که خودشان مشکلات پیش آمده را به شکلی حل کنند. پیشنهاد می شود حتما مقاله دخالت والدین در دعوای بچه ها را نیز بخوانید.

نقش والدین در دعوای بین بچه ها

همان طور که گفتیم اختلاف و دعوای بین میان بچه ها گاهی اوقات والدین را در یک دوراهی قرار می دهد. ترس از آسیب دیدن فرزندان یا نکات تربیتی که می خواهیم به آن ها آموزش بدهیم باعث می شود در دعواها مداخله کنیم. بااین حال دخالت مستقیم شما می تواند پیامدهای منفی بسیاری داشته باشد. همان طور که گفتیم اختلاف میان فرزندان معمولاً به این خاطر است که آن ها تمام توجه شما را برای خودشان می خواهند.

این درحالیست که دخالت شما در دعوای آن ها باعث می شود احساس کنند، شما در حال جانب داری کردن از دیگری هستید؛ و این موضوع می تواند خشم و ناراحتی آن ها را چندین برابر کند. مشاورین کودک معتقدند بهترین راه حل برای کاهش دعوا میان فرزندانتان این است که از روش های غیرمستقیم استفاده کنید. برای مثال از طریق آموزش همدلی یا راه های حل مسئله به آن ها دلایل اصلی اختلافات را از بین ببرید.

بیشتر بخوانید : سختی های بچه داری

دعوای بین بچه ها | دعوا با فرزندان خانواده های دیگر

سخت تر از دعوا میان فرزندانتان این است که ببینید آن ها با سایر کودکان دچار اختلاف شده اند. این شرایط گاهی باعث می شود شما از رفتار دختر یا پسرتان خجالت بکشید؛ گاهی اوقات هم به خاطر زورگویی یا بدرفتاری بچه های دیگر با فرزندتان دچار استرس می شوید. بااین حال بسیاری از ما در این شرایط نمی توانیم واکنش درستی داشته باشیم. ممکن است بیش ازحد از دیگران عذرخواهی کنید. بعضی وقت ها هم ما علی رغم اینکه عصبانی هستیم اما از سایر پدر و مادرها خجالت می کشیم و رفتار اشتباه فرزندانشان را به آن ها یادآوری نمی کنیم. سؤال اینجاست که در این شرایط چه باید کرد؟

روانشناسان کودک معتقدند دعوای فرزند شما با سایر کودکان نیز درست مانند دعوای آن ها با خواهر و برادرها بخش طبیعی از فرایند رشد است و بهتر است تا جای ممکن در آن مداخله نکنید. اما اگر احساس می کنید شرایط به شکلی است که کنترل اوضاع دارد از دستتان خارج می شود و ممکن است به هم آسیب برسانند بهتر است با والدین کودک دیگر صحبت کنید. اینکه شما از آن ها بخواهید رفتار کودکشان را کنترل کنند یا به او تذکر بدهند موضوعی نیست که بخواهید از آن خجالت بکشید. سعی کنید با یک بیان مناسب و بدون اینکه تنشی ایجاد کنید از آن ها بخواهید به فرزندشان تذکر بدهند.

هرگز فرزندتان را تشویق نکنید که در این شرایط درست مانند کودک دیگر رفتار پرخاشگرانه داشته باشد. این کار شما باعث می شود کودک از همین سنین یاد بگیرد که پرخاش کردن به دیگران کار اشتباهی نیست و این موضوع احتمالا تا بزرگسالی در شخصیت او باقی خواهد ماند.

[box type=”shadow”]بیشتر بخوانید : آموزش پدر و مادر [/box]

چه زمانی به خاطر دعوای بین بچه ها از مشاور کمک بگیرم؟

دعوای بین فرزندان بسیاری از مواقع برای والدین تبدیل به یک موضوع ترسناک می شود. آن ها نگران این هستند که شاید فرزندشان بیش ازحد پرخاشگر است یا شاید هرگز قرار نباشد که این دعواها تمام بشوند. به همین خاطر یک سؤال رایج در میان این والدین این است که چه زمانی از یک روانشناس کمک بگیرند؟ همان طور که گفتیم این دعواها بسیاری از مواقع بخشی از فرایند رشد فرزند شما هستند و دیر یا زود تمام خواهند شد. بااین حال شما می توانید در هر یک از شرایط زیر از یک مشاور کودک یا خانواده کمک بگیرید:

پرخاشگری های بیش ازحد

اگر احساس می کنید در دعوای بین بچه ها یتان شدت پرخاشگری در یکی از آن ها بیش تر ازحد کنترل رسیده، بهتر است راجع به این موضوع از مشاوره بگیرید. رفتارهایی که بیش ازحد پرخاشگرانه هستند می توانند نشانه هایی از بیماری های روحی مختلف مانند افسردگی یا اختلال سلوک باشند.

پرخاشگری در محیط های مختلف

اگر فرزند شما به جز دعوا و اختلاف با خواهر و برادر خود در محیط های دیگر نیز از خودش پرخاشگری نشان می دهد یا احساس می کنید آستانه تحمل پایینی دارد بهتر است راجع به این موضوع از یک مشاور کمک بگیرید.

بهبود رابطه میان اعضای خانواده

مشاورین تنها در شرایطی که شما در یک بحران قرار می گیرید برای کمک حاضر نمی شوند. بسیاری از مواقع کمک گرفتن از یک مشاور به شما کمک می کند تا از حوادث ناشی از دعوای بین بچه ها پیشگیری کنید. به همین خاطر اگر می خواهید رابطه میان اعضای خانواده خود به خصوص فرزندانتان را بهتر کنید نیز می توانید از یک مشاور کمک بگیرید. مشاورین به خوبی می توانند به شما کمک کنند تا روش های حل مسئله و از بین بردن اختلافات را به فرزندانتان آموزش بدهید و از پرخاشگری های میان آن ها جلوگیری کنید. در صورتی که این شرایط موجب خستگی شما شده، پیشنهاد می شود که مقاله خستگی از بچه داری نیز بخوانید.

برای دریافت مشاوره در زمینه دعوای بین بچه ها می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سؤالات متداول

چطور به دعوای بین فرزندانم خاتمه بدهم؟

تا جای ممکن سعی کنید به صورت مستقیم در این دعواها دخالت نکنید. زیرا این کار شما باعث می شود که فرزندانتان احساس کنند شما در حال جانب داری از یکی از آن ها هستید. بهتر است از رفتارهایی مثل آموزش حل مسئله یا ایجاد احساس همدلی در آن ها استفاده کنید.

منبع: دعوای بین بچه ها

گرفتن گوشی از بچه این روزها تبدیل به کابوس بسیاری از والدین شده است! اعتیاد به فضای مجازی یا بازی ها یکی از مشکلات خیلی جدی در سال های اخیر است. این شرایط زندگی همه ما را تحت تأثیر خودش قرار می دهد. بااین حال کودکان یکی از گروه هایی هستند که بیش از دیگران از این شرایط آسیب می بینند. سرگرم شدن با تلفن همراه بسیاری از مواقع آن ها را از درس خواندن یا هر فعالیت مفید دیگری دور می کند. مضرات استفاده از تلفن همراه تنها به همین ها محدود نمی شود. تحقیقات نشان می دهد که استفاده بیش ازحد از گوشی موبایل عوارض جسمی بسیاری هم برای کودکان خواهد داشت. به خاطر همه این دلایل است که گاهی والدین تصمیم می گیرند راهکارهایی را برای گرفتن گوشی از بچه امتحان کنند. اگر احساس می کنید نمی توانید در این زمینه با فرزندتان به توافق برسید شاید بهتر باشد از یک مشاور کمک بگیرید.

منبع: گرفتن گوشی از بچه

راهکارهایی برای گرفتن گوشی از بچه

گاهی اوقات ممکن است به هر دلیلی تصمیم بگیرید تلفن همراه را از فرزندتان بگیرید. اگرچه ممکن است استفاده از تلفن همراه پیامدهای منفی بسیاری برای فرزندتان داشته باشد اما محروم کردن ناگهانی آن ها نیز گزینه مناسبی نیست. برای آشنایی با اصول و قوانین استفاده کودک از موبایل کلیک کنید.

اولاً به این موضوع دقت داشته باشید که در دنیای حاضر شما نمی توانید فرزندتان را به طورکلی از این وسیله محروم کنید. زندگی در شرایط کنونی به گونه ای است که همه ما برای انجام کارهایمان به استفاده از تلفن همراه نیاز داریم؛ به همین خاطر شما دیر یا زود مجبور می شوید مجدداً گوشی موبایل را به فرزندتان بدهید و این موضوع روی اقتدار شما تأثیر منفی بسیاری خواهد داشت. به علاوه محروم کردن فرزندتان از تلفن همراه می تواند رابطه او را با شما تحت تأثیر قرار دهد. کودکان و نوجوانان معمولاً درک درستی از این موضوع که چرا شما دست به این کار می زنید ندارند؛ به همین خاطر احتمالاً این کار باعث دلخوری آن ها از شما و ایجاد پیامدهای منفی می شود. ازجمله راهکارهای دیگری که می توانید از آن ها استفاده کنید عبارتند از:

1- برنامه روزانه مناسب

اولین و ساده ترین راهکاری که می توانید برای کاهش استفاده کودک از تلفن همراه امتحان کنید این است که برنامه های مختلفی را در طول روز برای فرزندتان در نظر بگیرید. سعی کنید کارهایی مثل فعالیت های جسمانی یا بازی های فکری را در برنامه روزانه کودک قرار دهید.

مهم ترین نکته ای که در این زمینه باید به آن توجه داشته باشید این است که برنامه ها را مطابق میل فرزندتان انتخاب کنید. ماهیت بازی های کامپیوتری یا فضای مجازی برای کودک بسیار جذاب است. به همین خاطر اگر می خواهید او از تلفن همراه فاصله بگیرد و کارهای دیگری را امتحان کند باید این فعالیت ها هم به همان اندازه برایش جالب باشند. از این طریق به صورت غیرمستقیم استفاده فرزندتان از تلفن همراه را زمان بندی کرده اید و او در طول روز کارهای دیگری هم برای انجام دادن خواهد داشت.

2- گرفتن گوشی از بچه با رفتار صحیح والدین

روانشناسان معتقدند بخش عمده ای از رفتارهای کودک تقلیدی از رفتارهای پدر و مادر هستند. به همین خاطر اگر می خواهید چیزی را به آن ها آموزش بدهید قبل از هر چیز این شما هستید که باید آن رفتار را انجام بدهید. پس برای کاهش ارتباط کودک با تلفن همراه یکی از مهم ترین راهکارها این است که خودتان هم استفاده از این وسیله را محدود کنید.

3- برای فرزندتان وقت بگذارید

یکی از مهم ترین دلایل استفاده کودکان از تلفن همراه این است که والدین برای آن ها وقت نمی گذارند. برای مثال بسیاری از ما در طول روز درگیر کارهای شخصی هستیم؛ یا حتی ممکن است در یک مهمانی گرم صحبت با دوستان و اقوام باشیم. در این شرایط طبیعی است که فرزند شما احساس می کند حوصله اش سر رفته و کاری برای انجام دادن ندارد. متأسفانه بازی با تلفن همراه در این مواقع اولین راهکاری است که به ذهن بسیاری از ما می رسد.

این کار شما باعث می شود که فرزندتان به استفاده از این وسایل عادت کند. به همین خاطر در سایر مواقع نیز شما نمی توانید به راحتی آن ها را از تلفن همراه جدا کنید. یادتان باشد شما نمی توانید گاهی اوقات تلفن همراه را وسیله خوبی بدانید و از کودک بخواهید از آن استفاده کند. درعین حال بعضی مواقع دیگر از او بخواهید که از این وسیله استفاده نکند. این کار شما باعث سردرگمی فرزندتان خواهد بود. به همین خاطر اگر احساس می کنید فرزندتان بیش ازحد از تلفن همراه استفاده می کند با خودتان به این سؤال پاسخ دهید که چقدر برای او وقت می گذارید؟

4- به قوانین پایبند باشید

یکی از مهم ترین نکاتی که در تربیت فرزندتان باید به آن توجه کنید این است که همیشه به قوانین پایبند باشید. وقتی شما گاهی اوقات و به هر دلیلی از قوانین خودتان کوتاه بیایید باعث می شوید کودک احساس کند که قوانین آن قدرها هم مهم نیستند. به علاوه آن ها یاد می گیرند که با تحت فشار قرار دادن شما می توانند به خواسته هایشان برسند. به همین خاطر اگر می خواهید فرزندتان را از تلفن همراه دور کنید یک قانون بسیار مهم این است که به حرف های خودتان پایبند باشید.

احتمالاً بسیاری از مواقع هنگامی که شما می خواهید تلفن همراه را از فرزندتان بگیرید آن ها با غر زدن یا بدرفتاری در برابر درخواست شما مقاومت می کنند. همان طور که گفتیم مهم ترین نکته این است که شما در این لحظات روی حرف های خودتان بایستید. در غیر این صورت به کودک یاد می دهید که می تواند با کمی بدرفتاری و گریه کردن خواسته های خودش را به کرسی بنشاند. برای آشنایی با انواع روش های تربیت کودکان کلیک کنید.

محروم کردن کودک از گوشی در سنین مختلف

اگر به هر دلیلی مجبور هستید تلفن همراه را از فرزندتان بگیرید سن او یکی از مهم ترین نکاتی است که باید به آن توجه داشته باشید. معمولاً هرچه سن فرزند شما پایین تر باشد او راحت تر دستورات شما را می پذیرد. انعطاف پذیری کودکان در سنین پایین بیشتر است و به همین خاطر آن ها خیلی زود جریان عادی زندگی را از سر می گیرند. اما به میزانی که سن فرزندتان بالاتر باشد، به خصوص زمانی که آن ها در سنین نوجوانی قرار دارند احتمال اینکه خواسته شما را بپذیرند کمتر می شود.

این شرایط احتمال درگیری و ناراحتی میان شما و کودک را افزایش می دهد. به همین خاطر روانشناسان توصیه می کنند در این مواقع از روش های غیرمستقیمی که راجع به آن ها صحبت کردیم بیشتر استفاده کنید. یا اگر به هر دلیلی احساس می کنید گرفتن تلفن همراه از فرزندتان تنها راه است راجع به این موضوع با فرزندتان صحبت کنید و با کمک یکدیگر یک تصمیم منطقی بگیرید. پیشنهاد می شود که حتما مقاله اشتباهات تربیتی والدین را نیز بخوانید.

گرفتن گوشی از بچه و اهمیت مشاوره

گاهی اوقات می توانید با استفاده از راهکارهایی که گفتیم فرزندتان را از تلفن همراه جدا کنید. اما در بسیاری از مواقع هم جدا کردن فرزندان از تلفن همراه تبدیل به یک موضوع بسیار پیچیده می شود که به راحتی از پس آن برنخواهید آمد. به خصوص زمانی که سن فرزندتان کمی بالاتر رفته و آن ها در حال نزدیک شدن به سن نوجوانی هستند این مشکلات چندین برابر می شوند. اختلاف و درگیری در فضای خانه یکی از مهم ترین مشکلاتی است که در این شرایط پیش خواهد آمد. یک قانون روانشناسی نیز معتقد است هرچقدر بیشتر شما با فرزندتان درگیر بشوید اثربخشی حرف هایتان هم کاهش پیدا می کند.

به همین خاطر در چنین شرایطی توصیه می کنیم از یک مشاور متخصص کمک بگیرید. مشاورین به دلیل تخصص و تجربه ای که دارند به خوبی می توانند نیازهای فرزندتان و همین طور روش های صحیح صحبت کردن با آن ها را پیدا کنند. آن ها با آموزش این نکات به شما، کمکتان می کنند تا از دعواهای خانوادگی رها شوید. برای دریافت مشاوره کودک کلیک کنید.

برای دریافت مشاوره در زمینه گرفتن گوشی از بچه می توانید در هر ساعت از روز برای مشاوره تلفنی کودک از طریق شماره 02191002360 با برترین متخصصان کلینیک تخصصی نی نی مایند تماس حاصل نمایید.

سؤالات متداول